Ruth Maleczech

Ruth Maleczech (Ruth Sophia Reinprecht), urodziła się 08.01.1939 roku w Cleveland., zmarła 30.09.2013 roku, pochodzi z jugosłowiańskiej, katolickiej rodziny imigrantów . Ruth była amerykańską, awangardową aktorką sceniczną. Trzy razy wygrała nagrodę Obie dla najlepszej aktorki, za grę w sztukach: Hajj (1983), Through the Leaves (1984), Lear (1990), również otrzymała nagrodę Obie, wspólnie z Julie Archer, za oprawę wizualną sztuki Vanishing Pictures (1980), którą Ruth wyreżyserowała. Jej występ jako Lear zdobył szerokie uznanie, zaś sama sztuka Król Lear w wykonaniu Ruth, ciekawie portretuje południowy, władczy, matriarchat.

Ruth Maleczech - wszesna kariera

Dorastała w Phoenix (Arizona). Maleczech była pierwszą osobą spośród swojej rodziny, która uczęszczała do wyższej szkoły, zaczęła również studia teatralne na uniwersytecie UCLA. Następnie, wyjechała do San Francisco, do pracy. Najpierw pracowała z Herbertem Blau w sklepie aktorskim, potem dołączyła do Ronnie Davisa, który prowadził trupę mimów w San Francisco. W San Francisco spotkała również Lee Breuera, założyciela grupy teatralnej, eksperymentującą z formą - Mabou Mines.

Ruth Maleczech - podróż do Europy

W 1964 roku, Lee i Ruth pojechali do Paryża, gdzie przez sześć lat zarabiali pieniądze dubbingując filmy. Dzięki temu zarobili wystarczającą ilość pieniędzy, ** aby finansować teatralne eksperymenty grupy Mabou Mines**. W Europie, Maleczech i Breuer spotkali Davida Warrilow oraz Joanne Akalaitis i Philipa Glass. Studiując we Francji, spotkali również sławnego polskiego reżysera i teoretyka dramatu, Jerzego Grotowskiego. To nie jedyny wątek polski w biografii Ruth - zagrała ona Anne Walentynowicz w dokumencie fabularyzowanym Far from Poland (Daleko od Polski, 1984), reżyserii Jilla Godmilow. Maleczech spędziła miesiąc w Berlinie Wschodnim, obserwując próby i uczestnicząc w spektaklach zespołu teatralnego Berliner Ensemble, założonego przez sławnego niemieckiego pisarza Bertolta Brechta.

Ruth Maleczech - Mabou Mines, praca

Powróciwszy do USA, Maleczech i Breuer, w 1970 roku, rozwijają eksperymentalną, nowojorską, spółkę teatralną – Mabou Mines. Współpracują z nimi przyjaciele z Europy: Akalaitis, Glass, Warrilow, a później również Fred Neumann.

Ruth Maleczech wyreżyserowała oraz zaadaptowała kilka sztuk: Wrong Guys - na podstawie powieści Jima Strahs, Vanishing Pictures – na podstawie opowiadania The mystery of Marie Roget, pióra Edgara Allana Poe, Imagination Dead Imagine – na podstawie dzieła Samuela Becketta, The Bribe – na podstawie książki pióra Terry O’Reilly, Suenos autorstwa Maleczech - inspirowany życiem niezwykłej Juana Inez de la Cruz, Belen: A Book of Hours – napisanej przez Catherine Sasanov.

Pracując non stop razem, przez pół wieku, Maleczech i Breuer doczekali się dwójki dzieci. Związek zalegalizowali dopiero w 1978 roku, w Nowym Jorku .

Poza Mabou Mines, Ruth, wraz z Valerią Vasilevski, powołała do życia, grupę Fire Works, w której m.in. pracowali: Peter Sellars, Frederick Wiseman i Martha Clarke.

Maleczech wystąpiła w licznych filmach fabularnych, komercyjnych i niezależnych, jak i w serialach telewizyjnych, takich jak: Law&Order (Prawo i bezprawie) oraz ER(Ostry dyżur).

Ruth Maleczech - epilog

W 2012 roku, rok przed swoją śmiercią, zaczęła rozwijać nowy projekt Imagining the Imaginary Invalid, używając strukturę oraz postaci ze sztuki Moliera The imaginary invalid (Chory z urojenia, ostatnia sztuka napisana przez Moliera). Ruth Maleczech nie zdążyła wyreżyserować przedstawienia, umarła na raka piersi w 2013 roku. Jej córka – Clove Galilee, która jest aktorką, reżyserką i choreografem, podjęła się kontynuacji projektu matki, przejmując stanowisko reżysera Imagining the Imaginary Invalid.