Rafał Mohr

Urodził się 3 mają 1975 w Bytowie. Już jako dziecko postanowił, że zostanie aktorem i w postanowieniu swoim wytrwał. Studia aktorskie w warszawskiej Akademii Teatralnej ukończył w 1998 roku zdobywając nagrodę im. Aleksandra Bardiniego dla najlepszego absolwenta Akademii Teatralnej przyznawaną przez rektora tej uczelni.

Jego debiutem teatralnym była rola Joasa w “Sędziach” Stanisława Wyspiańskiego, w reżyserii Pawła Łysaka w Teatrze Polskim w Warszawie (1998). Na ekranie zadebiutował jeszcze przed uzyskaniem dyplomu. Prawdziwym kamieniem milowym było zwycięstwo w castingu zorganizowanym przez Władysława Pasikowskiego w celu wyłonienia odtwórcy głównej roli w filmie „Słodko gorzki” (1996). Film został świetnie przyjęty, jednym tchem wymienia się go wśród najważniejszych filmów dziesięciolecia, a przed młodym aktorem wszystko stało otworem.

Po sukcesie „Słodko gorzkiego” posypały się propozycje ról filmowych, Mohr podpisał także angaż teatralny w Teatrze Polskim w Warszawie. Wojciech Marczewski zatrudnił go w telewizyjnym widowisku „Czas zdrady” (1997). W tym samym roku udało mu się zgrać w naszpikowanym gwiazdami filmie Leszka Wosiewicza „Kroniki domowe”.

To także początek kariery serialowej – drobna rola w pojedynczym odcinku serialu „Sława i chwała” Kazimierza Kutza i pierwsze kroki na planie komediowego serialu Sylwestra Chęcińskiego „Z pianką czy bez”. W kolejnej „dużej” roli obsadził go Filip Zylber w kontrowersyjnym „Egzekutorze” (1999).

Aktor konsekwentnie zacieśniał związek z telewizją, między innymi na planie serialu „Graczykowie” w Polsacie, występował również w „Pierwszym milionie” w reżyserii Waldemara Dzikiego, „Policjantach” w reżyserii Łukasza Wylężałka, „13 posterunku” w reżyserii Macieja Ślesickiego.

W roku 2000 aktor stworzył postać Młodego w filmie Mariusza Trelińskiego „Egoiści”. Rok później na ekrany weszła długo oczekiwana ekranizacja „Wiedźmina” Sapkowskiego, z jego udziałem. Jednocześnie nakręcony serial ukazał się w 2002 roku.

Na dowód tego, że Mohr miał szczęście do reżyserów, podać można fakt, iż do następnego filmu „Julia wraca do domu” zaangażowały go Agnieszka Holland i Kasia Adamik, pojawił się też w „Pianiście” Romana Polańskiego (2002).

Warto odnotować przebieg kariery teatralnej Rafała Mohra. Po przełomie tysiącleci, kiedy skończył się mu angaż w Teatrze Polskim, występował m.in. na senach Teatru Atelier w Sopocie, Teatru Polskiego w Bielsku-Białek (w przedstawieniu w reżyserii Piotra Łazarkiewicza). Grał w przedstawieniach Barbary Sass (Teatr Ateneum), Magdaleny Łazarkiewicz (Teatr im. Osterwy i Teatr Nowa Praga), a także u Krystyny Jandy w Teatrze Polonia.

W roku 2005 rozpoczął się rozdział zatytułowany „Pitbull” – na ekrany kin wszedł film Patryka Vegi a widzowie Telewizji Polskiej co czwartek spotykali się z podkomisarzem Magierą co tydzień w ramach serialu pod tym samym tytułem.

W tym samym roku w Teatrze Telewizji premierę miały dwa przedstawienia z jego udziałem („Małe Piwo” i „Fotoplastikon”) - aktor w ciągu swojej kariery regularnie występował w Teatrze TV w przedstawieniach Jana Englerta, Izabeli Cywińskiej, Gustawa Holoubka a także Waldemara Krzystka.

W 2006 roku Peter Greenaway kręcił we Wrocławiu film „Nightwatching”, wśród kilkunastu polskich aktorów, którzy dostali szansę, aby wziąć udział w tym przedsięwzięciu był również Rafał Mohr. Rok później Piotr Łazarkiewicz, z którym znał się z pracy w teatrze, dał mu rolę w swoim „0_1_0”.

Rok 2009 przyniósł w życiu artysty kolejny zwrot – stworzył kobiecą kreację w prześmiewczej produkcji TVN „Grzeszni i bogaci”. z pewnością nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.