Qaqwqwrqw
Qaqwqwrqw

Mirosław Baka - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się
Qaqwqwrqw

Charakterystyczny polski aktor filmowy i teatralny. Zasłynął jeszcze jako student dzięki głównej roli skazanego na śmierć zabójcy w „Krótkim filmie o zabijaniu” Krzysztofa Kieślowskiego.

Urodził się 15 grudnia 1963 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim. Studiował we wrocławskiej PWST, którą ukończył w 1989 roku, wcześniej zaliczając debiut zarówno w teatrze (1987), jak i w filmie (1985).

W czasie studiów przez dwa lata (1987-88) związany był z Teatrem im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze. Później otrzymał angaż w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, którego aktorem pozostaje do dziś.

Zadebiutował w telewizyjnym filmie sportowym „Daleki dystans” (1985) w reżyserii Mirosława Borka. Wystąpił jeszcze w serialu Henryka Bielskiego „Ballada o Januszku” (1987), zanim nadeszła przełomowa rola Jacka Łazara w najsłynniejszej części telewizyjnego cyklu „Dekalog” – „Krótkim filmie o zabijaniu” w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego (1987, Nagroda Szefa Kinematografii, Nagroda Artystyczna Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki).

Mimo młodego wieku i niewielkiego doświadczenia, Bace udało się stworzyć bardzo wyrazisty, oszczędny w środkach, a jednocześnie bardzo „ludzki” portret zdegenerowanego bohatera – dwudziestoletniego chłopaka z prowincji, który bez powodu zabija taksówkarza, zostaje osądzony i skazany karę śmierci.

Qaqwqwrqw

W 1989 roku zagrał w filmie Jacka Skalskiego „Chce mi się wyć” z Dorotą Pomykałą, po czym wyjechał zagranicę, gdzie wystąpił w kilku niemieckich i węgierskich produkcjach (m.in. „Vaterland” 1992, polsko-niemiecki film sensacyjny „Polski Crash” 1993), w międzyczasie pojawiając się u Andrzeja Barańskiego w „Nad rzeką, której nie ma” (1991), u Rolanda Rowińskiego w „Obywatelu świata” (1991) wg opowiadania Grzegorza Ciechowskiego oraz u Andrzeja Wajdy w wojennym obrazie „Pierścionek z orłem w koronie” (1992).

W 1994 roku ponownie wystąpił u Skalskiego w „Mieście prywatnym”, po czym dołączył do obsady serialu „Radio Romans” (1994-95). Potem przyszły role: Małego w „Gnojach” (1995) Jerzego Zalewskiego, kaprala Kosa w „Autoportrecie z kochanką” (1996) Radosława Piwowarskiego, Cichego w „Demonach wojny wg Goi” Władysława Pasikowskiego (1998) oraz Maxa w „Amoku” Natalii Korynckiej- Gruz (1998, nominacja do Orła).

W 1999 roku wystąpił w sensacyjnym filmie Wojciecja Wójcika „Ostatnia misja”, rok później zagrał w głośnej komedii Olafa Lubaszenki „Chłopaki nie płaczą” (2000), a przede wszystkim ponownie spotkał się z Andrzejem Wajdą, kreując tytułową rolę w jego telewizyjnym filmie „Wyrok na Franciszka Kłosa” (2000).

W 2001 raz jeszcze zagrał u Pasikowskiego („Reich”) i Wójcika („Tam i z powrotem”) oraz dołączył do obsady serialu „Miasteczko”, w 2003 roku pojawił się w głównej roli sierżanta Makuły w serialu „Bao-bab, czyli zielono mi” i w jednej z głównych ról komisarza „Szajby” w „Fali zbrodni” (2003-2008), a w latach 2004-2008 występował w roli scenarzysty Józefa Szoty w telenoweli „Pierwsza miłość”.

Bakę można było oglądać również w gościnnych występach na planie takich seriali, jak „Glina” (2004), „Kryminalni” (2005), „Pitbull” (2005-2008) i „Niania” (2007).

