Udo Kier - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się

Charakterystyczny aktor niemiecki, od lat z powodzeniem występujący w anglojęzycznych produkcjach. Znany z licznych występów w horrorach oraz z wieloletniej współpracy z Larsem von Trierem. Jego filmografia obejmuje blisko 200 produkcji.

Urodził się 14 października 1944 roku w Kolonii, w Niemczech. Moment jego przyjścia na świat było co najmniej tak dramatyczny, jak niektóre z późniejszych ról. Zbombardowano szpital, w którym się urodził, a małego chłopca wraz z mamą cudem uratowano spod gruzów.

Wychowywał się bez ojca i niewiele o nim wiedział. Jako 18-latek wyjechał do Wielkiej Brytanii, by nauczyć się języka. Tam też zapisał się na kursy aktorskie, a kilka lat później zadebiutował na ekranie jako młody żigolo w krótkometrażówce „Droga do St. Tropez” (1966).

Jego przełomową rolą była ta w kontrowersyjnym horrorze „Znak diabła” (1970). Film był zakazany w 31 krajach, z uwagi na ekstremalnie brutalne sceny seksu i przemocy, mimo to doczekał się aż dwóch sequeli (już bez udziału Kiera).

W 1972 roku zadebiutował na ekranach amerykańskich kin, dzięki roli neonazistowskiego szpiega w thrillerze „Salzburski łącznik”. Na pokładzie samolotu przypadkowo poznał eksperymentalnego filmowca Paula Morriseya, wywodzącego się z artystycznego środowiska zgromadzonego wokół Andy’ego Warhola. Znajomość zaowocowała rolami w horrorach o wiele mówiących tytułach: „Ciało dla Frankensteina” (1973) i „Krew dla Draculi” (1974). Rok 1975 to kolejna kontrowersyjna kreacja sadystycznego kochanka Rene w „Historii O” w reżyserii Justa Jaeckina, a 1976 – główne role w kolejnych produkcjach z gatunku horroru: „Spermula” i „Dom na Słomianym Wzgórzu”. W 1977 roku miał okazję po raz pierwszy współpracować z jednym z mistrzów gatunku, Dariem Argento i wystąpić w jego „Odgłosach”. Trzydzieści lat później spotkali się ponownie na planie horroru „Matka łez” z udziałem córki reżysera, Asii Argento (2007).

Rok 1977 to również pierwsza rola u Rainera Wernera Fassbindera w telewizyjnym dramacie „Bolwieser”. W kolejnych latach Kier wziął udział w kolejnych produkcjach podpisanych przez tego twórcę: „Trzecia generacja” 1979, mini-serial „Berlin Alexanderplatz” 1980, „Lili Marleen” z Hanną Schygullą i „Lola” z Barbarą Sukową 1981.

Często pojawiał się w tamtym czasie w filmach produkcji węgierskiej (m.in. „Węgierska rapsodia” Miklósa Jancsó 1979, filmy Gábora Bódy) i francuskiej (tytułowa rola w „Krwi doktora Jekylla” Waleriana Borowczyka 1981). Wielokrotnie spotykał się na planie z niemieckim twórcą Christophem Schlingensiefem (m.in. „Egomania” z Tildą Swinton 1986, „United Trash” 1996), zaś przede wszystkim – z duńskim reżyserem Larsem von Trierem.

Po raz pierwszy wystąpił w jego eksperymentalnej „Epidemii” (1987). Rok później zagrał Jazona w jego adaptacji Eurypidesowej „Medei” (1988), a następnie wystąpił w jednej z głównych ról w osławionej „Europie” z Jeanem-Markiem Barrem i Barbarą Sukową (1991). Wziął udział w słynnym mini-serialu „Królestwo” (1994, 1997), zagrał sadystycznego „mężczyznę na statku” w filmie „Przełamując fale” (1996), lekarza w „Tańcząc w ciemnościach” (2000), „człowieka w płaszczu” w „Dogville” (2003) i pana Kirspe w „Manderlay” (2005).

Udane występy u Gusa Van Santa („Moje własne Idaho” z Riverem Phoenixem i Keanu Reevesem 1991, „I kowbojki mogą marzyć” z Umą Thurman 1993), zaznajomiły go lepiej z amerykańską publicznością i przyniosły kilka propozycji z Hollywood (komedia „Ace Ventura - Psi detektyw” z Jimem Carreyem 1994, thriller sci-fi „Johnny Mnemonic” z Sukową i Reevesem 1995, film akcji „Żyleta” z Pamelą Anderson 1996, superprodukcja „Armageddon” z Brucem Willisem 1998, horrory „Blade – wieczny łowca” z Wesleyem Snipesem 1998 i „Cień wampira” z Johnem Malkovichem i Willemem Dafoe 2000).

Ma na swoim koncie role u uznanych, niemieckich twórców: Wima Wendersa („Koniec przemocy” 1997), Wernera Herzoga („Niezwyciężony” z Timem Rothem 2001) i Uwe Bolla („BloodRayne” 2005).

Wśród wielu mrocznych tytułów, w jego filmografii znajdują się również tak pogodne produkcje, jak ekranizacja „Pinokia” Steve’a Barrona (1996, 1999), czy gwiazdkowa komedia romantyczna „Przetrwać święta” z Benem Affleckiem (2004).

W latach 2005-2007 był gwiazdą niemieckiego serialu „4 gegen Z”.

Ostatnie głośne filmy z jego udziałem to dramat biograficzny „Modigliani – pasja tworzenia” z Andym Garcią (2004), „Grindhouse: Planet Terror” Roberta Rodrigueza (2007) i „Halloween” z Malcolmem McDowellem (2007).

W 2009 roku zagrał w niemiecko-francuskiej komedii romantycznej „Lulu i Jimi” oraz partnerował Davidowi Carradine’owi w jego ostatnim filmie „Night of the Templar” Paula Sampsona.

W 2002 roku odebrał Artistic Achievement Award podczas International Gay & Lesbian Film Festival w Filadelfii. Dwukrotnie stanął po drugiej stronie kamery, realizując dwie krótkometrażówki: „The Last Trip to Harrisburg” (1984) i „Broken Cookies” (2002).

Data urodzenia

14.10.1944

Miejsce urodzenia

Kolonia

Reżyser
Scenarzysta
Filmografia

I stanie się koniec

Blade - wieczny łowca (Dragonetti)

Przełamując fale

Dom chłopców (Madame)

Tańcząc w ciemnościach

Koniec przemocy

Medea

Cień wampira

Johnny Mnemonic

Ace Ventura: Psi detektyw (Ronald Camp)

Odgłosy (Dr. Frank Mandel)

Megiddo (Strażnik)

Europa

Armageddon (Psycholog)

Żyleta (Curly)

Keyhole (Dr. Lemke)

www.strach

Pieniądze albo miłość (Mr. Himmelman)

Dogville

Przetrwać Święta (Heinrich)

Dłużnicy

The Lords of Salem (Matthew Hopkins)

Nimfomanka - Część II (kelner)

Nimfomanka - Część I (Kelner)

Lodowe piekło / Ice (1998) (Dr Eugene Kessler)

Matka łez (Ojciec Johannes)

Iron Sky (Wolfgang Höss)

Niezwyciężony (hrabia Helldorf)

Melancholia (Organizator ślubu)

Metropia (Ivan Bahn)

Chuck (Otto Van Vogel)

Ostatnia chwila (Nazistowski fotograf)

Szpiedzy tacy jak oni (Generał Landssdorf)