Lidia Wysocka

Lidia Wysocka była jedną z największych gwiazd przedwojennego kina. Mogła zrobić karierę w Hollywood, ale wybrała miłość. Jej wybranek, filmowy amant Zbigniew Sawan, był żonaty. Dla Wysockiej nie miało to znaczenia. Kilka lat później kochanka i żona połączyły siły, aby ratować ukochanego mężczyznę przed śmiercią w Auschwitz.

Gdy w 1935 roku pojawiła się na ekranie w filmie Marty Flantz „Kochaj tylko mnie”, od razu odniosła sukces. Krytycy za nią przepadali, podobnie zresztą jak widzowie. Lidia Wysocka miała u stóp cały świat.

Lidia Wysocka, wybitna aktorka teatralna, filmowa i estradowa, urodziła się w 1916 r. w Rogaczewie pod Kijowem. W roku 1938 ukończyła Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej pod okiem Aleksandra Zelwerowicza. Debiutowała w Teatrze Polskim w Warszawie w „Weselu Figara” Beaumarchais. Na ostatnim roku szkoły zaczęła grać w filmie. Swoje najważniejsze role przed wojną zagrała w filmach „Gehenna”, „Papa się żeni” i „Złota maska”. W czasie wojny występowała w kawiarni „Na antresoli”. W związku z zamachem na Igo Syma jakiś czas przebywała na Pawiaku. W roku 1943 wyszła za mąż za znanego amanta filmowego i wybitnego reżysera Zbigniewa Sawana. Po wojnie zagrała w specjalnie dla niej zaadaptowanych przez Juliana Tuwima: „Jadzi Wdowie” według Ruszkowskiego i „Zielonym gilu” wg Tirso de Moliny. Grała też w sztukach Musseta („ Kaprysy Marianny”, „Kaprys”), Fredry (Justysia w „Mężu i żonie”), Szekspira (Beatrycze w „Wiele hałasu o nic”), a także w sztukach współczesnych („Freuda teoria snów” i „Hipnoza” Cwojdzińskiego, także