Stephen Frears

Pochodził z dobrej, zamożnej rodziny i otrzymał staranne wykształcenie, kończąc prawo na uniwersytecie w Cambridge. Już w trakcie studiów zainteresował się reżyserią i dołączył do ekipy London’s Royal Court Theater. Z filmem po raz pierwszy zetknął się w 1966 roku, kiedy to miał okazję asystować Karelowi Reiszowi na planie obrazu „Morgan”.

Zadebiutował komedią kryminalną „Prywatny detektyw” (1971), stanowiącą swego rodzaju parodię amerykańskich filmów detektywistycznych, z Albertem Finneyem w roli głównej.

Przez całą kolejną dekadę związany był z brytyjską telewizją, dla której zrealizował szereg produkcji (m.in. „Three Men In a Boat” 1975, nominowana do BAFTA TV sztuka „Me!I Am afraid of Wirginia Wolf” 1978, nagrodzona BAFTA TV sztuka „BBC2 Playhouse: Going Gently (#7.27)” 1981, czy nominowane do BAFTA TV dramaty: „Walter” 1982 z Ianem MacKellenem oraz „Sajgon: Rok kota” 1983).

Na kolejny projekt przeznaczony do dystrybucji kinowej musiał poczekać aż do 1984 roku, kiedy zrealizował kryminalny thriller „Wykonać wyrok”, ponownie celując w odwołaniach do klasyki gatunku.

W latach 80-tych stał się jednym z przedstawicieli brytyjskiego kina społecznie zaangażowanego i był pod wpływem twórczości „guru” tego nurtu – Kena Loacha. W 1985 roku odniósł spory sukces międzynarodowy za sprawą filmu „Moja piękna pralnia” z Danielem Day-Lewisem, nominowanego do Oscara za scenariusz Hanifa Kureishiego. Później zrealizował w rodzinnym kraju jeszcze dwie fabuły (w tym nominowaną do Złotej Palmy w Cannes komedię „Nadstaw uszu” 1987), po czym wyjechał do USA.

** Tam z powodzeniem zadebiutował wielokrotnie nagradzanym (m.in. Césarem) i nominowanym (m.in. do BAFTA za reżyserię) obrazem „Niebezpieczne związki” (1988) z Glenn Close, Johnem Malkovichem i Michelle Pfeiffer, zaś zrealizowany rok później thriller kryminalny „Naciągacze” (1991) przyniósł mu pierwszą nominacją do Oscara za reżyserię.**

Od tamtej pory reżyser tworzy zarówno w Stanach („Przypadkowy bohater” 1992, z Dustinem Hoffmanem, „Mary Reilly” 1996, z Julią Roberts i Malkovichem, nagrodzona Srebrnym Niedźwiedziem za reżyserię „Kraina Hi-Lo” 1998, „Przeboje i podboje” 2000), jak i w Wielkiej Brytanii (nagrodzony na festiwalu w Toronto „The Snapper” 1993, nominowana do Złotej Palmy „Furgonetka” 1996, dramat „Mały Liam” 2000, nominowany do Złotego Lwa w Wenecji oraz nagrodzony BIFA za reżyserię kryminał „Niewidoczni” 2002, nagrodzony BAFTA TV dramat „The Deal” 2003, komedia muzyczna „Pani Henderson” 2005).

Ostatnio znów było głośno o reżyserze za sprawą filmu „Królowa” z wyśmienitą rolą Helen Mirren. Frears otrzymał nagrodę FIPRESCI i nominację do Złotego Lwa na MFF w Wenecji, nominacje do Oscara, Złotego Globu, BAFTA i BIFA za reżyserię oraz do BAFTA w kategorii Najlepszy Film Brytyjski. W 2009 roku wyreżyserował film “Chéri”, a rok później komedię “Tamara i mężczyźni”.

W 1989 roku otrzymał Honorową Złotą Kamerę podczas Berlinale.