Matthew Broderick

Urodził się 21 marca 1962 roku w Nowym Jorku, jako syn dwójki aktorów – Jamesa i Patricii Broderick. Oboje rodziców miało europejskie korzenie – matka była z pochodzenia Polką, ojciec – Irlandczykiem, oboje jednak urodzili się już w Stanach Zjednoczonych.

Jako nastolatek bardziej interesował się sportem, niż aktorstwem, jednak poważna kontuzja kolana uniemożliwiła mu rozwijanie piłkarskich umiejętności. Zamiast tego zajął się teatrem, debiutując na scenie już w wieku 17 lat, dzięki ojcu i u jego boku, w sztuce „Walentynki”.

** Pierwszy sukces sceniczny nadszedł już trzy lata później, dzięki roli Eugene’a Jerome’a w sztuce „Brighton Beach Memoirs” Neila Simona, która przyniosła mu pierwszą z dwóch prestiżowych nagród teatralnych Tony (1983).**

Do postaci Jerome’a wracał jeszcze dwukrotnie w innych produkcjach - broadwayowskiej inscenizacji „Biloxi Blues” Neila Simona (1984) i filmowej ekranizacji tejże sztuki w reżyserii Mike’a Nicholsa (1988).

Rok 1983 okazał się szczęśliwy dla Brodericka Jr. także z innych względów – to również rok jego debiutu filmowego w komedii „Powrót Maxa Dugana” Herberta Rossa oraz udział w ekranowym hicie tamtego sezonu – thrillerze sci-fi „Gry wojenne”.

** Przełomem w karierze filmowej aktora był tytułowy występ w komedii „Wolny dzień Ferrisa Buellera” (1986, nominacja do Złotego Globu). Miał okazję rozwijać komediowy talent, grając u boku uznanych już osobistości filmowego świata – Seana Connery i Dustina Hoffmana w „Rodzinnym interesie” Sidneya Lumeta (1989), Marlona Brando w „Żółtodziobie” (1990), Jacka Lemmona w telewizyjnym „Szalonym życiu” (1992, nominacja do Emmy), czy Anthony’ego Hopkinsa w „Drodze do Wellville” Alana Parkera (1994).**

Nie stronił co prawda od nie-komediowych propozycji (dramat TV „Master Harold…and the Boys” 1985, historyczna „Chwała” z oskarowym Denzelem Washingtonem 1989, biograficzny dramat „Pani Parker i krąg jej przyjaciół” z Jennifer Jason Leigh 1994, głośny film akcji sci-fi „Godzilla” Rolanda Emmericha 1998, dramat „Maria i Bruce” z Julianne Moore u boku 2004), jednak zawsze były one w przeważającej mniejszości.

To komedie były żywiołem Brodericka – czy to w postaci satyrycznego „Telemaniaka” z Jimem Carreyem (1996, nominacja do MTV Movie Award), romantycznej „Miłości jak narkotyk” z Meg Ryan (1997), niezależnych „Wyborów” z Reese Witherspoon (1999), muzycznych „Producentów” (2005), kryminalnego „Ujęcia” (2004), czy pełnych czarnego humoru „Żon ze Stepford” z Nicole Kidman (2004).

Ma na swoim koncie role w produkcjach dla dzieci – jako tytułowy „Inspektor Gadżet” (1999), profesor Harold Hill w familijnej, muzycznej produkcji TV „The Music Man” (2003) oraz jako Simba w słynnym przeboju „Król Lew” (1994, sequele 1998 i 2004, obsada dubbingu).

W 2005 roku spotkał się z żoną, Sarą Jessiką Parker, na planie komedii „Powrót do klasy”, w 2007 roku zagrał jedną z głównych ról w komedii romantycznej „Kiedyś mnie znajdziesz”, będącej debiutem reżyserskim Helen Hunt, a w 2008 roku był gwiazdą dwóch kolejnych komedii – „Kłopotów z Amandą” i „Pamięci z odzysku”.

Ostatnim filmem z jego udziałem jest dramat „Margaret” (2009) w reżyserii jego oddanego przyjaciela - Kennetha Lonergana. Panowie spotkali się już wcześniej podczas realizacji wychwalanego przez krytykę filmu „Możesz na mnie liczyć” z Laurą Linney (2000).

Broderick ma na swoim koncie własny debiut reżysersko- producencki. W 1996 roku nakręcił (i zagrał główną rolę) w dramacie biograficznym „Nieskończoność” wg scenariusza matki, Patricii Broderick.