Susan Sarandon

Urodziła się 4 października 1946 roku w Nowym Jorku, w rodzinie o włosko – walijskich korzeniach, jako najstarsza z dziewięciorga rodzeństwa.

Karierę zaczynała jako modelka w znanej agencji Ford. Studiowała aktorstwo i literaturę angielską na katolickim uniwersytecie w Waszyngtonie.

Debiutowała w 1970 roku w dramacie „Joe”, stosunkowo szybko otrzymując kolejne, ciekawe propozycje: w 1974 zagrała u samego Billy’ego Wildera w „Stronie tytułowej” z Jackiem Lemmonem oraz u Sidneya Lumeta w dramacie „Zakochani w Molly”, rok później partnerowała Robertowi Redfordowi na planie przygodowego filmu George’a Roya Hilla „Wielki Waldo Pepper”, jak również zagrała główną rolę w kultowym filmie „Rocky Horror Picture Show” (1975), który swego czasu bił rekordy popularności, aktorce z miejsca przynosząc rozpoznawalność i sławę.

Nie uciekała od ról kontrowersyjnych, ani od tych rozbieranych, nigdy jednak nie pozwalając na sprowadzenie swojego wizerunku do roli banalnego seks-symbolu.

W 1978 roku zagrała prostytutkę – matkę w historycznym dramacie Louisa Malle’a „Ślicznotka” z Brooke Shields, a w 1983 roku – kochankę kobiety-wampira (Catherine Deneuve) w horrorze Tony’ego Scotta „Zagadka nieśmiertelności”.

W międzyczasie otrzymała pierwszą nominację do Oscara za rolę w filmie „Atlantic City” (1980) Louisa Malle’a oraz nagrodę aktorską na festiwalu w Wenecji za występ w filmie „Burza” (1982). Kolejną nominację do Oscara, jak również nominacje do Złotego Globu i BAFTA przyniosła jej dopiero jedna z tytułowych ról w znanym filmie Ridleya Scotta „Thelma i Louise” z 1991 roku.

Wcześniej pojawiła się m.in. w czarnej komedii fantasy „Czarownice z Eastwick” (1987) z Cher, Jackiem Nicholsonem i Michelle Pfeiffer, jak również w świetnej, niedostrzeżonej przez Akademię, a nominowanej do Złotego Globu roli w komedii „Byki z Durham” (1988), na planie której poznała przyszłego partnera, Tima Robbinsa.

Sarandon była w sumie siedmiokrotnie nominowana do Złotego Globu, nigdy nie zdobywając statuetki, pięciokrotnie zaś do Nagrody Akademii, otrzymując trofeum za rolę siostry Helen w filmie Tima Robbinsa „Przed egzekucją” (1995).

Inne słynne kreacje w dekadzie lat 90-tych stworzyła przede wszystkim w „Kliencie” Joela Schumachera (1994, BAFTA, nominacja do Oscara) z Tommym Lee Jonesem, melodramacie „Małe kobietki” (1994) Gilliana Armstronga z Winoną Ryder, w „Oleju Lorenza” (1992, nominacja do Oscara i Złotego Globu) z Nickiem Nolte oraz w „Mamuśce” (1998, nominacja do Złotego Globu) z Julią Roberts.

W 1992 roku pojawiła się też u Roberta Altmana w głośnym „Graczu”.

W ostatnich latach nie znalazło się, niestety, zbyt wiele znaczących ról na miarę talentu Sarandon, co jednak nie przeszkadzało aktorce być stale obecną na ekranach.

W 2002 roku zagrała obok Dustina Hoffmana w „Mili księżycowego światła”, w 2004 – w znanej komedii romantycznej z Jennifer Lopez i Richardem Gere „Zatańcz ze mną” oraz w dramacie obyczajowym „Czekając na cud”.

Rok 2005 to występ u Camerona Crowe’a w „Elizabethtown” oraz u Johna Turturro w „Romance&Cigarettes”, 2006 – rola w thrillerze „Modliszka”, zaś 2007 – udział w przygodowym, familijnym obrazie fantasy „Zaczarowana”.

Gościnny występ w znanym sitcomie „Przyjaciele” przyniósł jej pierwszą nominację do Emmy, mimo że z medium telewizyjnym związana jest nieprzerwanie od samego początku kariery.

Projektem z 2009 roku z udziałem aktorki jest najnowszy film Petera Jacksona „Nostalgia anioła”. W 2010 roku zagrała w obrazie “Wall Street: Pieniądz nie śpi” oraz “Jack, jakiego nie znacie”.

W latach 1967-1979 aktorka była żoną Chrisa Sarandona. Para nie miała dzieci. Ze związku z włoskim reżyserem Franco Amurri Sarandon ma córkę Evę Amurri (ur. marzec 1985), też aktorkę. W 2009 roku po 23 latach związku rozstała się z swoim partnerem życiowym, aktorem Timem Robbinsem. Para ma dwójkę dzieci: syna Jacka Henry’ego Robbinsa (ur. maj 1989) i syna Milesa Robbinsa (ur. maj 1992).