Wiktor Nanowski

**Wiktor Nanowski **to polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny urodzony 20 listopada 1920 w Kijowie, który wtedy znajdował się na terenie Ukraińskiej SRR. Uczęszczał do studia baletowego przy Teatrze Opery i Baletu im. Tarasa Szewczenki, póxniej wstąpił do tamtejszej szkoły dramatycznej. Wiktor Nanowski był żołnierzem Armii Czerwonej podczas II wojny światowej. Po 1945 roku przystąpił do Szkoły Dramatycznej Janusza Strachockiego w Warszawie. W 1953 roku zdał aktorski egzamin eksternistyczny w Krakowie. W latach 1945-1947 Wiktor Nanowski był członkiem Zespołu Pieśni i Tańca Centralnego Domu Żołnierza w Warszawie oraz występował w Teatrze im. Stefana Jaracza w Olsztynie. W kolejnych latach można było go oglądać w teatrach warszawskich: Teatrze Nowym (1949–1950), Teatrze Domu Wojska Polskiego (1950–1957) oraz Teatrze Polskim (1957–1980). Wiktor Nanowski stworzył także wybitne kreacje teatralne w spektaklach: Odprawa posłów greckich Jana Kochanowskiego w reż. Ludwika René (1966), Kariera Artura Ui Bertolta Brechta w reż. Jerzego Gruzy (1973), Kordian i cham według Leona Kruczkowskiego w reż. Jana Bratkowskiego (1972), Martwe dusze Nikołaja Gogola w reż. Zygmunta Hübnera (1966), Babbitt Sinclaira Lewisa w reż. Henryka Kluby (1975), Panu Jowialskim Aleksandra Fredry w reż. Olgi Lipińskiej (1976), Letnikach Maksima Gorkiego w reż. Lidii Zamkow jako Koropiłkin (1977) oraz w Napadzie Janusza Dymka i Feliksa Falka (1975)

Wiktor Nanowski zmarł 8 lutego 1987 roku w Warszawie, został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym na Wólce Węglowej (kwatera E-XVII-1-3-4).

Wiktor Nanowski – wyróżnienia

Wiktor Nanowski otrzymał szereg odznaczeń, wśród nich znalazły się:

Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1976)

Srebrny Krzyż Zasługi (1945)

Złoty Krzyż Zasługi (1957)

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1976)