Kasia Adamik

Urodziła się 28 grudnia 1972 roku w Warszawie. Wychowywała się w środowisku przesiąkniętym sztuką filmową, miała 5 lat, kiedy jej matka pracowała nad „Zdjęciami próbnymi”; w okres pełnoletniości wchodziła, kiedy na ekrany kin wchodził głośny film „Europa, Europa”. Jak utrzymuje, jako dziecko była przekonana, że nie chce iść w ślady rodziców i uprawiać zawodu reżysera. W wyniku takich przekonań podjęła studia z zakresu sztuki komiksowej w Instytucie Plastycznym Świętego Łukasza w Brukseli i zaczęła karierę jako autorka scenorysów – niewielkich rysunków i szkiców, które służą jako wskazówki dla pracowników planu, przede wszystkim reżyserów, scenografów, operatorów, aktorów i montażystów.

Od 1993 roku tworzyła scenorysy do filmów Agnieszki Holland (m.in. „Plac Waszyngtona”, „Całkowite zaćmienie”), później także do dzieł innych reżyserów, m.in. Jonathana Demme („Beloved” 1998) i ciotki, Magdaleny Łazarkiewicz („Na koniec świata”). W kraju zatrudniał ją również ojciec – Laco Adamik, jako autorkę scenorysów do swoich sztuk w Teatrze Telewizji.

W 2002 Adamik debiutowała w roli reżyserki. W Stanach Zjednoczonych nakręciła czarną komedię „Szczekać na świat”, z udziałem znanej z „Przyjaciół” Lisy Kudrow. Film był pokazany na festiwalu w Sundance, gdzie był nominowany do Grand Prix. Otrzymał też wyróżnienie na Warszawskim Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w 2002 roku.

Prawdziwy grad nagród spadł na reżyserkę po premierze kolejnego filmu - „Boiska bezdomnych” (2008). Obraz wyróżniono m.in. nagrodą publiczności na FPFF w Gdyni, film był również znakomicie przyjęty na festiwalach w Toruniu i Chicago. Niewątpliwie sukces „Boiska bezdomnych” przyczynił się do tego, że w 2009 roku na ekrany kin wszedł długo oczekiwany i głośno dyskutowany, zrealizowany wespół z mamą film „Janosik. Prawdziwa historia”. Prace nad nim trzeba było przerwać w 2002 roku w rezultacie wadliwie oszacowanego budżetu – najzwyczajniej w świecie skończyły się pieniądze. Brakujące środki wyasygnowała w 2008 roku Telewizja Polska.

Reżyserka zaliczyła też „romans” z telewizją. W 2007 roku wraz z Agnieszką Holland i jej siostrą – Magdaleną Łazarkiewicz reżyserowała głośny serial „Ekipa”. Zdobyte na planie tego serialu doświadczenia wykorzystała później, samodzielnie reżyserując kilka odcinków seriali: „Pitbull” (2008) i „Naznaczony” (2009).

Najwięcej nagród przyniósł reżyserce film „Boisko bezdomnych”. Wypada wymienić „Złotego Anioła” dla najlepszego filmu polskiego na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toruniu oraz nagrody dla najlepszej reżyserki i dla najlepszego filmu fabularnego profesjonalnego na rzeszowskim Festiwalu Filmów Optymistycznych „Happy End”.