WP
WP

Wieńczysław Gliński - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się
WP

Wybitny aktor filmowy i teatralny. Aktor teatrów: Miniatur "Syrena" w Łodzi (1945) oraz warszawskich: Polskiego (1946-58), Komedii (1958-60), Polskiego (1960-63, 1966-83), Narodowego (1963-66, 1983-90). Kojarzony także z występami w kabaretach.

* Wieńczysław Gliński urodził się 10 maja 1921 roku w Astrachaniu.* Jego ojciec - Edward Szupelak-Gliński był oficerem armii austro-węgierskiej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zrzucił mundur i zaczął występować jako aktor w teatrach lwowskich i wileńskich.

Gliński ze sceną związany był już od najmłodszych lat. Na deskach teatralnych zadebiutował w wieku 12 lat grając Jasia w inscenizacji bajki braci Grimm "Jaś i Małgosia". W czasie II wojny światowej, studiował w Państwowym Instytucie Sztuki Filmowej, pracował dorywczo jako szklarz, szatniarz i hotelowy recepcjonista. Był żołnierzem Armii Krajowej. Aresztowany, trafił do obozu na Majdanku; później do obozu Sachsenhausen-Oranienburg.

Po zakończeniu II wojny światowej przyjechał do Łodzi, gdzie przez sezon grał na deskach Teatru Syrena. Został zaangażowany przez Arnolda Szyfmana do Teatru Polskiego w Warszawie; później związał się z teatrami Komedia i Narodowym. Grał w repertuarze klasycznym i współczesnym; był m.in.: Alfredem w "Mężu i żonie", Gustawem w "Ślubach Panieńskich" Aleksandra Fredry, Edgarem w "Kurce wodnej" Stanisława Ignacego Witkiewicza i Pastorem Mandersem w "Upiorach" Henryka Ibsena.

W teatrze grał z największymi tuzami: Jerzym Leszczyńskim, Aleksandrem Zelwerowiczem, Juliuszem Osterwą, Jackiem Woszczerowiczem, Adamem Kreczmarem, Ludwikiem Solskim, Mieczysławą Ćwiklińską, Junoszą Stępowskim, Elżbietą Barszczewską, Ireną Eichlerówną, Niną Andrycz.

WP

Od 1945 roku współpracował z Teatrem Polskiego Radia. Jego charakterystyczny głos zjednał mu ogromne rzesze słuchaczy. Wystąpił m.in. w "Opowieści" Josepha Conrada, "Zrzędności i przekorze" Aleksandra Fredry, "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza, "Potopie" Henryka Sienkiewicza.W 2004 roku otrzymał nagrodę "Wielkiego Splendora Honorowego". Widzowie Teatru Telewizji widzieli go m.in. w przedstawieniach według prozy Macieja Wojtyszki "Gżdacz i inni" oraz "Bromba i inni"

Na ekranie debiutował w 1955 r. rolą tytułową w filmie "Sprawa pilota Maresza" w reżyserii Leona Buczkowskiego.Zagrał także m.in. w "Kanale" Anrzeja Wajdy, "Jutro premiera" Janusza Morgensterna, "Jak być kochaną" Wojciecha Jerzego Hasa, "Echo" Stanisława Różewicza, "Lekarstwo na miłość" Jana Batorego oraz "Romans Teresy Hennert" w reżyserii Ignacego Gogolewskiego. Zagrał też w serialach: "Najdłuższa wojna nowoczesnej Europy", "Królowa Bona", "Miasteczko" i "Glina".

Wieńczysław Gliński zmarł 8 lipca 2008 roku w Warszawie.Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Aktor był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną była Irena, z którą ma córkę Katarzynę Wasilewską. Drugą żoną była Maryla.

Data urodzenia

10.05.1921

Miejsce urodzenia

Astrachań

Data śmierci

08.07.2008

Filmografia

Kanał (1956) (1956) (Zadra)

Kapelusz Pana Anatola (1957) (Jerzy, szef Maniuśki)

Wszyscy święci (2002) (ksiądz Roman, były dowódca Marii)

Ojciec Królowej (1979) (ambasador de Vitry)

Szerokiej drogi kochanie (1971) (doktor Grzegorz Jaroń)

Jak być kochaną (1962) (bakteriolog w samolocie)

Echo (1964) (1964) (Henryk Głuchowski)

Życie na gorąco () (Carlo Lucetti)

Klara i Angelika (1976) (Naimski)

Kolega Pana Boga (1986)

Jeszcze nie wieczór (2008) (Amant)

Romans Teresy Hennert (1978) (porucznik Julian Gondziłł)

Glina () (Roman Garlicki)

Kim jest ten człowiek? (1984) (pułkownik Kuziemski)

Planeta Ziemia (1968) (ojciec Piotra)

Zadzwońcie do mojej żony (1958) (Zbigniew Stępowski)

Mocne uderzenie (1966) (reżyser telewizyjny Lelewicz)

Epitafium dla Barbary Radziwiłłówny (1982) (biskup Zebrzydowski)

Piekło i niebo (1966) (sędzia na Sądzie Szczegółowym)

Godność (1984) (dyrektor Metalpolu)

W każdą pogodę (1969) (kapitan)

Orzeł (1959) (kapitan Grabiński)

Sprawa pilota Maresza (1955) (kapitan Piotr Maresz)

Dziadek do orzechów (1967) (1967) (radca sądu najwyższego Drosselmajer)

Ultimatum (1984) (ambasador)

Bezkresne łąki (1976) (Henryk)

Lekarstwo na miłość (1965) (Janusz, szef szajki)

Marysia i Napoleon (1966) (Paweł Łączyński, brat Walewskiej)

Spóźnieni przechodnie (1962) (Karol, przyjaciel Edwarda)

Jutro premiera (1962) (reżyser Ryszard Kuryłło)

WP
WP
WP