Mała Moskwa

W roku 1967 Jura, jako młody pilot i niedoszły kosmonauta, zostaje skierowany do służby w „małej Moskwie”, największym garnizonie wojsk radzieckich w Europie Wschodniej. Razem z Jurą do Legnicy przyjeżdża jego młodziutka żona. Piękna Wiera uczy się polskiego, pochłania ją polska poezja i muzyka. Wkrótce wygrywa polsko–radziecki piosenkarski „konkurs przyjaźni”, porywająco wykonując pieśń „Grande Valse Brillante”. Właśnie wtedy poznaje Michała, polskiego oficera i muzyka. Długo broni się przed spadającą na nią miłością. Żonę radzieckiego oficera obowiązują rygory koszarowe, życie prywatne wojskowych i ich rodzin drobiazgowo kontrolowane jest przez komunistyczne imperium. Zakazana miłość Rosjanki i Polaka musi rozwijać się w tajemnicy i po kryjomu. Gdy Wiera zachodzi w ciążę, Rosjanie zaczynają „węszyć”. Dowództwo wie, że Jura jest bezpłodny, bo właśnie dlatego nie poleciał w kosmos.

Jest już rok 1968, rozpoczyna się inwazja wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. Zaczynają obowiązywać wojenne regulaminy i prawa. Jura musi wykonywać loty bojowe nad Pragę. Jednocześnie przychodzi na świat dziecko Wiery i Michała. Wiera decyduje się odejść od Jury, chce wziąć ślub z Michałem i oficjalnie wystąpić o polskie obywatelstwo. Oboje chcą wreszcie przestać się ukrywać i razem zamieszkać w Polsce.

Władze wojskowe reagują natychmiast: Jura dostaje rozkaz bezzwłocznego powrotu z rodziną do Związku Radzieckiego. Wiera jednak gdzieś przepada. Jej ciało odnajduje się powieszone na drzewie w parku. Oficjalna wersja głosi, że popełniła samobójstwo.

Po latach Jura z dorosłą córką Wiery przemierzają opuszczone lotnisko, dawny garnizonowy szpital i wojskowy cmentarz. Idą śladami Wiery po ruinach byłego ZSRR. Córka Wiery swój ból i nienawiść do całego świata zaczyna tonować, przeżywa wstrząs, kiedy staje oko w oko ze swoim prawdziwym ojcem.