Sam Rockwell

Urodził się 5 listopada 1968 roku w Daly City, niedaleko San Francisco. Jego rodzice, oboje pełni aktorskich ambicji przeprowadzili się do Nowego Jorku, gdy chłopak miał dwa latka. Kiedy kilka lat później rozstali się, Sam – co niezbyt typowe – powrócił z ojcem do rodzinnego San Francisco i to właśnie pod jego skrzydłami się wychowywał. Z mamą spędzał jedynie lato w Greenwich Village, często towarzysząc jej podczas teatralnych premier i popremierowych imprez.

Debiutował w 1989 roku w horrorze „Dom klaunów” Victora Salvy, wyprodukowanym przez Francisa Forda Coppolę. Jeszcze w tym samym roku można go było zobaczyć również na planie dramatu „Piekielny Brooklyn” z Jennifer Jason Leigh, a rok później - w słynnej produkcji dla dzieci „Wojownicze żółwie Ninja” (1990).

Przygodę z amerykańskim kinem off-owym rozpoczął w 1992 roku, od udziału w komediodramacie „In the Soup” z udziałem Steve’a Buscemi, Seymoura Cassela i Jima Jarmuscha. Film był pierwszym owocem współpracy z reżyserem Alexandrem Rockwellem, z którym – pomimo zbieżności nazwisk – nigdy nie łączyło go nic poza spójnością artystycznych poglądów. Na planie wielu niezależnych produkcji, w jakich brał udział, spotykał czołowych aktorów związanych z tym typem kina: Harveya Keitela, Steve’a Buscemi, Johna Turturro, Samuela L. Jacksona. Wśród wielu tytułów z tamtego okresu, na pewno warto wymienić komedię „Gdzie jest jednooki Jimmy?”, gdzie zagrał tytułową rolę (1994), komediodramat „Box of Moon Light” (1996), czy dramat „Świerszcze w trawie” Johna Duigana (1997), za rolę w którym otrzymał pierwsze nagrody aktorskie: na MFF w Stiges w Katalonii i na MFF w Montréalu.

Jego rozpoznawalność i popularność wzrosła znacząco po udanych występach w tak głośnych i gwiazdorsko obsadzonych produkcjach, jak: „Celebrity” Woody’ego Allena (1998), „Sen nocy letniej” (1999), „Kosmiczna załoga” (1999), „Aniołki Charliego” (2000), czy „Zielona mila” (1999), z których szczególnie udział w tym ostatnim zachwycił widzów tak bardzo, że po dziś dzień kojarzą Rockwella właśnie z rolą okrutnego mordercy.

Trzy lata później dał kolejny, niezapomniany występ, tym razem pojawiając się w pierwszoplanowej roli Chucka Barrisa w biograficznym filmie „Niebezpieczny umysł” w reżyserii George’a Clooneya (2002). Rola przyniosła mu prestiżową nagrodę Srebrnego Niedźwiedzia na MFF w Berlinie, nagrodę krytyków filmowych w Phoenix i nominację do Golden Satellite Award.

Występy w kinie mainstreamowym („Naciągacze” Ridleya Scotta 2003, „Autostopem przez galaktykę” 2005, „Zabójstwo Jesse’ego Jamesa przez tchórzliwego Roberta Forda” 2007, „Frost/Nixon” Rona Howara 2008) przeplatał nietuzinkowymi rolami w filmach niezależnych („Śnieżne anioły” 2007, „Udław się” 2008, „Moon” 2009).

Ostatnie filmy z jego udziałem to: dramat „Wszyscy mają się dobrze” z Robertem De Niro, Drew Barrymore i Kate Beckinsale (2009) oraz sequel głośnej produkcji akcji sci-fi „Iron Man” (2010).