Boris Karloff

** Boris Karloff (właściwie Wiliam Henry Pratt) urodził się 23 listopada 1887 roku w Londynie.**Jego dziadkowie był angielsko-indyjskiego pochodzenia. Był najmłodszym z siedmiorga dzieci i po śmierci matki był wychowywany przez swoje rodzeństwo. Podjął naukę na wydziale konsularnym w londyńskim King’s College, jednak w 1909 roku rzucił szkołę i pracował w różnych fachach m.in. jako robotnik na farmie aż do rozpoczęcia kariery aktorskiej. Jego brat, Sir John Henry Pratt, został brytyjskim dyplomatą.

** W 1909 roku William Pratt wyjechał do Kanady i tam przyjął swój pseudonim sceniczny “Boris Karloff”.** Karloff twierdził, że imię “Boris” wybrał, ponieważ brzmiało ono obco i egzotycznie i że “Karloff” było nazwiskiem rodzinnym. Jednakże jego córka Sara Karloff zaprzeczyła znajomości przodków o takim nazwisku.

W 1911 roku Karloff dołączył do Jeanne Russell Co. i występował m.in. w Kamloops i Prince Albert. Następnie podjął pracę jako bagażowy na stacji kolejowej oraz dołączył do trupy Harry St. Clair Co., która występowała przez rok w Minot. Z powodu podejmowania ciężkich prac fizycznych podczas pobytu w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych, cierpiał na kłopoty z plecami przez resztę swojego życia. Z powodu problemów zdrowotnych nie walczył w I wojnie światowej.

Po przyjeździe do Hollywood Karloff wystąpił w dziesiątkach niemych filmów, jednak i tu musiał dorabiać pracując fizycznie. Rola potwora Frankensteina w filmie „Frankenstein” z 1931 roku uczyniła z niego gwiazdę. Rok później potwierdził ten status grając postać Imhotepa w filmie „Mumia”.

Karloff występował także w innych gatunkach filmowych. Godna zapamiętania jest rola w filmie Człowiek z blizną, w którym został zastrzelony w kręgielni. W obrazie Johna Forda Patrol na pustyni z 1934 roku wystąpił jako religijny żołnierz z I wojny światowej.

W latach trzydziestych i czterdziestych aktor rywalizował o tron króla horroru z Bélą Lugosi, który odmawiając zagrania potwora Frankensteina utorował drogę kariery Karloffa. Współpraca z Lugosi nie poprowadziła do przyjaźni, jednakże stworzyła cenione obrazy Czarny kot (1934), Kruk (1935), The Invisible Ray (1936), Black Friday, You’ll Find Out (1940) i Porywacz ciał (1945).

Karloff powrócił do legendy Frankensteina w 1944 roku filmem Dom Frankensteina, w którym wcielił się w postać nikczemnego doktora Niemanna oraz w 1958 roku rolą barona Victora von Frankenstein, wnuka wynalazcy w filmie Frankenstein - 1970.

W latach pięćdziesiątych Karloff zaczął występować w serialach telewizyjnych Out of This World, Thriller, The Veil. W latach sześćdziesiątych grał w filmach wytwórni American International Pictures m.in.: Strach, Kruk, The Comedy of Terrors oraz Giń Stworze, Giń!.

** W 1968 roku wystąpił w filmie Żywe tarcze Petera Bogdanovicha, w którym zagrał emerytowanego aktora dreszczowców. Karloff zakończył karierę grą w trzech niskobudżetowych meksykańskich horrorach, które ukazały się po jego śmierci.**

Aktor był sześciokrotnie żonaty, miał jedną córkę z Dorothy Stine, piątą żoną. Boris Karloff ostatnie lata życia spędził w Bramshott w hrabstwie Hampshire. Zmarł 2 lutego 1969 roku w Midhurst na zapalenie płuc.