Bruce Lee

Urodził się 27 listopada 1940 roku w San Francisco w Kalifornii. Choć urodził się w USA, już rok później cała rodzina powróciła do Hong Kongu.

W wieku 5 lat (1945 rok) przyszły gwiazdor zaczął występować w dziecięcych rolach w różnych rodzimych produkcjach, co kontynuował także w latach 50-tych, aż do momentu wyjazdu do USA w 1961 roku. Jako dwunastoletni uczeń college’u podobno został zaatakowany przez grupę chuliganów. Wydarzenie to bezpośrednio wpłynęło na jego decyzję o nauce sztuk walki.

Oprócz tego trenował taniec towarzyski, a konkretnie cha- chę, za co w wieku 18 lat zdobył nawet mistrzostwo Hong- Kongu. Nie jest to jedyny zaskakujący punkt biografii najsłynniejszego karateki świata. Zanim otworzył pierwszą szkołę kung- fu w Waszyngtonie, studiował na uniwersytecie filozofię.

Jako specjalista w swojej dziedzinie, brał udział w licznych spotkaniach miłośników sztuk walki Na jednym z nich, na początku lat 60-tych, został przedstawiony pewnemu producentowi telewizyjnemu, który później zaprosił go do udziału w serialu kryminalnym „The Green Hornet” (1966-67), który uważa się za dorosły debiut aktorski Bruce’a Lee. Po występach w kilku innych serialach TV („Longstreet”),_ pojawił się na planie kryminału „Marlowe” (1969)_. Kolejne lata wiążą się już z produkcjami „made in Hong Kong”.

W 1970 roku, Bruce Lee, będąc z wizytą w ojczyźnie, otrzymał propozycję zagrania głównej roli w niskobudżetowej produkcji „Wielki szef”. Film okazał się prawdziwym hitem, z Bruce’a Lee czyniąc prawdziwego gwiazdora i rozpoczynając jego krótki, ale niezwykle intensywny okres międzynarodowej kariery, jako aktora i twórcy kina akcji/karate – kwintesencji tego, co zwykle rozumie się pod pojęciem kina hongkońskiego.

W 1972 roku sam wyprodukował, wyreżyserował, napisał scenariusz i oczywiście zagrał w głównej roli w głośnym filmie „Droga smoka” (z Chuckiem Norrisem) oraz w filmie „Wściekłe pięści” (także produkcja i scenariusz). Będąc na absolutnej fali, w 1973 roku częściowo został „przechwycony” przez Hollywood, występując w amerykańsko- hongkońskim filmie „Wejście smoka”, będącym ostatnim występem aktora.

Zmarł na początku kariery, co w jego wypadku było tożsame z jej szczytem, w 1973 roku. Oficjalną przyczyną śmierci był obrzęk mózgu, jednak wokół śmierci karateki narosło sporo legend.

Niestety, równie tragicznie zakończył życie jego syn, Brandon Lee, który 20 lat później dziwnym zbiegiem okoliczności został śmiertelnie postrzelony na planie filmu „Kruk” (1993). Bruce’a Lee możemy oglądać w nieukończonym przed jego śmiercią filmie „Gra śmierci”, którego był też producentem, scenarzystą i współreżyserem. Film wszedł na ekrany w 1978 roku, jednak na skutek zaistniałych okoliczności, popisy aktora podziwiać możemy tam jedynie przez 20 minut.

Po jego śmierci powstało kilkadziesiąt filmów (nie tylko dokumentalnych) z wykorzystaniem zdjęć archiwalnych aktora (m.in. sequele niemal wszystkich filmów, w których wystąpił za życia). Spośród dokumentalnych produkcji warto wspomnieć o filmie zatytułowanym „Bruce Lee: droga wojownika” (2000), którego reżyser przedstawił oryginalną wizję filmu Bruca-Lee pokazując niewidziane wcześniej reportaże zza kulis, skrypty, pamiętniki i personalne notatki oraz nagrania, jak również pochodzący z 1993 roku dokument „Tajemnicza śmierć Bruce Lee”, osnuty wokół niewyjaśnionych, enigmatycznych okoliczności śmierci tej kultowej postaci.

Te zaledwie kilka filmów z jego udziałem to absolutna klasyka w swoim gatunku, której elementy do dziś chętnie wykorzystywane są w toku postmodernistycznych odniesień twórców.

Żoną Bruce’a Lee była Linda Lee Cadwell (17.08.1964 - 20.07.1973, jego śmierć), mieli dwójkę dzieci: syna Brandona Lee (ur. 01.02.1965) i córkę Shannon Lee (ur. 19.04.1969).