Widowisko domyka kultową trylogię. "To jak jazda w Formule 1 - tylko w siodle"

Historia tej produkcji jest wyjątkowo ciekawa. Filmy "Wielki Szu" i "Piłkarski poker" to dla wielu polskich widzów obrazy kultowe. Jeszcze w latach 80. Jan Purzycki napisał scenariusz trzeciego filmu, który miał dopełnić historię o wielkich pieniądzach, hazardzie i przekrętach czasów PRL. "Wielka Warszawska" została jednak zablokowana - ówczesna władza nie chciała dopuścić do stworzenia filmu, który mógłby skompromitować Państwowe Tory Wyścigów Konnych. Scenariusz odłożono na bok, na wiele lat. Tuż przed śmiercią w 2019 r. Jan Purzycki przekazał swoje dzieło Tadeuszowi Lampce, ówczesnemu prezesowi MTL Maxfilm, a w 2023 roku adaptacji scenariusza dokonał reżyser Bartłomiej Ignaciuk.

Teraz, po prawie 40 latach od zapoczątkowania tej historii, "Wielka Warszawska" doczekała się premiery. Aktorzy w rozmowie z WP opowiedzieli, jak wyglądały przygotowania i czego mogą spodziewać się widzowie.

- Moi synowie pytają mnie czasem, czy ja zawsze gram złych. Nawet w dubbingu gram złych, ale takich, którzy stają się uroczy – jak choćby Loki w "Avengersach". Tutaj też wcielam się w postać spod ciemnej gwiazdy – nieurodziwą, niemiłą, wręcz przeciwnie – próbującą pokrzyżować plany głównego bohatera. To gangster, który ustawia wyścigi, ale marzy o czymś więcej - mówi nam ucharakteryzowany praktycznie nie do poznania Marcin Bosak.

- Tworzenie roli to zawsze praca zbiorowa. Mam wielką frajdę ze zmiany fizycznej, z tego, że ktoś mnie nie poznaje. Rzeczywiście tak było – kolega z roku przez pierwsze dni mnie nie rozpoznawał. To łechce próżność, ale też bardzo pomaga. Charakteryzacja daje dużo – czasem długo nie wiadomo, jak dobrać się do nowej postaci, a wtedy ten proces ułatwia drogę. Tutaj oba piony wykonały świetną robotę - komentuje aktor.

Jak przyznaje, gdy przeczytał scenariusz filmu, "pachniał mu skomplikowaną organizacją i wielkimi pieniędzmi". Wykreowanie świata, którego już nie ma, było przynętą nie tylko na angaż Marcina Bosaka. W podobnym tonie wypowiadał się Tomasz Kot.

- Każdy taki przeskok z jednego świata do drugiego uświadamia mi, jak fantastyczna jest to przygoda. Myślę sobie, że wielu ludzi chciałoby się zanurzyć w takim świecie, ale coś ich hamuje, a ja w mojej pracy mogę tego doświadczyć. Zakładam kostium, widzę kamerę i uśmiecham się do siebie. Pielęgnuję w sobie wdzięczność za to, że mogę rozwijać swoją pasję, jaką jest aktorstwo - mówi nam Tomasz Kot.

Aktorzy, jak i cała produkcja, zapewniają, że widzów w kinach czeka wielkie widowisko. Ale wyjaśnijmy, o czym w ogóle jest ten film. "Wielka Warszawska" opowie o młodym dżokeju, który marzy o sportowej karierze i wzięciu udziału w najważniejszej gonitwie w Polsce – Wielkiej Warszawskiej.

Głównym bohaterem jest Krzysiek – w tej roli Tomasz Ziętek - który ma w sobie tyle samo entuzjazmu, co naiwności. Dopiero po pewnym czasie orientuje się, że gonitwy to siatka zależności, potężnych interesów i manipulowanie wynikami. Upadek komuny daje nadzieję, że przyszłość będzie już tylko lepsza, a zasady jaśniejsze. Ale jak wiemy, nadzieja to matka głupich.

- Już pierwszego dnia zdjęć miałem galopy na torze treningowym. Na potrzeby wyścigów korzystaliśmy też z maszyny – takiej na lawecie, która symuluje ruch konia. Dzięki temu można robić bliskie plany i kombinować z kamerą. Było dużo fajnych wyzwań - mówi Ziętek o pierwszych wyzwaniach na planie.

W zbudowaniu wiarygodnej roli Ziętkowi pomagali kaskaderzy. - I to dosyć sporo - komentuje. - Przede wszystkim w sekwencjach wyścigowych. Mam wspaniałego dublera – Kamila Grzybowskiego, dżokeja ze Służewca. On przygotowywał mnie pod kątem wiarygodności dosiadu sportowego. Był też moim przewodnikiem po świecie wyścigów – oprowadzał mnie po torze treningowym, a jeszcze na początku roku wprowadzał w pierwsze treningi na maszynie - mówi Ziętek.

Która scena najbardziej zapadła mu w pamięci?

- Na pewno pierwszy dzień zdjęciowy. Miałem wtedy scenę galopu na torze treningowym. Bardzo się do niej przygotowywałem i chciałem przejechać ją sam, bez dublera. Udało się – i to były ogromne emocje. Koń na otwartej przestrzeni zachowuje się zupełnie inaczej niż w lesie czy w terenie rekreacyjnym. To jak jazda w Formule 1 – tylko w siodle – przyznaje.

Partnerująca mu na ekranie Mary Pawłowska przyznaje zaś, że jej spełnieniem marzeń była scena galopu na plaży. - Nagrywaliśmy nad morzem dużą część naszego filmu, co jest naprawdę wyjątkowe - mówi w rozmowie z WP.

Mary gra Ewę, najlepszą przyjaciółkę Krzyśka, głównego bohatera. - Jest bardzo szczera, zawsze mu kibicuje, wierzy w niego. Ma dobre serce, chce dla niego jak najlepiej, ale sama też marzy o karierze dżokejki. Na razie jeździ amatorsko, ale liczy na to, że uda jej się przebić do tego – wciąż mocno męskiego – świata wyścigów - opowiada nam.

Aktorka już wcześniej miała doświadczenie w jeździe konno, ale plan i tak był dużym wyzwaniem. - Dosiad sportowy różni się od rekreacyjnej jazdy. Jazda wyścigowa wymaga ogromnej pracy i zaangażowania mięśni, o których istnieniu wcześniej nie miałam nawet pojęcia. To było duże wyzwanie, ale też wielka satysfakcja - mówi.

"Wielka Warszawska" powstała przy zaangażowaniu tysięcy statystów, setki koni i kaskaderów. W filmie wykorzystano rekwizyty z epoki w tym 300 zabytkowych samochodów, wypożyczonych z muzeów motoryzacji i od prywatnych kolekcjonerów. Część kostiumów sprowadzono z zagranicy, m.in. ze słynnej czeskiej wytwórni filmowej w Barrandovie. Efekt? "Wielka Warszawska" trafiła do szerokiej, kinowej dystrybucji 23 stycznia tego roku.