Maria Probosz

Urodziła się 7 lutego 1961 roku w Łodzi. Jej przygoda z filmem zaczęła się w okresie licealnym, dzięki wzięciu udziału w filmowym konkursie tygodnika „Szpilki”, co zaowocowało debiutanckim epizodem w filmie Janusza Kondratiuka „Czy jest tu panna na wydaniu” (1976).

Aktorką chciała być podobno od dziecka, jednak o jej zawodowej drodze przesądziła wygrana w konkursie telewizyjnym „Kto nas zatrudni w filmie”. Studiowała w PWSFTViT w Łodzi, a jej dyplomową rolą była kreacja homoseksualnego mężczyzny w spektaklu „Ścisły nadzór” Jeana Geneta, w reżyserii Wiktora Grodeckiego (1983).

Karierę z prawdziwego zdarzenia rozpoczęła jeszcze jako studentka, od występu w „Karabinach” Waldemara Podgórskiego (1981). Szybko zyskała popularność. W ciągu dziesięciu kolejnych lat pojawiła się w sumie w prawie czterdziestu różnych produkcjach filmowych i telewizyjnych, nierzadko w pierwszoplanowych kreacjach. Występowała czasami w pięciu filmach rocznie.

W 1982 roku wzięła udział w jednym z najsłynniejszych ‘pułkowników’ w historii polskiego kina – obsypanej nagrodami w kraju i zagranicą „Matce Królów” Janusza Zaorskiego. Poza tym spotkała się z przyszłym mężem, Markiem Proboszem na planie filmu „Niech cię odleci mara” Andrzeja Barańskiego i zagrała u boku piosenkarki Hanny Banaszak w „Przeklętej ziemi” Ryszarda Czekały.

Rok 1983 to udział w komedii „Żeniac” Janusza Kidawy, z którym spotkała się ponownie pięć lat później na planie wojennego filmu „Sławna jak Sarajewo”. Z kolei rok 1984 to dwa, udane, pierwszoplanowe występy w filmach: „Alabama” Ryszarda Rydzewskiego i „Czas dojrzewania” Mieczysława Waśkowskiego. Rola w tym drugim przyniosła aktorce nagrodę publiczności podczas Koszalińskich Spotkań Filmowych. W obu filmach, Probosz stworzyła dość podobne typy bohaterek – niedojrzałych, naiwnych, nieradzących sobie z problemami, sięgających po narkotyki.

W kolejnych latach przyszedł czas na występy również w zagranicznych filmach: w 1985 roku zagrała w enerdowskiej produkcji „Młodzi ludzie w mieście”, rok później była gwiazdą czechosłowackiej „Ceny odwagi”, a w 1989 roku trafiła na plan brytyjskiego filmu wojennego „Tryumf ducha” Roberta M. Younga, z Willemem Dafoe w roli głównej. Jednocześnie stale występowała u polskich reżyserów. Spotkała się z Wandą Jakubowską, kreując postać głównej bohaterki w młodości w „Zaproszeniu” (1985) i po raz pierwszy wystąpiła u Marka Koterskiego w „Życiu wewnętrznym” (1986). Trzy lata później, reżyser zaprosił ją na plan dość kontrowersyjnej produkcji „Porno”.

Zgrabne, chętnie eksponowane ciało i niewątpliwa uroda aktorki sprawiły, że często angażowano ją w dość specyficznych rolach. Zagrała kochanki głównych bohaterów w „Trzech krokach od miłości” Rydzewskiego i „Zabij mnie glino” Jacka Bromskiego (1987), dziewczynę playboya w „Dziewczynce z Hotelu Excelsior” Antoniego Krauze (1988) i prostytutkę w serialu „Dziewczyna z Mazur” Juliana Dziedziny (1990).

Na początku lat 90-tych całkowicie wycofała się z kariery na ekranie. Ostatnimi produkcjami z jej udziałem były: serial sensacyjno-wojennym „Pogranicze w ogniu” Andrzeja Konica i historyczno-kostiumowa „Siwa legenda” Bohdana Poręby (1991).