ycipk-3nhd57
ycipk-3nhd57

Krzysztof Kiersznowski - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się
ycipk-3nhd57

Charakterystyczny polski aktor filmowy i teatralny. Popularność zdobył dzięki rolom gangsterów – Nuty w „Vabanku” i Wąskiego w „Kilerze”. Odtwórca pamiętnej postaci ojca w głośnym filmie „Cześć Tereska”. Zdobywca Polskiej Nagrody Filmowej „Orzeł” oraz lauru na FPFF w Gdyni za drugoplanową rolę w „Statystach” Michała Kwiecińskiego.

Kiersznowski jest Warszawiakiem, urodził się w stolicy w 1950 roku. Zanim podjął studia w łódzkiej „filmówce” niewiele wskazywało na przyszłą drogę Krzysztofa – uchylał się od nauki, nie uchylił się od służby wojskowej.

Ciekawostką jest, że jeszcze niedługo przed egzaminami miał problem z jąkaniem się, co dyskwalifikowało go jako aktora.

W filmie („Latarnik” i „Człowiek z marmuru” - oba filmy z 1976) i na deskach teatru Ochota (1977) zadebiutował jeszcze przed dyplomem, który zrobił w 1978 roku. Potem przyszły produkcje, które dały Kiersznowskiemu okazję do szlifowania rzemiosła pod okiem mistrzów - „Gorączka” Agnieszki Holland (1980) i pochodząca z tego samego roku „Śmierć komiwojażera” Kazimierza Karabasza w Teatrze Telewizji, w trakcie której mógł obserwować z bliska kunszt Tadeusza Łomnickiego – jednego z zawodowych drogowskazów.

Pierwszy przełom w karierze przyniósł „Vabank” (1980). Juliusz Machulski jako pierwszy dostrzegł komediowy potencjał gangstera, jaki drzemał w Kiersznowskim.

ycipk-3nhd57

Przygody Kwinty i Duńczyka, których wspierał Nuta (Kiersznowski) cieszyły się znakomitą popularnością, stworzenie drugiej ich części pozostawało jedynie kwestią czasu. Cztery lata później Nuta i inni bohaterowie powrócili w „Vabank II czyli Riposta”. W międzyczasie Kiersznowski obecny był na deskach teatru Studio i zanotował kilka mniejszych ról („Wakacje z Madonną”, „Dolina szczęścia”).

Kariera filmowa uległa pewnemu spowolnieniu. Pod koniec lat 80-tych występował w Teatrze Polskim w Bydgoszczy.

Kolejny przełom przyniosły lata 90-te. Kiersznowski wystąpił w kilku międzynarodowych produkcjach - „Ewangelii według Harry’ego”, „Doktorze Semmelweis”, zagrał u Grubera, Skalskiego, Ślesickiego, Zanussiego, wystąpił także w serialu Juliusza Machulskiego. Role te stanowiły preludium do udziału w prawdziwym hicie - „Kilerze” Machulskiego.

Reżyser wrócił do wypróbowanej w obu „Vabankach” postaci gangstera nieudacznika, a Kiersznowski odwdzięczył się kapitalną kreacją postaci Wąskiego. Film zrobił furorę a do odtwórcy roli Wąskiego popłynęły kolejne oferty – od ówczesnych tuzów polskiego kina: Ślesickiego, Pasikowskiego, Majewskiego. Widzowie czekali jednak na powrót Jurka Kilera, Stefana „Siary” Siarzewskiego i Wąskiego. Wrócili w 1999 w dobrym stylu, choć nie powtórzyli rekordowych wyników pierwszego „Kilera”.

