Tadeusz Janczar

Tadeusz Janczar (właściwie Tadeusz Musiał) urodził się 25 kwietnia 1926 roku w Warszawie. W 1939 roku pod Oszmianą Rosjanie rozstrzelali jego ojca, a jego siostra zmarła z wycieńczenia na gruźlicę. Podczas II Wojny Światowej działał w konspiracyjnym harcerstwie. Był również członkiem Grup Szturmowych Szarych Szeregów, żołnierzem AK potem 1 Dywizji im. Kościuszki, z którą przebył szlak od Wisły do Berlina.

Jego debiut sceniczny również związany był z działaniami wojennymi - debiutował w 1944 roku w teatrze frontowym. Na ekranie stworzył genialne role, m.in. we wspomnianym “Kanale”, “Pokoleniu”, “Krajobrazie po bitwie” czy w “Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny”.

** W 1948 roku uzyskał dyplom aktorski i jednocześnie pracował w Teatrze Domu Wojska Polskiego.**Potem grał na deskach Teatru im. Stefana Jaracza w Olsztynie. Absolwent PWST w Łodzi. Jeden z czołowych aktorów tzw. polskiej szkoły filmowej.

Jedną z ostatnich ról była kreacja lekarza – byłego więźnia obozu koncentracyjnego w serialu telewizyjnym „Dom”. Mniej więcej od 1963 roku cierpiał na chorobę afektywną dwubiegunową, co praktycznie spowodowało zawieszenie kariery aktorskiej w latach 60. i 80. W tamtym czasie występował tylko w teatrze i radiu (m.in. jako Stach w powieści radiowej Matysiakowie).

Tadeusz Janczar zmarł 31 października 1997 roku. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Jego żoną była znana aktorka Małgorzata Lorentowicz. Para ma syna, aktora Krzysztofa Janczara.