Małgorzata Braunek

Urodziła się 30 stycznia 1947 roku w Szamotułach.

Studiowała na Wydziale Aktorskim warszawskiej PWST, którą ukończyła w 1969 roku. W latach 1971-74 występowała na scenie Teatru Narodowego.

W filmie zadebiutowała jeszcze jako studentka, rolą Teresy w „Skoku” (1967) Kazimierza Kutza i Antoniego Krauze. Na planie filmu po raz pierwszy spotkała się zawodowo z Danielem Olbrychskim, u boku którego kilka lat później stworzy najsłynniejszą ze swoich kreacji.

W tym samym roku pojawiła się też w głośnym, nagradzanym na wielu światowych festiwalach poetyckim obrazie Witolda Leszczyńskiego „Żywot Mateusza” (1967) z Franciszkiem Pieczką w roli głównej.

Rok 1968 to główne role w psychologicznych obrazach: „Ruchome piaski” Władysława Ślesickiego oraz „Wniebowstąpienie” Jana Rybkowskiego, 1969 – pamiętna kreacja u boku Zygmunta Malanowicza w „Polowaniu na muchy” Andrzeja Wajdy, a 1970 – ponowne spotkanie z Olbrychskim i Wajdą przy okazji dzieła „Krajobraz po bitwie”.

Po debiucie w zagranicznym obrazie „Oxygen” (1970) produkcji jugosłowiańskiej, wystąpiła w dwóch filmach w reżyserii ówczesnego męża, Andrzeja Żuławskiego: „Trzecia część nocy” (1971) oraz „Diabeł” (1972). W obu filmach partnerował jej Leszek Teleszyński.

Rok 1974 to najbardziej znana rola Braunek w słynnej, wielokrotnie przypominanej telewidzom adaptacji „Potopu” Henryka Sienkiewicza w reżyserii Jerzego Hoffmana, w której wcieliła się w pamiętną rolę Oleńki Billewiczówny, ukochanej Kmicica (Daniel Olbrychski).

Później wystąpiła jeszcze w „Wielkim układzie” (1976) Andrzeja Jerzego Piotrowskiego, ponownie spotkała się z Wajdą na planie brytyjsko – polskiej produkcji „Smuga cienia” (1976) oraz wcieliła się w kolejną znaną postać literacką – Izabeli Łęckiej w telewizyjnej adaptacji „Lalki” (1977) Bolesława Prusa w reżyserii Ryszarda Bera, by wkrótce potem, u szczytu popularności na prawie 20 lat odsunąć się od zawodu.

Nie licząc drobnych epizodów w „13 posterunku” i w „Darmozjadzie polskim” (1997) Łukasza Wylężałka, na ekrany powróciła de facto dopiero w 2004 roku, pojawiając się w drugoplanowej roli w filmie „Tulipany” w reżyserii Jacka Borcucha, na planie którego miała okazję spotkać się po latach z Zygmuntem Malanowiczem.

** Rola przyniosła jej Polską Nagrodę Filmową Orła oraz nagrodę za Najlepszą Drugoplanową Rolę Kobiecą na FPFF w Gdyni.**

W 2005 roku związana była z krótkotrwałym serialem TV „Pełną parą” w reżyserii Leszka Wosiewicza, wystąpiła też w kilku odcinkach „Pensjonatu pod różą” (2005). W 2007 roku ponownie zagrała u Wosiewicza w filmie „Z miłości”. W tym samym roku pojawiła się też gościnnie w serialu „Ekipa” w reżyserii (m.in.) Magdaleny Łazarkiewicz i Agnieszki Holland.

W 2009 roku otrzymała rolę Barbary w serialu “Dom nad rozlewiskiem”. Kontynuowała tę rolę w serialach “Miłość nad rozlewiskiem” oraz “Życie nad rozlewiskiem”.

Prywatnie aktorka jest praktykującą buddystką i wegetarianką. Wspiera akcje na rzecz ochrony praw zwierząt.

Dwukrotnie (w roku 1970 i 1975) zdobyła tytuł „Gwiazdy Sezonu Filmowego” na LLF w Łagowie.