Bridget Fonda

Miała szczęście grać u Bertolucciego, Coppoli i Tarantina, jednak zasadniczo kojarzona jest z rozbieranymi scenami i udziałem w niezbyt ambitnych i niezbyt znanych produkcjach. Zadebiutowała w 1987 roku, właśnie w „rozbieranej” scenie w „Tristanie i Izoldzie” w reżyserii Franka Roddama, filmu będącego częścią nowelowego projektu „Aria”. W 1988 roku zagrała scenę seksownego tańca w filmie „Shag” (nominacja do Independent Spirit Award) oraz wystąpiła w „Nie możesz popędzać miłości”, który był pierwszym filmem z jej udziałem rozpowszechnianym w USA.

W 1989 roku zagrała w głównej roli w „Skandalu” (nominacja do Złotego Globu), obok Iana McKellena i Johna Hurta oraz zadebiutowała na małym ekranie w „Jacob Have I Loved”.

W 1990 wystąpiła w niedużej roli w III części „Ojca chrzestnego” F. F. Coppoli. W 1992 roku zagrała jedną z głównych ról w popularnym thrillerze „Sublokatorka” Barbeta Schroedera oraz w „Samotnikach” w reżyserii Camerona Crowe z partnerem Erikiem Stolzem, a w 1993 – w „Kryptonimie Nina” (amerykański remake „Nikity” Luca Bessona). Również w 1993 roku zagrała u Bertolucciego w „Małym Buddzie”.

Kolejny rok to występ u boku Nicolasa Cage’a w filmie „Dwa miliony dolarów napiwku” (1994), 1995 – nagroda dla Najlepszej Aktorki na MFF w Katalonii za występ w „Magii dla początkujących”, a rok 1996 – rola obok Ala Pacino w „Ludziach miasta”. W 1997 wystąpiła u Quentina Tarantino w „Jackie Brown” oraz była nominowana do Emmy za rolę w miniserialu „Przed zmierzchem”.

W 1998 zagrała w „Prostym planie”, a w 2000 – w „Wybuchowej rodzince”. Za rolę w telewizyjnym filmie „Niezwykłym dziecku” (2001) otrzymała kolejną nominację do Złotego Globu. W tym samym roku zagrała w takich produkcjach, jak „Małpiszon”, „Pocałunek smoka”, czy (gościnnie) odcinkowe „Niesamowite opowieści”. Ostatnim występem Bridget Fondy jest tytułowa rola w telewizyjnej „Królowej śniegu” (2002).

Mężem Bridget Fondy od 2003 roku jest Danny Elfman. Mają syna Olivera Henry’ego Miltona (ur. 2005).