WP

Leszek Lichota - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się
WP

Polski aktor telewizyjny, filmowy i teatralny młodego pokolenia, który w zbiorowej świadomości widzów zapisał się przede wszystkim jako Grzegorz Zięba w serialu „Na Wspólnej”. Mimo młodego wieku, może pochwalić się sporym doświadczeniem, jeśli chodzi o występy na scenie i ekranie.

Urodził się 17 sierpnia 1977 roku w Wałbrzychu. Studiował w warszawskiej Akademii Teatralnej, którą ukończył w 2002 roku. W tym samym roku otrzymał wyróżnienie na XX Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi za role w dyplomowych spektaklach: „A wódki nie starczy”, „Sen nocy letniej” i „Love”.

Bezpośrednio po studiach związał się z Teatrem Polskim w Poznaniu, na deskach którego stworzył wiele znaczących ról scenicznych, m.in. jako tytułowy bohater sztuki „Płatonow i inni” wg Czechowa, w reżyserii Piotra Kruszczyńskiego, jako Piotr w „Zwyczajnych szaleństwach” Petra Zelenki w reżyserii Pawła Szkotaka, Pincet w „Portugalii” Zoltana Egress`ego w reżyserii Iwony Kempy, czy Maurycy w „Biesach” Fiodora Dostojewskiego w reżyserii Marka Fiedora (Maurycy).

Ponadto ma na swoim koncie współpracę z U.B.S. Theater w Schwedt („Romeo i Julia” Williama Szekspira) i z Teatrem Małym w Warszawie („Tripment”, Xawerego Żuławskiego).

W filmie zadebiutował w 2001 roku, dzięki niewielkim występom w znanych ekranizacjach literatury polskiej – „Przedwiośniy” w reżyserii Filipa Bajona i „Quo Vadis” w reżyserii Jerzego Kawalerowicza.

WP

W 2003 roku rozpoczął kilkuletnią przygodę z telenowelą „Na Wspólnej”, gdzie wcielił się w postać Grzegorza Zięby, serialowego syna Bożeny Dykiel i Mieczysława Hryniewicza. Z uwagi na ogromną popularność serialu, udział w nim przyniósł mu rozpoznawalność i popularność w całym kraju. Dodatkowo na planie telenoweli, aktor spotkał swoją przyszłą partnerkę życiową - Ilonę Wrońską.

W międzyczasie sporo występował, zarówno na scenie, jak również na małym i dużym ekranie. Nieco dłużej zabawił na planie seriali „Apetyt na miłość” (2006), „Egzamin z życia” (2006-2008) i „Odwróceni” (2007). Gościnnie wystąpił m.in. w „Glinie” (2007-2008), „Fali zbrodni” (2006), „Niani” (2006) i w „Kryminalnych” (2008).

Jeśli chodzi o występy na dużym ekranie, w 2007 roku Lichota zagrał w filmowej kontynuacji serialu „Odwróceni”, zatytułowanej „Świadek koronny”, gdzie ponownie wcielił się w postać dziennikarza Łukasza Ozgi.

Rok później pojawił się na planie debiutanckiej komedii Michała Rogalskiego „Ostatnia akcja”, zagrał Tomka w znanej walentynkowej komedii romantycznej „Rozmowy nocą” Macieja Żaka, z Marcinem Dorocińskim i Magdaleną Różczką w rolach głównych oraz dołączył do międzynarodowej obsady polsko-izraelskiej produkcji „Wiosna 1941” Uri Barbasha z gwiazdorskim udziałem Josepha Fiennesa (wszystkie z 2008 roku).

Ma na swoim koncie kilka występów w spektaklach Teatru TV (m.in. znana inscenizacja „Edwarda II” w reżyserii Macieja Prusa 2002, czy oparta na faktach „Afera mięsna” Janusza Dymka 2007).

WP

W 2004 roku został zaszczytnym laureatem stypendium artystycznego kapituły Nagrody Artystycznej Poznania w dziedzinie teatru.

Jest fanem gry w snookera – brytyjskiej gry bilardowej dla dżentelmenów. W turniejach gry w snookera obowiązuje elegancki strój, którego nieodzownym elementem jest muszka.

Data urodzenia

17.08.1977

Miejsce urodzenia

Wałbrzych

Filmografia

Przedwiośnie (Żołnierz)

Lincz

Piąta pora roku (Gospodarz)

Muminki w pogoni za kometą (Tata Muminka)

7 rzeczy, których nie wiecie o facetach (Stefan)

Wkręceni 2 (Lufa)

Warsaw by Night (Rafał)

Karbala

Kochanie, chyba cię zabiłem (Lidzbarski)

Czarnobyl. Cztery Dni W Kwietniu (Adam)

Prawo Agaty (Marek Dębski)

Apetyt na życie (Witold Rylski)

Z miłości (2011) (Sławek)

Blondynka (Manej, Arnold Zdebel)

Wiosna 1941 (Żołnierz niemiecki)

Egzamin z życia (Jacek Bednarz, brat Magdy)

Świadek koronny (dziennikarz Łukasz Ozga)

Na Wspólnej (Grzegorz Zięba)

Glina (Bieszczad, oficer CBŚ)

Apetyt na miłość (Łukasz Lichota, pracownik schroniska dla zwierząt)

Rozmowy nocą (Tomek)

Odwróceni (dziennikarz Łukasz Ozga)

Fala zbrodni (Johanson)

WP
WP
WP