Wieczni chłopcy

Thomas (grany przez Maxa Boublila, współautora scenariusza) marzy o komponowaniu piosenek. Plany poślubienia Loli, a tym samym konieczność zarobienia na ślub, dom, przyszłą rodzinę, powodują, że z obiecującego muzyka staje się szarym wyrobnikiem na urzędniczym etacie. Gdy z przyszłą żoną odwiedza jej rodziców: cynicznego Gilberta (wspaniały Alain Chabat) i jego żonę Suzanne jego świat zostaje wywrócony do góry nogami.

Gilbert wyniszczony przez monotonię trzydziestoletniego małżeństwa postanawia uratować Thomasa od popełnienia życiowego błędu – poślubienia młodszej kopii swojej żony. Chce pokazać chłopakowi, że szczęście tkwi jak najdalej od stabilnego, rodzinnego życia a marzenia to sprawa, o którą koniecznie trzeba walczyć. Kryzys wieku średniego u Gilberta i o dwadzieścia lat młodsza frustracja Thomasa połączone razem zrywają wszelkie tamy poprawności, stosowności i mieszczańskiego obycia. Mężczyźni rzucają się w wir szalonych imprez, nocnego życia, koncertów kończących się nad ranem… albo w Maroku.

W osobach dwóch głównych aktorów ucieleśniło się w „Wiecznych chłopcach” wszystko co najlepsze we francuskiej komedii. Boublil to młody internetowy parodysta, wschodząca gwiazda stand-upu, Chabat – weteran kinematografii, nagrodzony Cezarem za reżyserię, niezapomniany Bruno z „Gustów i guścików”, bez którego udziału nie powstaje żadna dobra komedia znad Sekwany.