Palimpsest

**Już w najbliższy piątek do polskich kin wchodzi film pod patronatem medialnym Wirtualnej Polski, który swoją budową nawiązuje do takich niepowtarzalnych przebojów kina, jak: [ ‘Memento’ ]( h,1,id,1490,film.html ) Christophera Nolana czy [ ‘Nieodwracalne’ ]( h,1,id,2057,film.html ) Gaspara Noégo.** "Palimpsest" to kryminalno-erotyczny thriller z [ Andrzejem Chyrą ]( id,435,osoba.html ), [ Małgorzatą Cielecką ]( id,495,osoba.html ) i [ Robertem Gonerą ]( id,650,osoba.html ). Jego szowinistyczne hasło reklamowe brzmi: "Umysł jest jak kobieta, któregoś dnia Cię zdradzi". Film oferuje widzowi podróż do miejsca gdzie rzeczywistość bywa jedynie złudzeniem.

Filmowe historie zazwyczaj opowiadane są według podobnych schematów. Przeważnie dzieją się w sztywno określonym czasie i miejscu, a ich fabuła skrupulatnie i chronologicznie rozwija się przed nami niczym popchnięta rolka dywanu. Taka konstrukcja oczywiście ma swoje zalety, nie da się jednak ukryć, że przez ponad wiek istnienia kina nieco się już wysłużyła. **[ ZOBACZ GALERIĘ ZDJĘĆ 'PALIMPSESTU ]( film.html?id=25500 )**

I dlatego, na przestrzeni ostatnich lat, coraz więcej pojawia się pionierskich filmów zrywających z rutynową konwencją i starających się opowiadać inaczej, mniej przejrzyście, czy z nowego, ciekawszego punktu widzenia. Dzięki nim zamiast poznawać umieszczoną w filmie zagadkę, krok po kroku staramy się ją rozgryźć sami, zupełnie tak, jak oglądany przez nas bohater. **[ OBEJRZYJ ZWIASTUN FILMU ]( id,25500,film_trailer.html )**

Pionierem takiego rodzaju filmów postanowił zostać w Polsce [ Konrad Niewolski ]( h,1,id,20199,osoba.html ), reżyser pamiętnej [ ‘Symetrii’ ]( id,8500,film.html ), który po trzech latach powraca z nową jakością – ‘Palimpsestem’. Czy udało mu się stworzyć film na miarę ‘Mementa’ lub ‘Nieodwracalnego’?

Bohater "Palimpsestu", policyjny inspektor (Andrzej Chyra) prowadzi dochodzenie w sprawie morderstwa. Wszystko wskazuje, że zbrodni dokonał ktoś z najbliższego otoczenia ofiary. Zabójca jednak sprytnie zaciera ślady, plącze wątki, prowokuje zmysłowe doznania i retrospekcje.

Co w tym labiryncie znaczeń robi niepokojąco piękna... Magdalena Cielecka? Inspektor gubi trop w ciasnym szpitalnym korytarzu. Komu może zaufać? Czy w swoim śledztwie nie dotknął cienkiej granicy obłędu?

Tytuł [ 'Palimpsest' ]( h,1,id,25500,film.html ) na początku nie podobał mi się - takie świszczące, dźwięczne słowo, trudne do zapamiętania. Tytuł wymyślił scenarzysta, ja od razu chciałem go zmieniać. Teraz myślę, że jest idealny.

Palimpsest to starożytny lub średniowieczny rękopis na pergaminie, z którego zeskrobano, albo starto pewne fragmenty i zapisano na nowo puste miejsca. Mniej oficjalnie, w slangu, palimpsest to amnezja alkoholowa. Oba znaczenia tak się splatają, że idealnie opowiadają film. Tym jednym słowem. Po montażu nie wyobrażałem sobie już żeby film nazwać inaczej. „Palimpsest” pojawia się już w czołówce: widzimy sprzęt fotograficzny, ktoś wkłada zdjęcie głównego bohatera do wody, to zdjęcie się rozmywa i człowiek znika.

Było strasznie trudno, bo tu nie chodziło o wybranie pojedynczych osób. Trójka, to jest zupełnie inna relacja. To jest taki sam mechanizm, jak przy dobieraniu aktorów w Symetrii, to nie każdy aktor osobno tworzy klimat, chemia powstaje między nimi, na styku ich wzajemnego rezonowania…tutaj trzeba było stworzyć trójkę…a właściwie czwórkę.

To się strasznie wywalało, ciągle coś nie pasowało. Najlepsze pomysły przychodziły mi na bieżni; jak byłem na siłowni, to pomyślałem, że z Andrzejem można by spróbować… Magda potem…z Robertem Gonerą już wcześniej rozmawiałem i wszystko nagle zaczęło pasować. Wszyscy przygotowywali się bardzo solidnie, naprawdę, to był wymagający plan… Daję aktorom dużą wolność, ale było trochę kłótni...

Było bardzo dużo pracy. Sam script był kilka razy przerabiany- najpierw praca ze scenarzystą trwała rok, a potem z Andrzejem jeszcze 3 miesiące.

„Człowiek wykazuje niespotykaną u żadnego innego gatunku zdolność subiektywizacji i deformowania świata. Proces ten zachodzi na wszystkich szczeblach świadomości. Już od momentu „zawiązywania się” sytuacji, w naszej percepcji dominują zniekształcenia, nie mówiąc już o tym, że zapamiętujemy wszystko subiektywnie, i najczęściej wspomnienia - obrazy powstałe w naszej jaźni, nie mają nic wspólnego z prawdą. Ale co to jest „PRAWDA”? Czy istnieje „czarna skrzynka” rzeczywistości? Czym powinniśmy kierować się w poznawaniu świata: ufać zmysłom, czy polegać na intuicji? A może jedynie nasze emocje są prawdziwe, zaś wszystko inne to tylko Wstęga Mobiusa?”

Konrad Niewolski to prawdopodobnie najgorętsze nazwisko we współczesnym polskim kinie. Twórca całkowicie niezależny, który robi tylko to, co mu się najbardziej podoba. Nie obchodzi go, jakich filmów chcą od niego dystrybutorzy, bo wie, że cokolwiek zrobi, to i tak dostanie ich poparcie.

Z rodzimych twórców to właśnie on i w podobnym stopniu Abelard Giza (twórca niezależnego "Towaru") robią kino niezwyczajne i nadzwyczajne. Martyrologię odkładają w kąt i próbują tworzyć rzeczy z gatunków zaniedbywanych na naszym kinematograficznym poletku.

Nowy film Niewolskiego, czyli "Palimpsest" to thriller, a tych się u nas często nie spotyka. Może inaczej, spotyka się wiele, bo zagraniczni twórcy potrafili dostrzec w tym gatunku potencjał, ale już wyrażenie polski thriller jest i zawsze było oksymoronem. Niewolski chce to zmienić, a nawet nie chce, tylko właśnie to robi.