Wojciech Pokora - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się

Jeden z najbardziej znanych polskich aktorów komediowych. Urodził się 2 października 1934 roku w Warszawie. Wraz z Jerzym Turkiem należał do amatorskiego kółka teatralnego przy FSO w Żeraniu, wspólnie studiowali w PWST w Warszawie, którą ukończyli w 1958 roku.

Pokora przez długie lata (1958-84) związany był z Teatrem Dramatycznym w Warszawie. Występował w kabaretach: „Owca” (1966-68) i „Dudek”. Wieloletni aktor znanego, telewizyjnego Kabaretu Olgi Lipińskiej (1990-2005). W latach 1984-90 związany z Teatrem Nowym, a od 1990-2001 – z Teatrem Kwadrat. Od 1958 roku występuje w spektaklach Teatru TV (m.in. rola Papkina w „Zemście” 1972, czy Żewakina w „Ożenku” Gogola 1976).

Pierwszy raz przed kamerami wystąpił w 1953 roku w „Przygodzie na Mariensztacie”, jednak jego właściwy debiut to pierwsze spotkanie i rola u Stanisława Barei w filmie „Mąż swojej żony” (1960). W tym samym roku aktor miał okazję zagrać też epizod w „Zezowatym szczęściu” Andrzeja Munka.

Ma na swoim koncie kilkadziesiąt ról, także w Teatrze TV – z reguły są to kreacje niebywale charakterystyczne. Był stałym aktorem Stanisława Barei – wystąpił w niemal wszystkich jego filmach. W 1966 roku pojawił się u niego w roli tajnego agenta w komedii muzycznej „Małżeństwo z rozsądku”, w 1972 roku zagrał główną rolę w komedii „Poszukiwany, poszukiwana”.

Wystąpił też w „Nie ma róży bez ognia” (1974), w roli Kowalskiego w „Brunecie wieczorową porą” (1976), jako „chłop goniący świnię” w „Co mi zrobisz jak mnie złapiesz?” (1978), pracownik MO w „Misiu” (1980), docent Zenobiusz Furman w „Alternatywach 4” (1983) i Antoni Kłusek w „Zmiennikach” (1986). Wraz z występem w „Hydrozagadce” (1970) Andrzeja Kondratiuka, rolą inżyniera Gajnego w serialu „Czterdziestolatek” (1975-76, zespołowa Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i TV) Jerzego Gruzy oraz uczestnika „Rejsu” (1970) w reżyserii Marka Piwowskiego, aktor śmiało plasuje się w samej czołówce komediowych aktorów polskich czasów PRL-u.

Aktor ma też jednak na koncie role nie komediowe, m.in. w filmie wojennym „Kiedy miłość była zbrodnią – Rassenschande” Jana Rybkowskiego, „Palace Hotel” (1977), „Szczęśliwym brzegu” (1983), serialu „Więzy krwi” (2001).

W 1981 roku zagrał ważną rolę w filmie Janusza Rzeszewskiego „Miłość ci wszystko wybaczy”, w 1985 roku pojawił się jako von Nogay w „C.K. Dezerterach” Janusza Majewskiego (do roli powróci w 1998 roku w „Złocie dezerterów”), a w 1987 roku w głównej roli sierżanta w filmie kryminalnym Sylwestra Szyszki „Koniec sezonu na lody”. Nie było to pierwsze spotkanie aktora z filmem kryminalnym – w 1967 roku zagrał rolę konserwatora obrazów w filmie Ryszarda Bera „Gdzie jest trzeci król”.

W latach 1993-94 grał jedną z głównych ról w serialu „Bank nie z tej ziemi”, wystąpił w kontynuacji serialu „Czterdziestolatek. 20 lat później” (1993), serialu Janusza Majewskiego „Bar Atlantic”; grał też Edwarda Skorupę w komediowym serialu Jerzego Gruzy „Tygrysy Europy” (1999, 2003).

Poza gościnnymi występami w serialach „Niania”, „Miodowe lata”, „Klinika samotnych serc”, czy „Na dobre i na złe”, rzadko grywa w jakichkolwiek produkcjach. W 2007 roku powrócił do roli docenta Zenobiusza Furmana w kontynuacji legendarnego serialu Barei, tym razem zatytułowanego „Dylematu 5”, w reżyserii Grzegorza Warchoła.
<br. W 2000 roku aktor odcisnął swoją dłoń na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach. Jest wykładowcą warszawskiej Akademii Teatralnej (dawna PWST).

Pokora poznał swoją żonę w czasach szkolnych. Mają dwie córki oraz trzy wnuczki i wnuka Wojciecha.

Data urodzenia

02.10.1934

Miejsce urodzenia

Warszawa, Polska

Filmografia

Małżeństwo z rozsądku (tajny agent)

Co mi zrobisz jak mnie złapiesz (chłop goniący świnię)

Nie ma róży bez ognia (lokator wyrzucanej od własnej żony)

Dorastanie (trener siatkarzy)

Dzień ostatni - dzień pierwszy (ranny w szpitalu)

Hydrozagadka (kolega Walczaka)

Rejs (uczestnik rejsu)

Sny i marzenia (adwokat)

Złoto dezerterów (Von nogay)

Szczęśliwy brzeg (Paweł, mąż Anny)

Poszukiwany, poszukiwana (Stanisław Maria Rechowicz)

Brunet wieczorową porą (Kowalski)

Zezowate szczęście (podchorąży w obozie)

Miś (autor piosenek, pracownik MO)

Stawka większa niż życie (Kroll)

Klinika samotnych serc (Marian Kotowicz)

Bar "Atlantic" (Inżynier Zdzisław Szymanek)

Koniec sezonu na lody (Sierżant Sylwester Rogowski)

Akcja Brutus (Pająk)

Całkiem nowe lata miodowe (Edward)

Szaleństwo Majki Skowron (Sierżant Kuziak)

Dylematu 5 (Zenobiusz Furman)

Człowiek z M-3 (milicjant w Łazienkach)

Co lubią tygrysy (Piotr Suwacz)

Liczę na wasze grzechy (Janusz Łęski)

Mąż swojej żony (Mietek)

Marsjanie (Piwko)

Sam pośród miasta (pijany Kubuś)

Niania (kamerdyner ze Stowarzyszenia Kamerdynerów)

Miłość ci wszystko wybaczy (komik)

C.K. Dezerterzy (von Nogay)

Nowy (urzędnik Tadeusz Kaczmarski)

Palace Hotel (Władysław Lenka, reżyser filmowy)