Steven Soderbergh

Urodził się 14 stycznia 1963 roku w Atlancie jako jedno z szóstki dzieci. Dorastał w Baton Rouge w stanie Louisiana, gdzie na tamtejszym Uniwersytecie Stanowym jego ojciec otrzymał profesorski etat. Jako 15-latek zapisał się na kurs animacji przy tymże uniwersytecie, co umożliwiło mu nakręcenie pierwszych, amatorskich krótkometrażówek.

Po ukończeniu szkoły średniej wyjechał do Hollywood, gdzie przez krótki okres pracował jako montażysta – freelancer. Szybko wrócił jednak do domu, gdzie kontynuował kręcenie krótkich filmików i pisanie scenariuszy.

Pierwszym przełomowym momentem w życiu Soderbergha była propozycja realizacji materiału filmowego z koncertu grupy Yes. Pełnometrażowy film, będący zapisem tego wydarzenia - „Yes – 9012 Live” (1986) przyniósł początkującemu reżyserowi nominację do Grammy, a w efekcie – powoli przetarł szlaki na drodze do kariery.

W 1987 roku zrealizował krótkometrażowy obraz „Winston”, którego rozwinięciem będzie powstały dwa lata później film „Seks, kłamstwa i kasety video” (1989) z udziałem Andie MacDowell, Jamesa Spadera, Petera Gallaghera i Laury San Giacomo. Film odbił się szerokim echem na całym świecie – przyniósł twórcy Independent Spirit Award za reżyserię, nagrodę publiczności na festiwalu Sundance, nominację do Oscara, Złotego Globu i BAFTA za scenariusz oryginalny, nominację do Césara dla Najlepszego Filmu Zagranicznego oraz Grand Prix i nagrodę FIPRESCI na MFF w Cannes.

W dekadzie lat 90-tych zrealizował kilka nieco mniej znanych filmów (m.in. „Kafka” 1991 z Jeremym Ironsem w roli tytułowej, nominowany do Złotej Palmy w Cannes „Król wzgórza” 1993 z Adrienem Brody, kryminał „Na samym dnie” 1995, komedia „Schizopolis” 1996 z własnym udziałem, thriller „Co z oczu, to z serca” 1998 z Georgem Clooneyem i Jennifer Lopez, czy nominowany do Independent Spirit Award za reżyserię, dramat sensacyjny „Angol” 1999 z udziałem Terence’a Stampa i i Luisa Guzmána), po czym zasłynął jako reżyser głośnego filmu sensacyjnego „Traffic” (2000) z udziałem Michaela Douglasa, Catherine Zety-Jones, Benicio Del Toro, Dennisa Quaida, Dona Cheadle i Luisa Guzmána oraz biograficznego dramatu „Erin Brokovich” (2000) z Oskarową Julią Roberts w roli tytułowej.

„Traffic” przyniósł mu Oscara i nominację do BAFTA i Złotego Globu za reżyserię, nominację do Złotego Niedźwiedzia w Berlinie, do Empire Award i do Césara dla Najlepszego Filmu Zagranicznego, a „Erin…” - nominację do Oscara BAFTA i Złotego Globu za reżyserię, nominację do Europejskiej Nagrody Filmowej (Screen International Award). Dzięki obu produkcjom, mającym premierę w tym samym roku, Soderbergh zgarnął lwią część wszelkich możliwych nagród i wyróżnień krytyków filmowych w USA i Kanadzie.

Rok 2001 to realizacja pierwszej części komedii kryminalnej „Ocean’s Eleven: Ryzykowna gra” (nominacja do Empire Award i Césara dla Najlepszego Filmu Zagranicznego) z gwiazdorskim udziałem George’a Clooneya, Brada Pitta, Julii Roberts, Caseya Afflecka i Matta Damona. Kolejne sequele z nieznacznymi zmianami w ekipie aktorów powstały kolejno w latach 2004 i 2007 („Ocean’s Twelve: Dogrywka” i „Ocean’s Thirteen”). W międzyczasie zrealizował komedię o erotycznym zabarwieniu, zatytułowaną „Full Frontal. Wszystko na wierzchu” (2002), będącą swoistą kontynuacją przeboju z 1989 roku, słynną ekranizację powieści Stanisława Lema „Solaris” (2003, nominacja do Złotego Niedźwiedzia) z Georgem Clooneyem i Nataschą McElhone, seriale TV „K Street” (2003) i „Unscripted” (2005), jedną z nowelek filmu „Eros” (2004) oraz kryminał „Bubble” (2005, nominacja do Independent Spirit Award za reżyserię).

Jego rozgrywający się w ruinach powojennego Berlina thriller „Dobry Niemiec” (2006) z Cate Blanchett, Georgem Clooneyem i Tobeyem Maguirem był nominowany do Złotego Niedźwiedzia w Berlinie, a dwa ostatnie projekty w jego reżyserii – „Guerilla” i „The Argentine” (2008) z Benicnio Del Toro w roli Che Guebary były kandydatami do Grand Pxix MFF w Cannes.

Twórca osiągnął spore sukcesy również dzięki swojej działalności producenckiej. Zadebiutował jako producent wykonawczy thrillera „Szwy” (1993). Jako współwłaściciel wytwórni „Section Eight Productions” wyprodukował m.in. wiele filmów w reżyserii i z udziałem swojego wspólnika i przyjaciela George’a Clooneya („Niebezpieczny umysł” 2002, „Good Night and Good Luck” 2005, „Syriana” 2005, „Michael Clayton” 2007 Tony’ego Gilroya), komedię fantasy „Miasteczko Pleasantville” 1998, jedną z części kultowej, dokumentalnej trylogii Godffreya Reggio „Naqoyqatsi” (2002), thriller Christophera Nolana „Bezsenność” (2002), horror „Obłęd” Johna Maybury (2005) z Adrienem Brody i Keirą Knightley, komedię romantyczną Roba Reinera „Z ust do ust” (2005) z Jennifer Aniston oraz dwa obrazy w reżyserii Todda Haynesa „Daleko od nieba” (2002) i „I’m Not There” (2007).

Soderbergh lubi pracować z tą samą ekipą. Oprócz aktora, George’a Clooneya, innym stałym współpracownikiem reżysera jest kompozytor Cliff Martinez.

Przez wielu uważany jest za jednego z niewielu współczesnych, amerykańskich autorów filmowych.