Tirana rok zero

Niku, uczciwy i poważny 23-letni mężczyzna, stara się zarobić na życie pośród panującego chaosu w dzisiejszej Albanii przy pomocy najcenniejszego elementu rodzinnego majątku: przestarzałej ciężarówki. Wydaje się, że wszyscy dokoła są opętani mitem zagranicy – jego dziewczyna Klara pragnie zostać modelką w Paryżu, a sąsiadce udaje się usidlić jakiegoś Włocha. Niku zalicza się do nielicznych Albańczyków, którzy nie marzą o wyjeździe: zamiast uciekać wolałby raczej pomóc odbudować ojczyznę. Dzięki różnym zleceniom Niku poznaje wielu dziwnych ludzi, wśród nich szalonego Niemca, który pragnie kupić prawdziwy albański bunkier. Los nie rozpieszcza Niku. Po kolejnej strzelaninie w mieście Klara ma dosyć i wyjeżdża do Paryża, ojciec Niku jest umierający, a transport ogromnego pomnika Stalina jest ponad wytrzymałość ciężarówki. Jednak pomimo ubóstwa, przemocy i chaosu, jakie przewijają się nieustannie, film ten nie jest ponury.