Marcel Carné

Marcel Carné urodził się 18 sierpnia 1909 roku w Paryżu we Francji, zmarł 31 października 1996 roku w Clamart we Francji. Karierę rozpoczął jako krytyk filmowy w przeglądach Hebdo-Film, Cinémonde i Film-Sonore. Po wyprodukowaniu kilku reklam, w 1929 roku wraz z Michelem Sanvoisinem, wyreżyserował swój pierwszy film dokumentalny zatytułowany „Nogent, niedzielne Eldorado”.

Przez kolejne lata** pełnił funkcję asystenta przy produkcji filmów „Pod dachami Paryża” René Claira (1930)**, oraz „Kobiety jego życia” (Le Grand Jeu, 1934) , „Pensjonat Mimoza” (Pension Mimosas, 1935) i „Zwyciężyły kobiety” (La Kermesse héroïque, 1935) Jacques’a Feydera.

** Dzięki Feyderowi w 1936 roku zrealizował swój pierwszy film, „Jenny”.** W 1938 roku nakręcił niezapomniany „Hotel du Nord”, a rok później znakomity „Brzask”. Rok 1943 przyniósł „Wieczornych gości”, ekranizację średniowiecznej legendy odznaczającą się olbrzymią dbałością o szczegóły.

Po wyzwoleniu Paryża, Carné i Prévert zaprezentowali swoje arcydzieło, film pt. „Komedianci”, którego akcja rozgrywa się w XIX-wiecznym Paryżu, a osnuta jest wokół historii początków karier słynnego mima Jeana-Gasparda Deburau (Jean-Louis Barrault), oraz wielkiego aktora Frédéricka Lemaître’a (Pierre Brasseur) i ich miłości do tej samej kobiety - Garance (Arletty).

W kolejnych latach Carné stworzył takie filmy jak: „Teresa Raquin” (1953), „Oszuści” (1958), „Trzy pokoje na Manhattanie” (1965), „Les Jeunes Louis” (1968) i „Mordercy w imieniu prawa” (1971).

Marcel Carné zmarł w 1996 roku w Clamart. Został pochowany na Cmentarzu Św. Wincenta na paryskim Montmartrze.

Reżyser był gejem, a jego partnerem życiowym był aktor Roland Lesaffre.