Liza Minnelli

Urodziła się 12 marca 1946 roku w Los Angeles.

Jej słynni rodzice rozstali się, gdy miała 5 lat. Uzdolniona muzycznie, już jako nastolatka występowała w Broadwayowskich musicalach, nagrywała pierwsze płyty („Liza! Liza!”) i zdobywała pierwsze laury (m.in., prestiżowa nagroda Tony za rolę w „Flora, the Red Menace” z 1965 roku).

Zadebiutowała w filmie (i u boku) Alberta Finneya „Charlie Bubbles” (1967).

Zachwyciła widzów występem w groteskowym melodramacie „Bezpłodna kukułka” (1969) Alana J. Pakuli, za który otrzymała nominację do Oscara, Złotego Globu i BAFTA, nagrodę Davida oraz kilka wyróżnień krytyków.

Zagrała jeszcze u Ottona Premingera w komedii romantycznej „Tell Me That You Love Me, Junie Moon” (1970), zanim nadeszła jej życiowa rola w genialnym musicalu „Kabaret” Boba Fosse’a (1972). Za wybitną kreację Sally Bowles otrzymała Oscara, Złoty Glob, BAFTA i nagrodę Davida.

Mimo niewątpliwego talentu i ogromnego potencjału, wynikającego choćby z niezwykle wyrazistej osobowości, jej kariera filmowa układała się od tej pory średnio pomyślnie, na co wpływ miało też zapewne niezbyt szczęśliwe życie prywatne (cztery nieudane małżeństwa) oraz problemy z używkami.

Nie bez wpływu na życiowe zawirowania gwiazdy miało też na pewno samobójstwo matki.

W 1975 roku zagrała wraz z Burtem Reynoldsem i Genem Hackmanem w „Szczęściarze” (nominacja do Złotego Globu), wcześniej otrzymując Emmy za telewizyjny show muzyczny „Liza With a ‘Z” (1973, razem z Fossem i Fredem Ebbem).

W 1976 roku zagrała u ojca w „Kwestii czasu” oraz u Mela Brooksa w „Niemym kinie”.

Rok później stworzyła jedną z nielicznych rzeczywiście znaczących „po-kabaretowych” kreacji w muzycznym dramacie „New York, New York” Martina Scorsese (1977, nominacja do Złotego Globu).

** W 1985 roku po raz pierwszy wystąpiła w telewizji w roli filmowej, w dramacie „Czas na życie”, za którą uhonorowana została Złotym Globem.**

Choć rola w „Arturze” (1981) Steve’a Gordona z Dudleyem Moorem, Johnem Gielgudem i Geraldine Fitzgerald przyniosła jej nominację do Złotego Globu, to już kontynuacja komedii z 1988 roku – Złotą Malinę.

Po tej porażce Liza niemal wcale nie pojawia się w filmach, nie licząc kryminału TV „Test prawdy” (1992) z Mirą Sorvino i Dudleyem Moorem, czy telewizyjnego dramatu „Walc z West Side’u” (1995) z Shirley MacLaine, Jennifer Grey i Kathy Bates.

W dekadzie lat 80-tych i na początku lat 90-tych stale obecna była na małym ekranie, realizując różne autorskie programy (m.in. poświęcony ojcu „Minnelli On Minnelli: Liza Remembers Vincente” 1987, nominacja do Emmy).

W 2002 roku otrzymała Specjalnego Davida, a w 2006 – Nagrodę za Całokształt na MFF w Chicago.

Liza Minnelli zrobiła niemałą karierę jako piosenkarka i aktorka estradowa. Za występy w musicalach zdobyła w sumie 3 prestiżowe nagrody teatralne Tony.

Po dziś dzień występuje na scenie z recitalami. Zaśpiewała w duecie m.in. z Lucianem Pavarottim i Frankiem Sinatrą.