norweskie kino

Do polskich kin wszedł najnowszy film Joachima Triera i prawdopodobny czarny koń tegorocznych Oscarów. "Wartość sentymentalna" rzuca wyzwanie widzowi historią o zardzewiałych relacjach rodzinnych, meta-filmowymi elementami i nie-hollywoodzkim tempem, które wymaga od nas skupienia i cierpliwości. W rzeczywistości, gdzie kinowej konsumpcji towarzyszą smartfony i informacyjna kakofonia, ten film to kojący balsam dla rozbieganych oczu.

Na platformie streamingowej Netfliksa trwa zacięta rywalizacja o to, która europejska kinematografia nakręci najwięcej światowych hitów. Najpierw niepodzielnie rządziły hiszpańskie produkcje, później na czoło wyszły polskie, ale w ostatnich miesiącach największymi przebojami stają się filmy z Norwegii.

"Nareszcie!", chciałoby się powiedzieć. "Najgorszy człowiek na świecie", ubiegłoroczna canneńska sensacja, ląduje na polskich ekranach. Trier - ten drugi - publikuje swoisty manifest pokoleniowy, tyle że jego zapisy to, umyślnie, nierzadko nieczytelne bazgroły.

Pal Sverre Valheim Hagen - życiorys

Ważki – opis fabuły