Zbigniew Buczkowski
Polski aktor charakterystyczny, który przez wielu jest uznawany za najlepszy przykład „naturszczyka”. Widzom najczęściej kojarzy się z rolami cwaniaczków i kombinatorów, w które to postaci wcielał się najczęściej.
Zbigniew Buczkowski urodził się 20 marca 1951 roku w Warszawie.Jest synem Mariana Buczkowskiego, pilota PLL LOT, który zginął w katastrofie lotniczej w 1951 roku. W 1970 roku ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Warszawie i przez kilka lat pracował w wyuczonym zawodzie.
Do filmu trafił przez przypadek. Andrzej Kondratiuk zatrudnił go do jednej z ról w swoim filmie „Dziewczyny do wzięcia”; i praca aktora tak mu się spodobała, że postanowił rozpocząć karierę artystyczną. W 1986 roku zdał eksternistycznie egzamin kończący szkołę aktorską.
Ma na swoim koncie kilkadziesiąt ról filmowych i telewizyjnych.** Publiczność pamięta go przede wszystkim z roli Henia Lermaszewskiego w serialu “Dom” oraz z mnóstwa niezwykle błyskotliwych epizodów i charakterystycznych ról drugoplanowych.** Był także aktorem Teatru Komedia w Warszawie. W ostatnich latach grał między innymi w serialach “Graczykowie” i “Święta wojna”. Wystąpił we wszystkich częściach przygód Pana Kleksa w roli Alojzego Bąbla.
Wystąpił także m.in. w: “Karate po polsku” (1982) Wojciecha Wójcika, “Matka królów” (1982) Janusza Zaorskiego, serial “Alternatywy 4” (1983),** “Dolina szczęścia” (1983) Krzysztofa Nowaka, “Kronika wypadków miłosnych” (1985) Wajdy, “Życie wewnętrzne” (1986) Marka Koterskiego**, “Zabij mnie, glino” (1987), oraz seriale “Pogranicze w ogniu” (1988) i “W labiryncie” (1988).
Zbigniew Buczkowski prywatnie jest mężem Jolanty, z którą ma syna Michała.
