Morgan Freeman

Urodził się 1 czerwca 1937 roku w Memphis. Jako dziecko oglądał niezliczoną ilość filmów, które to hobby już we wczesnym wieku ewokowało pierwszą myśl o tym, by zostać aktorem. Zaczął realizować to marzenie wkrótce po nieudanej próbie zostania pilotem wojskowym – wstąpił, co prawda, do Air Force, jednak ze względu na kolor skóry, w tamtym czasie (połowa lat 50-tych) nie mógł realizować się tam tak, jakby tego chciał. Przez kilka lat pracował więc w AF jako mechanik, by wreszcie w 1961 roku rzucić pracę i zacząć realizować marzenie z lat dziecięcych.

Zaczynał od występów na scenie (m.in. a afro- amerykańskiej wersji musicalu „Hello Dolly!” 1969) oraz w telewizji, gdzie w latach 1971-77 związany był z familijnym show „The Electric Company”.

Zadebiutował w filmie już w 1971 roku („Who Says I Can’t Ride a Rainbow?”), jednak przez kolejne dziewięć lat był właściwie nieobecny na wielkim ekranie, skupiając się na udanych, sowicie nagradzanych występach scenicznych (w latach 80-tych Freeman został kilkakrotnym zdobywcą nagrody Obie).

Powrócił na łono sztuki filmowej w 1980 roku, biorąc udział w dramacie „Więzień Brubaker” z Robertem Redfordem.

W 1984 roku zagrał w filmie Paula Newmana „Harry i syn”, a w 1988 otrzymał pierwszą nominację do Oscara i Złotego Globu oraz Independent Spirit Award za występ w kryminale „Street Smart”.

W 1989 roku zagrał szofera pani Daisy (Jessica Tendy) w znanej komedii Bruce’a Beresforda „Wożąc panią Daisy”, będącą adaptacją sztuki, w której aktor wystąpił zresztą na scenie, dwa lata wcześniej. Para aktorów otrzymała Srebrnego Niedźwiedzia na MFF w Berlinie dla Najlepszego Duetu, sam Freeman został uhonorowany Złotym Globem oraz kolejną nominacją do Oscara.

Po udanych występach w przygodowym filmie „Robin Hood: książę złodziei” (1991) z Kevinem Costnerem oraz w Oscarowym westernie Clinta Eastwooda „Bez przebaczenia” (1992), pojawił się u boku Tima Robbinsa w „Skazanych na Shawshank” (1994). Rola współwięźnia głównego bohatera przyniosła mu trzecią nominację do Oscara i Złotego Globu.

Przez dziesięć kolejnych lat nie był nominowany ani nagradzany żadnymi ważnymi statuetkami. Występował co prawda bardzo dużo, jednak głównie w kasowych produkcjach, w których nie miał okazji budować charakterów na miarę aktorskich trofeów.

Przez pięć kolejnych lat, co roku pojawiał się przeważnie w kilku znaczących produkcjach. Były to m.in. „Epidemia” Wolfganga Petersena z Dustinem Hoffmanem i głośny thriller „Siedem” Davida Finchera (oba z 1995 roku), thriller „Reakcja łańcuchowa” (1996) z Keanu Reevesem, thriller „Kolekcjoner” i dramat historyczny „Amistad” Stevena Spielberga (oba z 1997 roku), dwa katastroficzne obrazy z 1998 roku: „Dzień zagłady” i „Powódź”, czy wreszcie kryminał „Podejrzany” (2000) z Genem Hackmanem i Moniką Bellucci.

W 2003 roku zagrał Boga w komedii fantasy z Jimem Carreyem „Bruce Wszechmogący”, a w 2004 ponownie spotkał się z Eastwoodem tworząc doskonałą, nagrodzoną Oscarem oraz nominowaną do Złotego Globu, drugoplanową kreację w obrazie „Za wszelką cenę”.

Również w 2004 roku wcielił się w postać Nelsona Mandeli w hinduskim filmie Shekhara Kapura „Long Walk to Freedom”. Do postaci wróci w 2009 roku, odtwarzając tę rolę w filmie Clinta Eastwooda „The Human Factor”.

Rok 2005 to udział w znanym sequelu „Batman- Początek” Christophera Nolana, a 2007 ponowny występ w roli Boga w sequelu komedii „Evan Wszechmogący”.

W 2008 roku wziął udział w filmie akcji „Ścigani” z Angeliną Jolie i Terencem Stampem oraz w kolejnym sequelu Batmana, zatytułowanym „Mroczny rycerz”, ponownie w reżyserii Nolana. W 2009 roku zagrał w filmie “Invictus - Niepokonany”. Rok 2010 to rola w filmie “Red”.

Aktor bardzo często użycza swojego głosu jako narrator (m.in. w „Wojnie światów” Spielberga, „Marszu pingwinów” 2005 i wielu innych).