Robert Dalban

Robert Dalban naprawdę nazywał się Gaston Barré. Zagrał w ponad 200 filmach. Robert Dalban zazwyczaj dostawał role epizodyczne oraz drugoplanowe. W 1940 roku Robert Dalban ożenił się z Madeleine Robinson, z którą wziął rozwód po 6 latach. Mieli jednego syna. Robert Dalban zmarł nagle podczas kolacji z przyjaciółmi, na której były serwowane ostrygi, w 1987 roku w Paryżu. Miał 84 lata. Robert Dalban jest pochowany w tym samym grobie, co producent Alain Poiré.

Robert Dalban – z kim grał w filmach?

• z Louisem de Funesém

Najbardziej znany jest polskiemu widzowi z roli redaktora naczelnego gazety, w której pracował dziennikarz Fandor vel. Fantomas (w tej roli Jean Marais) w cyklu filmów komediowych o Fantomasie: “Fantomas” (1964), “Fantomas wraca” (1965) oraz “Fantomas kontra Scotland Yard” (1967). Słynnego policjanta tropiącego Fantomasa zagrał Louis de Funés. Poza tym, wystąpili razem w filmie „Sławna restauracja” (1966)

• z Gerardem Depardieu

Spotkali się na planie filmu „Pechowiec” (1981), w którym jeden z najlepszych detektywów na świecie (w tej roli Gerard Depardieu) poszukuje córki znanego milionera. Pomaga mu życiowy pechowiec Francois Perrin (Pierre Richard)

• z Jeanem - Paulem Belmondo

Zagrali razem w komedii kryminalnej „Mózg” (1969), w którym nieuchwytny przestępca planuje kolejny skok na bank. Robert Dalban zagrał chrakterystycznego zakatarzonego belgijskiego konwojenta – wartownika

• z Brigitte Bardot

W dramacie „Odpoczynek wojownika” (1962) Robert Dalban gra epizodyczną rolę policjanta. Główną bohaterką jest młoda Genevieve, która w hotelu myli pokoje i ratuje życie samobójcy.

• z Jeanne Moreau

Robert Dalban spotkał się na planie filmu „Olej napędowy” (1955) z gwiazdami francuskiego kina: Jeanne Moreau oraz Jeanem Galbinem. Robert Dalban zagrał Felixa. Film opowiada o kierowcy ciężarówki, który całkiem przypadkiem zostaje wplątany w aferę między dwoma gangami.

• z Jean - Jacquesem Moreau

Robert Dalban współpracował z Jeanem – Jacquesem Moreau przy 5 filmach: „Zabójczym parasolu” (1980), „Odnaleźliśmy siódmą kompanię” (1975), „Nie ma sprawy!” (1975), „Kilku zbyt spokojnych panów” (1973) oraz „”Był sobie glina…” (1971)