Drzewo pragnień

Drzewo pragnień (1977) – na bazie 22 autobiograficznych nowel poetyckich wybitnego poety Gieorgija Leonidze. Intensywna zmysłowość obrazów przykuwa uwagę już w pierwszych scenach filmu i nie przygasa w dalszych, zmieniając jedynie styl i nastroje, nierzadko zderzając żart z tragizmem, realizm z fantazją, konkret z poetyckim uogólnieniem, czas teraźniejszy ze wspomnieniem. Każda część powieści Leonidze ma swojego bohatera, ale wszyscy oni się znają, spotykają, gdyż akcja dzieje się w tym samym czasie i miejscu, na początku XXw. W małej gruzińskiej wiosce, gdzie urodził się Pirosmani: jego malarstwo daje również Abuładzemu impuls dla stylu obrazowania i inscenizacji - trochę alegoryczny, trochę z pozoru prymitywny. Mówi reżyser: „Książka i film w głównej idei zachowały podobieństwo, tworząc coś w rodzaju ogromnego rozłożystego drzewa, z którego rozchodzą się gałęzie-fabuły lub wiązki strumieni, które wpadają do rzeki i razem płyną do morza”. Jak każda poetycka przypowieść Drzewo… kryje wiele egzystencjalnych