Michael Moore

Urodził się 23 kwietnia 1954 roku w miejscowości Flint w stanie Michigan.

Studiował dziennikarstwo na lokalnym uniwersytecie, wybierając edukację pod kątem jednego ze swoich hobby. Drugim było strzelanie z broni palnej, w której to dyscyplinie wygrał raz nawet zawody.

Jako osoba obdarzona reporterską pasją, kamerę traktował jako inne i skuteczniejsze od pióra medium do mówienia i nagłaśniania rzeczy ważnych.

** Karierę filmowca rozpoczął od nagrodzonego m. in. w Berlinie (Peace Film Award - Honorable Mention) i Toronto (People’s Choice Award) dokumentu „Roger & Me” (1989), w którym zaatakował szefa koncernu General Motors.**

Po sukcesie filmu, Moore stworzył Center for Alternative Media, wspierające młodych twórców niezależnych, sam wiążąc się z telewizją i pracując dla takich stacji, jak Columbia TriStar TV, BBC i NBC. Jego program „TV Nation”, w 1995 roku otrzymał nagrodę Emmy, a w 1996 – nominację do tejże.

W 1995 roku nakręcił satyryczną fabułę wojenną „Operacja Bekon” z Alanem Aldą w roli prezydenta USA, jednak film był wyjątkiem, potwierdzającym regułę: poetyką Moore’a zdecydowanie pozostał dokument.

Zrealizował zaangażowane filmy, takie jak odsłaniający korupcyjne praktyki rządu USA „The Big One” (1997), „And The Justice For All” (1998) oraz kolejny, telewizyjny show „Brutalna prawda” (1999-2000), nominowany do dwóch nagród Emmy.

Przełomem w międzynarodowej karierze Moore’a był obraz „Zabawy z bronią” (2002, Oscar, nagroda w Cannes, César dla Najlepszego Filmu Zagranicznego, Independent Spirit Award, liczne nagrody festiwalowej publiczności), odnoszący się do tragicznego wypadku w szkole w Columbine (w wyniku strzelaniny wszczętej przez dwóch uczniów tej szkoły zginęło w sumie 13 osób), atakujący jednak całą Amerykę, razem z jej „kulturą przemocy”.

Film odbił się głośnym echem na całym świecie i mimo, że wielu widzów sceptycznie podeszło do Moore’owskiej manipulacji obrazem,** za zrealizowany dwa lata później obraz „Fahrenheit 9/11” (2004) został doceniony i sowicie nagrodzony w Europie, otrzymując Złotą Palmę i nagrodę FIPRESCI na festiwalu w Cannes oraz nominację do Césara i Europejskiej Nagrody Filmowej. Amerykanie byli pod tym względem znacznie bardziej oszczędni – nic dziwnego, wziąwszy pod uwagę fakt, że film totalnie ośmieszał prezydenta USA George’a W. Busha i prowadzoną przez niego politykę zbrojną i międzynarodową.**

W 2007 roku zrealizował pokazany w Cannes i nagrodzony nominacją do Oscara obraz „Sicko”, opowiadający tym razem o kontrowersyjnym systemie opieki zdrowotnej w USA, a w 2008 – kontynuację „Fahrenheit 9/11½”.

Jest bohaterem dokumentalnego filmu „Obywatel Moore” (2007). W 2009 roku zrealizował film “Kapitalizm, moja miłość”.