"Ołowiane dzieci" budzą emocje. "W serialu jest znacznie więcej fikcyjnych wątków"

"Ołowiane dzieci" premierowego weekendu zanotowały 4,2 mln wyświetleń (24 mln godzin oglądania) - to ogromny wynik polskiej produkcji, o której wciąż mnożą się komentarze. Na pewno widzieliście posty czy artykuły na temat tego, jak wyglądała prawdziwa historia, co w serialu zmieniono, ale i o tym, jak produkcję Netfliksa odbierają Ślązacy. Najwięcej kontrowersji budzi postać serialowej Krystyny Berger, granej przez Agatę Kuleszę. Na ten temat wypowiedział się wnuk prof. Bożeny Hager-Małeckiej - to ona pomagała Wadowskiej-Król w leczeniu dzieci z ołowicą. Wnuk mówi wprost o manipulacjach. Jakie jeszcze wątki tej sprawy zmieniono na potrzeby fabuły?

- Wysłuchałam historii o wydarzeniach z Szopienic z 1974 roku od samej głównej zainteresowanej. Jolanta Wadowska-Król przeczytała i autoryzowała moją książkę, potwierdzając, że "tak właśnie było", dlatego na podstawie jej opowieści i mojej publikacji przygotowałam dla Was tekst, w którym pomogę Wam odróżnić prawdę od fikcji. Bo "Ołowiane dzieci" to nie jest dokument. To bardzo luźno inspirowany faktami serial opowiadający o tym, jak ta historia mogła wyglądać, a nie o tym, jak wyglądała w rzeczywistości - pisze Magdalena Majcher.

Autorka "Doktórki od familoków" wyliczyła 7 głównych różnic. Pisze o Bożenie Hager-Małeckiej i jej wkładzie w rozpoznaniu pierwszego przypadku ołowicy, leczeniu epidemii itd. Punktuje to, jak potraktowali Wadowską-Król rodzice chorych dzieci. W serialu widzieliście popychaną Joannę Kulig, której wszyscy po kolei okazują potężną niechęć.

"Doktor Jolanta Wadowska-Król w rozmowach z pisarką Magdaleną Majcher wspominała, że wszyscy rodzice, którzy zgłosili się z dziećmi na badania, traktowali ją z ogromnym szacunkiem i zaufaniem. Wierzyli w to, że skoro Doktórka mówi, że należy badać i leczyć dzieci, to tak po prostu jest. Stosowali się do jej zaleceń, stawiali się w wyznaczonych terminach na badania i wizyty, stali za nią murem" - podaje wydawnictwo Foksal.

Pisze też, że wątki związane z SB, milicją, spaleniem jej samochodu nie miały miejsca.

"Wiadomo to nie tylko od Jolanty Wadowskiej-Król, ale też z Instytutu Pamięci Narodowej, który Magdalena Majcher odwiedziła, zbierając materiały do swojej książki. Doktórka obawiała się, że może zostać aresztowana, ale nic takiego się nie wydarzyło, głównie dzięki znajomości Bożeny Hager-Małeckiej z Jerzym Ziętkiem. Ówczesny wojewoda (a prywatnie przyjaciel ojca Hager-Małeckiej) doradził jej, co zrobić, aby dokończyć badania i nie narazić się władzom. Dzięki wstawiennictwu Hager-Małeckiej u Ziętka udało się uniknąć represji, choć Doktórka i tak została ukarana: uniemożliwiono jej zrobienie kariery naukowej, zabrano badania i zamknięto drogę do doktoratu" - czytamy.

Doktor Wadowska-Król nie była w ciąży w trakcie badań nad ołowicą - sama też nie chorowała. Miała nieznacznie podwyższony poziom ołowiu. Co więcej, nie mieszkała przy hucie, tak jak zostało to pokazane w serialu.

Magdalena Majcher punktuje też, że lekarka irytowała się, gdy ktoś mówił o tym, że huta zorganizowała autokary dla chorych dzieci, które miały wyjechać do sanatorium. "Huta nic nie organizowała, huta była moim największym wrogiem" – powtarzała. A sanatoria i zawożące tam dzieci autokary organizowały doktor Wadowska-Król, profesor Hager-Małecka oraz doktor Zofia Kajzerowa. Ta ostatnia pracowała w Wojewódzkim Ośrodku Matki i Dziecka i zarządzała sanatoriami w ówczesnym województwie katowickim.

- W serialu jest znacznie więcej fikcyjnych wątków (np. wyjazd męża Doktórki z dziećmi), myślę jednak, że opisałam najważniejsze różnice między kreacją artystyczną a prawdą – te, które mogą zmienić postrzeganie tej historii, jeśli nie zna się jej z innych źródeł. Ze swojej strony mogę zachęcić do lektury "Doktórki od familoków", aby poznać szczegółowo prawdziwą historię Doktórki. Tak, jak zapamiętała te wydarzenia główna bohaterka - komentuje Majcher.