WP

Janusz Majewski - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się
WP

Znany reżyser i scenarzysta, wieloletni pedagog PWSFiT w Łodzi. Autor słynnych komedii: „C.K. Dezerterzy” i kontynuacji „Złoto dezerterów”. Były członek Komitetu Kinematografii oraz były prezes Zarządu Głównego Stowarzyszenia Filmowców Polskich, obecnie – Prezes Honorowy Stowarzyszenia.

Urodził się 5 sierpnia 1931 roku we Lwowie. Ukończył studia architektoniczne na Politechnice Krakowskiej (1955), a swoją przygodę z filmem zaczął jako twórca scenografii do filmów Antoniego Bohdziewicza: „Szkice węglem” (1956), „Kalosze szczęścia” (1958), „Rzeczywistość” (1960).

W międzyczasie został przyjęty na Wydział Operatorski łódzkiej PWSFiT, ostatecznie dyplom robiąc na Wydziale Reżyserii w 1961 roku.

Pierwszym filmem Majewskiego była zrealizowana w 1962 roku krótkometrażówka „Szpital” z Kaliną Jędrusik i Wiesławem Michnikowskim, a debiutem w filmie pełnometrażowym – „Sublokator” (1966) – groteskowa komedia z Janem Machulskim. Film otrzymał nagrodę FIPRESCI w Mannheim, medal na MFF w Cork oraz nagrody za reżyserię i scenariusz na MFF w Panamie. W tym samym roku powstał też uhonorowany Nagrodą Przewodniczącego Komitetu d/s Radia i Telewizji telewizyjny film „’Awatar’ czyli zamiana dusz” (1966).

W latach 1967-69 zrealizował kilka krótszych filmów telewizyjnych, m.in. „Czarna suknia” (1967), „Wenus z Lile” (1967), czy „Urząd” (1969), w 1969 roku powracając na ekrany kin kryminałem „Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię”. Zrealizowany rok wcześniej film TV „Ja gorę” (z cyklu „Opowieści niezwykłe”) otrzymał Brązowego Lajkonika na OFFK w Krakowie.

WP

W kolejnych latach zrealizował dwa filmy grozy: „Lokis. Rękopis profesora Wittembacha” (1970) oraz telewizyjny „Markheim” (1971), kameralne dramaty: „System” (1971) i „Stracona noc” (1973) oraz psychologiczny obraz z Ewą Wiśniewską i Andrzejem Łapickim „Zazdrość i medycyna” (1973), by w 1975 roku znów zebrać nagrody (Syrenka Warszawska, nagroda za reżyserię na MFF w Panamie) za głośny film „Zaklęte rewiry” z Romanem Wilhelmim i Markiem Kondratem.

W 1977 roku zrealizował sensacyjną „Sprawę Gorgonowej” i obyczajową „Lekcję martwego języka” (oba z udziałem Ewy Dałkowskiej), a w latach 1980 i 1982 zasłynął historycznymi obrazami: serialem „Królowa Bona” z Aleksandrą Śląską oraz filmem „Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny” z Anną Dymną w roli głównej.

W 1985 roku zrealizował bodaj najsłynniejsze dzieło w karierze - komedię przygodową „C.K. Dezerterzy” (Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia, Złota Kaczka) z Markiem Kondratem w roli Jana Kani.

Kilkanaście lat później powstała ciesząca się równym powodzeniem kontynuacja przeboju kinowego, zatytułowana „Złoto dezerterów” (1998, Srebrny Granat na FF Komediowych w Lubomierzu).

W międzyczasie niewiele reżyserował. Nakręcił m.in. telewizyjną „Mrzonkę” (1985), drugą – po „Słonej róży” (1982) polsko - czechosłowacką produkcję „Czarny wąwóz” (1989), erotyczny film TV „Diabelska edukacja” (1994, z cyklu „Erotic Tales”) z Markiem Kondratem i Renatą Dancewicz, ponadto wyreżyserował seriale: „Bar Atlantic” (1996) z Joanną Trzepiecińską i Piotrem Machalicą oraz „Siedlisko” (1998) z Anną Dymną.

WP

Ostatnie projekty filmowe reżysera to zrealizowany wraz z Witoldem Leszczyńskim obraz „Po sezonie” (2005) z udziałem Magdaleny Cieleckiej, Leona Niemczyka i Ewy Wiśniewskiej oraz powstały w ramach cyklu „Święta polskie” film TV „Miłość w przejściu podziemnym” (2006) z brawurową kreacją Wojciecha Malajkata.

W latach 1970-1991 Majewski był pedagogiem w PWSFiT w Łodzi, gościnnie wykładał też m.in. w Stanach Zjednoczonych. Od 1987 roku jest profesorem nadzwyczajnym sztuki filmowej. Jego studentami byli m.in.: Feliks Falk, Filip Bajon, Andrzej Barański i Juliusz Machulski.

W 2001 roku został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

WP
Data urodzenia

05.08.1931

Miejsce urodzenia

Lwów

Reżyser
Scenarzysta
Filmografia

System (1971)

Lekcja martwego języka (1979) (kapłan Moszko)

Do widzenia wczoraj

Koniec nocy (Kupujący bilety do kina od Małego)

Czarna Suknia

Słona róża

Królowa Bona (ochmistrz Wolski)

Pociąg

Mała matura 1947 (Ojciec Ludwika)

C.K. Dezerterzy (Szef kompanii)

WP
WP