Peryferie

W trakcie pogrzebu matki Matylda odwiedza rodzinę, ale nikt nie jest tu chętny do pomocy. Brat Andrei, któremu ufa, nie chce pożyczyć pieniędzy, a bratowa jest jeszcze mniej przychylna. Były kochanek Paul, z którym ma syna – Tomę, wydaje się być równie obojętny, choć winny jest Matyldzie pieniądze. W końcu je zwraca, ale okazuje się, że oddał nieletniego Tomę do sierocińca, gdzie ten zarabia nielegalnie pieniądze. Matylda znajduje go w samochodzie starszego mężczyzny, do którego trafił co gorsza dzięki przyjacielowi.

Niestety jednak czas nieubłaganie i szybko ucieka. Zszokowana losem syna Matylda decyduje się zabrać Tomę ze sobą i nielegalnie uciec z kraju. Niestety wizja nowej, wspólnej przyszłości okazuje się w efekcie nierealna z powodu nieoczekiwanego splotu okoliczności.

Peryferie to wyrafinowany sensacyjno-obyczajowy film; rodzaj artystycznego thrillera lub też filmu nor, oparty na scenariuszu Tudora Voicana i Bogdan George Apetri, który z kolei powstał na podstawie historii zdobywcy Złotej Palmy w Cannes – Cristiana Mungiu (4 miesiące, 3 tygodnie i 2 dni) i jego współpracowniczki Ioany Uricaru (Opowieści Złotego Wieku/Tales from the Golden Age). Reżyserem filmu jest debiutant wykształcony w USA Bogdan George Apetri.

Ten klimatyczny, a zarazem bardzo realistyczny filmowy obraz portretuje jeden dzień z życia wyobcowanej ze świata, silnej, acz delikatnej, bohaterki, której kobiecy urok oraz macierzyński instynkt manifestują zaledwie tylko drobny uśmiech i subtelny gest. Los nie szczędzi kobiecie życiowych porażek i przeszkód. Dla popełniającej szereg życiowych błędów bohaterki największym wrogiem okazuje się być jednak nie tyle samo życie, co upływający nieustannie czas. To właśnie on jest wyznacznikiem filmu, scala poszczególne części, nadaje mu rytm, a przede wszystkim niezbicie dowodzi, że nasze największe pragnienia nie zawsze okazują się być w zasięgu naszych możliwości.

Zdjęcia do Peryferii kręcono ponad miesiące w okolicach Bukaresztu. Postprodukcja odbywała się w Rumunii oraz w Austrii, a budżet liczył 720 000 euro, z czego 270 000 euro stanowiło wsparcie udzielone ze strony rumuńskiego National Centre for Cinema.