Piotr Pręgowski

Jest rodowitym warszawiakiem, rocznik 1954. Jako nastolatek trenował zapasy, odnosząc w tej konkurencji całkiem spore sukcesy (tytuł mistrza Warszawy juniorów, wicemistrza Warszawy seniorów w zapasach klasycznych, złoty medal na Ogólnopolskiej Spartakiadzie Młodzieży). Później jego zainteresowania poszły w innym kierunku.

Zanim rozpoczął studia w PWST w Warszawie, miał wyuczony zawód tokarza i skończone technikum obróbki metali.

** Debiut filmowy zaliczył już na I roku w filmie Krzysztofa Zanussiego „Barwy ochronne” (1976). Już rok później otrzymał pierwszą większą rolę u boku Krzysztofa Janczara i Joanny Pacuły w filmie „Nie zaznasz spokoju” Mieczysława Waśkowskiego (1977).**

Już jako dyplomowany aktor (ukończył szkołę w 1979 roku) dał jeden z najbardziej znanych występów u Stanisława Barei w kultowym „Misiu” (1980), wcielając się w postać gońca przy produkcji filmu „Ostatnia paróweczka hrabiego Barry Kenta”. To właśnie jego bohater narzekał na niedogotowaną kaszę w restauracji hotelu „Victoria”.

Po 6 latach przerwy ponownie spotkał się z Bareją, kreując pamiętną postać Tajlandczyka Krashana Bhamaradżangi w serialu „Zmiennicy” (1986). Do czasu „Rancza” (2006-2008) była to najsłynniejsza z, nie tak znowu licznych, ekranowych ról aktora.

Kreacja Patryka Pietrka, jednego z wiejskich komentatorów codzienności na ławce przed sklepem, na nowo odkryła tego nieco zapomnianego aktora, znacząco przyczyniając się do wzrostu popularności. W 2007 roku wziął udział w kinowej wersji serialu – filmie „Ranczo Wilkowyje”, również w reżyserii Wojciecha Adamczyka.

W międzyczasie pojawiał się głównie na małym ekranie – w filmie „Wcześnie urodzony” (1986) oraz serialach: „Żywot człowieka rozbrojonego” (1993) i „Sukces” (1995) Krzysztofa Grubera, w polsko-brytyjskim mini-serialu „Wojenna narzeczona” (1997), sitcomach „Duża przerwa” (2000) i „Camera Café”, gdzie stworzył zabawny duet z Tomaszem Kotem (2004), jako prowadzący cykl „Od ucha do ucha” w programie „Disco Relax” (1995-2002), w roli Bolka Bednarka w „Plebanii” (2002), Wojtka w „Heli w opałach” (2006), Hermanna Brudnera w „Halo, Hans!” Adamczyka i detektywa Ostrowskiego w „PitBullu” (2007).

Ponadto wystąpił w produkcjach dla dzieci („Latające machiny kontra pan Samochodzik” Jana Kidawy 1991, cykl „Kulfon, co z ciebie wyrośnie!?” 1996) i młodzieży („To my” Waldemara Szarka 2000).

Dał gościnne występy w serialach: „Polskie drogi” (1976), „Kasia i Tomek”, „Miodowe lata” (2003), „Kryminalni” (2007), „Świat według Kiepskich” (2005, 2008).

W ciągu wielu lat swojej kariery związany był z teatrami warszawskimi: Kwadrat, Rozmaitości, na Woli i Narodowym, gdzie na scenie Operetki wystąpił w musicalu „Boso, ale w ostrogach” Grzesiuka. Zagrał w kilku spektaklach Teatru TV, m.in. u Jerzego Krysiaka w głównej roli Florka w sztuce „Król mięsopust” wg Jarosława Marka Rymkiewicza (1995) i w „Czarach motyla” Federica Garcii Lorki (1997) oraz u Wojciecha Młynarskiego w „Portrecie złego pianisty” (1994). Ma na swoim koncie dość spore doświadczenie jako aktor dubbingowy. Użyczył swojego głosu postaci misia Bubu w serii bajek o Misiu Yogi, bohaterom disneyowskich bajek „Herkules” i „Dżungla” i głośnej, czesko-słowacko- polskiej produkcji filmowej „Zabić Sekala” z Bogusłaem Lindą i Agnieszką Sitek (1998).