Piotr Adamczyk

Jego hobby to jazda konna, nurkowanie, ogród oraz kolekcjonowanie win. Lubi ostre potrawy, nienawidzi papierosowego dymu. Podobno czytuje Harry’ego Pottera. Za największy skarb uważa życie rodzinne i dlatego pieczołowicie chroni je przed szukającą taniej sensacji prasą brukową. Piotr Adamczyk urodził się w 1972 roku. Jak wspomina, za młodu bardzo chciał pracować na stacji benzynowej, gdyż uwielbiał zapach benzyny. Chęć zrobienia ‘kariery’ w biznesie paliwowym porzucił jednak bardzo szybko na rzecz kółka teatralnego, do którego zapisał się jeszcze w szkole podstawowej.

Jego pierwszym artystycznym wyzwaniem była ‘Zemsta’ A. Fredry. Praca nad przedstawieniem, w którym miał zagrać Papkina, nigdy nie została co prawda ukończona, pozwoliła jednak, by bakcyl aktorstwa przejął kontrolę nad poczynaniami przyszłego absolwenta warszawskiej PWST.

Do szkoły teatralnej zdawał zaraz po maturze i dostał się do niej za pierwszym razem. Nigdy nie rozważał możliwości podjęcia studiów na innym kierunku. Jego wykładowcami byli m.in.: Anna Seniuk, Mariusz Benoit, Zbigniew Zapasiewicz i Gustwa Holoubek.

Piotr Adamczyk okazał się pojętnym uczniem, a jego wybitny talent dostrzeżono i doceniono już na drugim roku PWST. Aktor otrzymał semestralne, zagraniczne stypendium i wyjechał do Szkoły Teatralnej w Londynie. Po Wielkiej Brytanii przyszła kolej na Stany Zjednoczone. Gdy powrócił ze stypendium do kraju, dostał pierwszą poważną rolę – zadebiutował przed kamerami rolą w przedstawieniu teatru telewizji „Małka Szwarcenkopf”. Po tym angażu od razu pojawiły się kolejne propozycje. Aktor był wtedy na trzecim roku studiów

Kończąc w 1995 roku uczelnię Adamczyk wraz z dyplomem otrzymał nagrodę dla najlepszego studenta od fundacji Artyści dla Artystów. Niedługo po tym Krzysztof Zanussi zaproponował mu pierwszą rolę na dużym ekranie. Chodziło o** powstający ówcześnie „Cwał”, w którym świeżo upieczony absolwent miał zagrać drugoplanową rolę Ksawerego**. Rola ta była swoistym egzaminem - dawała młodemu artyście możliwość samodzielnego interpretowania granej przez siebie postaci. Nie prowadzony przez nikogo za rączkę Adamczyk poradził sobie znakomicie, a drzwi do kolejnych ról stanęły przed nim otworem.

Znany jest także z ról w serialach telewizyjnych, np. z roli w „Pensjonacie pod różą” czy „Na dobre i na złe” (zagrał również epizod w „Pograniczu w ogniu”). Znacznie większym jego osiągnięciem są jednak liczne role w Teatrach Telewizji, dzięki którym mógł ukazać wszechstronność swojego aktorskiego kunsztu (grał m.in.: świętego, transwestytę, żyda oraz kochanka).

Wśród jego najnowszych filmów, obok kreacji w biograficznych produkcjach o papieżu Janie Pawle II i Chopinie, wymienia się takie tytuły jak: „Wrota Europy” Jerzego Wójcika oraz głośnego „Prymasa. Trzy lata z tysiąca” Teresy Kotlarczyk .

W 2002 r. Wystąpił w roli tłumacza w komedii z Cezarym Pazurą „Kariera Nikosia Dyzmy”. Rok później natomiast zagrał Jędrka Kwiatkowskiego w filmie „Łowcy skór”, nawiązującym do głośnej afery w łódzkim pogotowiu.

Kolejne lata przyniosły kolejne role m.in.: w komedii „Ciało”. W 2004 i 2005 roku Piotr Adamczyk podkładał głos w polskich wersjach językowych animacji „Iniemamocni” oraz „Madagaskar” (antypatyczna, niezdarna i zabawna żyrafa Melman).** W 2006 roku użyczył swojego głosu w animacji Pixara pt. “Auta”.**W 2007 roku zagrał w komedii “Testosteron”, a rok później w “Lejdis”. W 2010 roku wystąpił w filmie “Święty interes”, “Trick” oraz “Śniadanie do łóżka”. W 2011 roku zagrał tytułową rolę w komedii “Och, Karol 2”. Ponownie użyczył swojego głosu w animacji “Auta 2”.