Tymczasem Kiersznowski dojrzewał, rok później zagrał w polsko-węgierskim filmie Márty Mészáros „Mała Vilma” jednak prawdziwym testem dojrzałości zawodowej była skrajnie wymagająca rola ojca w „Cześć Tereska” (2000, nominacja do Orła). Kiersznowski zdał ten egzamin celująco i – jak się zdaje – na zawsze zerwał z wizerunkiem bandziora-niedorajdy. Spłacił dług wobec Machulskiego występując w autoprześmiewczej „Superprodukcji” z 2002 roku, a potem – co charakterystyczne dla tego aktora – spokojnie czekał na kolejne ważne role, wypełniając czas dalszą współpracą z Machulskim w zupełnie niekomediowym wydaniu w „Solidarność, Solidarność...” oraz występami w kilku produkcjach międzynarodowych i telewizyjnych.

ycipk-3nhd57

* Aktor przypomniał widzom o swoim talencie w 2006 roku, jako odtwórca drugoplanowej roli przegranego życiowo fotografa w „Statystach” Michała Kwiecińskiego, z Anną Romantowską, Kingą Preis i Bartoszem Opanią. Kreacja przyniosła mu najwyższy laur FPFF w Gdyni oraz nagrodę Orła.*

W tym samym roku wystąpił w naszpikowanych gwiazdami rodzimej sceny produkcjach komediowych: „Dublerzy” i „Francuski numer” oraz w dramacie „Nadzieja” Stanisława Muchy, natomiast rok później, po trzydziestu latach od debiutu doczekał się wreszcie pierwszoplanowej roli filmowej, wcielając się w tytułową postać „Ballady o Piotrowskim” Rafała Kapelińskiego (2007).

Na kolejny popis gry aktorskiej w wymagającym otoczeniu nie trzeba było długo czekać – Kiersznowski powrócił w 2008 roku w głośnym „Boisku bezdomnych” Kasi Adamik i w zbierającym świetne recenzje „Ile waży koń trojański?” Juliusza Machulskiego.

W ciągu swojej kariery filmowej pozostał wierny przedsięwzięciom telewizyjnym, w które się zaangażował. Dość wymienić popularne seriale: „Barwy szczęścia” (2007-2008), „Graczykowie”, „Samo życie”, „Hela w opałach”, „Egzamin z życia”, czy „Świat według Kiepskich”.

Data urodzenia

26.11.1950

Miejsce urodzenia

Warszawa

Filmografia

Bez znieczulenia (1978)

Doktor Semmelweis (1996) (Lekarz)

Merida waleczna (2012) (Lord Macintosh)

Cześć Tereska (2000)

Być jak Kazimierz Deyna (2011) (trener drużyny przeciwnej)

Człowiek z marmuru (1976) (robotnik)

Sztos 2 (2011) (Bambaryła)

Kiler (1997)

Gorączka (1981) (1981) (bojowiec)

Vabank (1981) (Nuta)

Tato (1995)

Break Point (2002)

Pod Mocnym Aniołem (2014) (Inżynier)

Pierwszy milion (serial) () (Rosół)

Fundacja Kultura (2009) (Piotrowski)

Podejrzani zakochani (2013) (blondyn)

Dziki 2. Pojedynek () (Zygmunt Buśka Sztywny)

Antyterapia (2012)

Anioł Stróż () (Kierownik sali w restauracji)

Niepisane prawa (1996) (Recepcjonista)

Whisky z mlekiem (2010)

Blondynka () (Kozyra, vel Pula Hula)

Ojciec Mateusz () (Wacław Gajda)

Twarzą w twarz () (podinspektor Janusz Wnuk)

Ballada o Piotrowskim (2007) (Piotrowski)

Statyści (2005) (Gralewski)

Umarli rzucają cień (1978) (Mikołaj)

Wolne chwile (1979) (Mirek)

Vabank II czyli Riposta (1984) (Nuta)

Śniadanie do łóżka (2010) (Ludwik)

Kołysanka (2010) (Nadzorca domu Makarewiczów)

Boisko bezdomnych (2007) (Staszek)

Piekło niebo (2005) (Kulawik)

Dublerzy (2006) (Agent Konarski)

Pitbull. Ostatni pies (2018)

Gotowi na wszystko. Exterminator (2017) (Pan Janek)

Underdog (2019) (Komendant Cieślak)

ycipk-3nhd57
ycipk-3nhd57