Qaqwqwrqw

Wśród ostatnich filmowych projektów z udziałem aktora znajdują się przede wszystkim filmy Piotra Matwiejczyka („Wstyd” 2006, „Na boso” 2007, „Pamiętasz mnie?” 2007), polsko-niemiecki obraz Roberta Glińskiego „Wróżby kumaka” (2005) i serial Teresy Kotlarczyk „Regina” (2007) z Dominiką Ostałowską w roli tytułowej.

* W 1996 roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi z okazji 50-lecia Teatru Wybrzeże. Ponadto otrzymał Statuetkę Pegaza i nagrodę na XXIX Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form w Szczecinie za rolę w „Godzinie Kota” Enquista, nagrodę im. Leona Schillera za rok 1997, nagrodę wojewody gdańskiego i prezydenta Gdańska za rolę tytułową w „Hamlecie” na scenie Teatru Wybrzeże w Gdańsku (1997), tytuł Radiowej Osobowości Roku przyznawany przez Radio Gdańsk w 2001 roku oraz Pomorską Nagrodę Artystyczną „Gryf Pomorski” w dziedzinie teatru „za role w Teatrze Wybrzeże, którymi udowodnił wszechstronny, wielki talent” (2003).*

Data urodzenia

15.12.1963

Miejsce urodzenia

Ostrowiec Świętokrzyski, Polska

Filmografia

Chłopaki nie płaczą (2000) (Cichy)

Dekalog, pięć (1988) (Jacek)

Pierścionek z orłem w koronie (1992) (Tatar)

Wałęsa. Człowiek z nadziei (2013) (Klemens Gniech)

Gnoje (1995) (Mały)

Demony wojny według Goi (1998) (Cichy)

Amok (1998) (1998) (Max)

Sęp (2011) (Rajski)

Reich (2001) (Andre, zakonspirowany agent sekcji narkotykowej niemieckiej policji)

Ostatnia misja (2000) (Bruno)

Autoportret z kochanką (1996) (kapral Kos)

Krótki film o zabijaniu (1987) (Jacek)

Prosto z nieba (2011)

Gdzie jest Nemo 3D (2003) (Luzak)

Tam, gdzie żyją Eskimosi (2002) (Zleceniodawca Borsuka)

Jack Strong (2014) (Putek)

Daleki dystans (1985) (Andrzej)

Lubię mówić z Tobą (2010) (Adam)

Bao-Bab, czyli zielono mi () (Makuła)

Chemia (2015)

Biegnij, chłopcze, biegnij (2013)

Trafienie (2013)

Chce mi się wyć (1989) (Marek)

1920. Wojna i miłość () (Józef Piłsudski)

Smutna (2009)

Tancerze () (Bernard Kruk)

Wiosna 1941 (2008) (Stefan)

Na boso (2007)

Pitbull (serial) ()

Wstyd (2006) (2006) (ginekolog Tomasz)

Droga Molly (2005) (taksówkarz)

Wróżby kumaka (2005) (mechanik)

Überall ist es besser, wo wir nicht sind (1989) (Jerzy)

All of Me (1991) (Hubert Miras)

Vaterland (1994) (Wojtek)

Krystalbarnet (1996)

80 milionów (2011)

Kup teraz (2008)

Balladyna (2009) (Kirk)

Tajemnica Westerplatte (2009)

Regina () (Wiktor Boruta)

Fala zbrodni () (komisarz Igor Szajbiński Szajba)

Auf eigene Gefahr (1993)

Árnyék a havon (1991) (Sandor Gaspar)

Ostkreuz (1991) (Darius)

Polski Crash (1993) (Jozef Malik)

Nad rzeką, której nie ma (1991) (Wódz)

Miasto prywatne (1994) (Dziurga)

Obywatel świata (1991) (Andrzej)

Mały Jakub (2016)

Zabawa zabawa (2018) ( Wiktor)

Kurier (2019) ( Generał Tadeusz Pełczyński )

Qaqwqwrqw
Qaqwqwrqw
Qaqwqwrqw