Paranoja

„Paranoja” to thriller szpiegowski, w którym nic nie jest tym, czym się wydaje, przyjaciele mogą stać się wrogami, a ambicja to największy narkotyk, który bardzo łatwo przedawkować.

Genezy filmowej „Paranoi” należy upatrywać w wielkim sukcesie bestsellerowego techno-thrillera Josepha Findera pod tym samym tytułem. Książka trafiła idealnie w nastroje swoich czasów, zmuszając czytelników do zadania sobie i swoim bliskim drażliwych pytań. Czy korporacyjna władza wymknęła się spod jakiejkolwiek kontroli? Gdzie leży granica pomiędzy zbieraniem i wykorzystywaniem cyfrowych baz informacji a niebezpieczną inwigilacją? Do czego może dojść, kiedy dyrektorzy wielkich międzynarodowych firm zaczną działać poza prawem? Wszystkie te pytania czytelnicy dostali w formie świetnie napisanego, intensywnego thrillera. Finder opisał świat, w którym gigantyczne korporacje miały więcej bogactw i politycznej władzy niż całe państwa. „Kiedy zbierałem informacje do mojej powieści, zacząłem zastanawiać się nad tym, co by się stało, gdyby jakaś wielka korporacja potrzebowała jakiejś ultra-nowoczesnej technologii, wiedząc, że jest ona w posiadaniu ich najgroźniejszego rywala? Jak daleko byliby się w stanie się

posunąć, by zdobyć to, czego chcieli? W ten sposób doszedłem do kreacji Adama Cassidy’ego”, wyjaśnia Finder. „Pod pewnymi względami to klasyczny bohater literacki, który zostaje zmuszony do czegoś, czego nigdy nie chciał – w mojej powieści zostaje szpiegiem. Ale jego podróż zawiera się również w opowieści o poszukiwaniu tożsamości oraz robieniu tego, co właściwe”.