Ropojady

Grupa naukowców postanawia rozpocząć prace badawcze w okolicy kopalni odkrywkowych w poszukiwaniu tajemniczych stworów, które żywią się toksycznymi odpadami. Ten nieopisany jeszcze gatunek to budzący żywe dyskusje w prasie specjalistycznej Petroleus Mostensis czyli Ropojad błotolubny. Wśród badaczy znajduje się między innymi Dr Soukup – zoolog, który jako jeden z niewielu ludzi widział Ropojada na własne oczy. Naukowcom towarzyszy ekipa filmowa, która dokumentuje przebieg badań. W końcu udaje się znaleźć martwego Ropojada. Badacze przystępują do sekcji zwłok. W żołądku zwierzęcia znaleziono olej silnikowy i kawałki białego polietylenu. Wnikliwe i długie badania wykazują, że żadna z tych substancji nie spowodowała szkód w organizmie zwierzęcia. Jako jednoznaczną przyczynę śmierci doktor Soukup podaje zatrucie tlenem z powietrza. Prognoza na przyszłość wydaje się oczywista: Ropojadom z pewnością nie grozi wyginięcie. Warunki ich życia mogą się tylko polepszyć…

Ropojady to bardzo ciekawy zapis młodzieńczych zabaw z formą błyskotliwego studenta dokumentalistyki, który już w swoich krótkometrażowych obrazach przejawiał tendencję do przekraczania granic gatunku i poszukiwania własnego języka filmowego. Film zdobył między innymi Nagrodę Specjalną „Złotego Smoka” na MFFK w Krakowie w 1988 r. oraz Studenckiego Oscara. Był to początek międzynarodowej kariery Jana Svěráka i definitywne potwierdzenie jego reżyserskich zdolności.