Roland Emmerich

Urodził się 10 listopada 1955 roku w Stuttgarcie, w zachodnich Niemczech. Jego ojciec był bogatym przedsiębiorcą, właścicielem świetnie prosperującej firmy produkującej akcesoria ogrodnicze. Jako młody chłopak przejawiał artystyczne zapędy, zajmował się rzeźbą i malarstwem. Studia na University of Television and Film rozpoczął z zamiarem zdobycia zawodu scenografa filmowego. W kierunku reżyserii skłonił się podobno po obejrzeniu „Gwiezdnych wojen”.

Mimo, że wychowywał się na filmach ambitnych, niemieckich twórców – Wima Wendersa i Rainera Wernera Fassbindera, sam od samego początku marzył o realizacji dużych, komercyjnych, wysokobudżetowych produkcji w iście hollywoodzkim stylu.

Karierę filmowca rozpoczął w rodzinnym kraju. Jego pełnometrażowy debiut reżysersko-scenariopisarsko - producencki, jakim był film sci-fi „Arka Noego” (1984), zasłynął jako najdroższa produkcja studencka kiedykolwiek zrealizowana w Niemczech i z miejsca trafił do konkursu głównego MFF w Berlinie. Później dystrybuowano go w sumie w dwudziestu krajach. Nic dziwnego, że w kolejne pomysły Emmericha inwestowali już Amerykanie – w ten sposób powstały niemiecko-amerykańskie produkcje sci-fi: „Joey” (1985) i „Polowanie na duchy” (1987).

** Dekadę lat 90-tych rozpoczął od realizacji anglojęzycznego thrillera sci-fi „Moon 44” z Malcolmem McDowellem i Deanem Devlinem – aktorem, scenarzystą i producentem, z którym odniesie wkrótce największe sukcesy tej dekady. W 1992 roku oficjalnie zadebiutował w Hollywood, jako reżyser filmu akcji „Universal Soldier” z Jeanem-Claudem Van Dammem (wg scenariusza Devlina), odnosząc pierwszy większy sukces komercyjny, umożliwiający obu twórcom nieco większą swobodę działania.**

W 1994 roku zrealizował film akcji sci-fi „Gwiezdne wrota” z Kurtem Russellem i Jamesem Spaderem, a w 1996 roku zasłynął jako twórca katastroficznej superprodukcji sci-fi „Dzień Niepodległości”, nagrodzonej Oskarem za efekty specjalne. Głośny film z udziałem Willa Smitha, Billa Pullmana i Jeffa Goldbluma, samemu Emmerichowi także przyniósł szereg nagród i nominacji, m.in. Saturna za reżyserię, nominację do tej nagrody za scenariusz (razem z Devlinem), nagrodę Amanda, dwie nagrody przyznawane przez czytelników magazynu „Universe”, jak również niechlubną nominację do Złotej Maliny za najgorszy scenariusz. „Dzień Niepodległości” zapisał się jako jeden z największych komercyjnych hitów w historii kina, zarabiając przeszło 100 milionów dolarów w niespełna tydzień od premiery. W realizacji obu filmów partycypował Devlin, zarówno jako scenarzysta, jak i producent.

Dwa lata później, ponownie przy współudziale Devlina zrealizował równie głośną „Godzillę” (1998) z Matthew Broderickiem i Jeanem Reno, zgarniając Europejską Nagrodę Publiczności, nominację do Saturna za reżyserię i dwie nominacje do Złotej Maliny (za scenariusz i reżyserię). Z kolei rok 2000 to reżyseria wojenno-historycznego dramatu akcji „Patriota” z Melem Gibsonem – filmu wyjątkowo odbiegającego od tradycyjnego repertuaru twórcy, do tej pory oscylującego zawsze wokół gatunku science-fiction. To również ostatni film zrealizowany wspólnie z Devlinem. W 2002 roku wyprodukowali jeszcze horror „Atak pająków” w reżyserii Ellory Elkayem, po czym zakończyli współpracę.

W kolejnych przedsięwzięciach filmowych, Emmerich konsekwentnie sięgał do najbardziej ulubionych przez siebie konwencji, realizując kolejny, katastroficzny hit – obraz „Pojutrze” z Dennisem Quaidem i Jake’iem Gyllenhaalem (2004), prehistoryczną superprodukcję „10.0000 BC” z Camillą Belle (2008) i apokaliptyczne widowisko „2012” z Johnem Cusackiem, Amandą Peet i Thandie Newton (2009).

W produkcji większości filmów Emmericha uczestniczyła jego siostra, Ute. Wspólnie wyprodukowali też kilka filmów w reżyserii innych twórców, m.in. niemiecką komedię sci-fi „Podniebna krucjata” (1994) i thriller sci-fi „Trzynaste piętro” (1999). Byli też producentami (razem z Devlinem) serialu „Przybysz” (1997-98).

Ponadto, w 2007 roku, Emmerich zainwestował w kryminalno-sensacyjny film „Handel” z udziałem Alicji Bachledy – Curuś.