Konstrukcja własna

Irena, 40 letnia mieszkanka dużego miasta, cierpi na bliżej nieokreślone schorzenie skóry. Choroba ma podłoże psychosomatyczne. Równocześnie z rozpoczęciem serii zabiegów naświetlania skóry, bohaterka podejmuje się osobliwej autoterapii. Odgrywa przygotowane i sprowokowane przez siebie scenki. W swoich rolach pojawia się, jako postać cierpiąca oraz jako ta, która krzywdzi innych.