Guillermo Arriaga

Urodził się 13 marca 1958 roku w stolicy Meksyku, tam też dorastał w otoczeniu miasta tyleż pięknego, co niebezpiecznego. W wieku 13 lat został pobity tak okrutnie, że na zawsze stracił zmysł węchu. Szybko odkrył literackie powołanie, już jako 15-latek zachwycał się Szekspirem i napisał swoją pierwszą sztukę.

Studiował komunikację i historię na Universidad Iberoamericana w Meksyku, a następnie podjął pracę nauczyciela akademickiego, prowadząc zajęcia z mediów. Pracę ze studentami kontynuował przez kolejne ćwierć wieku, nie rezygnując nawet wówczas, gdy zaczął już odnosić sukcesy jako pisarz i scenarzysta.

Zanim rozpoczął współpracę z Iñárritu, samodzielnie zrealizował krótkometrażowy dokument „Campeones sin límite” (1997).Dwa lata później miała miejsce premiera „Słodkiego zapach śmierci” – filmu powstałego na podstawie pierwszej, głośnej powieści Arriagi, z którego pisarz nie był szczególnie zadowolony (określił adaptację jako ‘bardzo nudną’).

Przełomem w karierze Arriagi było spotkanie z Alejandrem Gonzálezem Iñárritu. Działało to zresztą w dwie strony – to właśnie film wg pomysłu i scenariusza Arriagi sprawił, że o Iñárritu usłyszał cały świat. Mowa o głośnej produkcji „Amores Perros” (2000) z nieznanym jeszcze wówczas Gaelem Garcíą Bernalem w roli głównej. Film odbił się szerokim echem na całym świecie i został obsypany deszczem nagród i nominacji (m.in. do Oskara dla Najlepszego Filmu Obcojęzycznego).

Kolejnym owocem wspólnej pracy zdolnych Meksykanów była krótkometrażówka „Powder Keg” z Clive’em Owenem i Stellanem Skarsgårdem (2001), zaś dwa lata później triumfowali jako twórcy zrealizowanego w Ameryce thrillera „21 gramów” z Seanem Pennem i Naomi Watts (2003). Scenariusz do tego filmu przyniósł Arriadze pierwszą nominację do BAFTA i Golden Satellite Award, jak również specjalną, zespołową Independent Spirit Award - Special Distinction.

Rok 2005 to nagroda na MFF w Cannes za scenariusz i, co ciekawe, debiut aktorski Arriagi w westernowym obrazie „Trzy pogrzeby Melquiadesa Estrady” w reżyserii Tommy’ego Lee Jonesa (zespołowa nagroda Bronze Wrangler). Z kolei rok 2006 to ponowne spotkanie z Iñárritu podczas realizacji głośnego, francusko – amerykańsko - meksykańskiego obrazu „Babel”. Film został zrealizowany wg pomysłu i scenariusza Arriagi, który raz jeszcze udowodnił niebywały kunszt w konstruowaniu pogmatwanych, wielowątkowych, alinearnych, a przy tym doskonale skomponowanych historii. Nic dziwnego, że jego praca wyróżniona została serią prestiżowych nominacji: do Oskara, BAFTA, Złotego Globu i Satellite Award.

W 2007 roku powstała ekranizacja kolejnej powieści pisarza – tym razem na tapetę został wzięty „Nocny bawół”, zaś adaptacji podjął się meksykański reżyser Jorge Hernandez Aldana. Pisarz był współscenarzystą i jednym z producentów filmu.

W 2008 roku Arriaga sam zadebiutował jako reżyser pełnometrażowego filmu kinowego „Granice miłości”, oczywiście wg własnego scenariusza. Obraz z udziałem Charlize Theron i Kim Basinger był nominowany do Złotego Lwa w Wenecji.

Mimo sukcesów na niwie filmu, Arriaga nadal uważa się przede wszystkim za pisarza, działalność scenariopisarską, tudzież reżyserską traktując podobno jedynie jako dodatkową pracę.