wp

Anna Seniuk

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się

Charakterystyczna polska aktorka teatralna i filmowa, o niesłabnącej od ponad 30 lat popularności. Ogromną sławę przyniosła jej przede wszystkim rola Magdy Karwowskiej w popularnym serialu Jerzego Gruzy „40-latek”.

wp

Urodziła się 17 listopada 1942 roku w Stanisławowie, a dzieciństwo spędziła w miejscowości Zator pod Oświęcimiem.

Myślała o zawodzie historyka, bądź konserwatora sztuki, jednak ostatecznie wybrała studia aktorskie w PWST w Krakowie, które skończyła w 1964 roku. Jeszcze w tym samym roku zadebiutowała na scenie tamtejszego Teatru Starego, rolą Irmy w „Wariatce z Chaillot” Jeana Giraudoux w inscenizacji Zygmunta Hübnera. Z Teatrem Starym związana była do 1970 roku. Po wyjeździe do Warszawy była aktorką tamtejszych teatrów: Ateneum (1970-74, 1991-2003), Powszechnego (1977-82) i Polskiego (1982-91) i Narodowego (od 2003 roku). Jej debiutem filmowym była rola w „Julii” Jana Rutkiewicza (1963). Początkowo grała przede wszystkim epizody – jako kelnerka w „Niekochanej” Janusza Nasfetera (1965), prostytutka Magdalenka w „Lalce” Wojciecha Jerzego Hasa (1968), służąca w „Romantycznych” Stanisława Różewicza (1970).

Większe kreacje stworzyła w telewizyjnej adaptacji noweli Prusa „Przygoda Stasia” Andrzeja Konica (1970), u boku Tadeusza Borowskiego w „Kardiogramie” Romana Załuskiego (1971), u Jerzego Passendorfera w „Zabijcie czarną owcę” (1971).

Z Konicem spotkała się ponownie w 1973 roku na planie serialu „Czarne chmury”, jednak sławę na szeroką skalę przyniósł jej serial powstały rok później i występ u boku Andrzeja Kopiczyńskiego w pamiętnym „40-latku” Jerzego Gruzy. Za rolę Magdy Karwowskiej otrzymała zespołową (1976) i indywidualną (1978) Nagrodę Przewodniczącego Komitetu d/s Radia i Telewizji oraz nagrodę „Złoty Ekran”. Do kreowanej przez siebie postaci wróciła trzy lata później w filmie pełnometrażowym „Motylem jestem, czyli romans 40-latka” (1976) oraz 20 lat później w serialu o adekwatnym do okoliczności tytule „40-latek. 20 lat później” (1993).

W międzyczasie stworzyła na ekranie wiele istotnych, pierwszoplanowych kreacji: jako Antonina w opartym na autentycznych faktach dramacie „Bilet powrotny” Ewy i Czesława Petelskich (1978, Nagroda Prezesa Rady Ministrów II stopnia), jako Maria Kazimiera w kostiumowej komedii Wojciecha Solarza „Ojciec królowej” (1979), Julcia w „Pannach z Wilka” Andrzeja Wajdy (1979), Magda, kochanka Jana w „Ćmie” Tomasza Zygadły z Romanem Wilhelmim (1980), czy Handzia w „Konopielce” Witolda Leszczyńskiego (1981).

wp

Mniejsze, nie mniej znaczące występy dała w ekranizacji „Potopu” Jerzego Hoffmana (1974), jako nauczycielka w „Kung-fu” Janusza Kijowskiego (1979), sklepowa Zosia w „Pełni” Andrzeja Kondratiuka (1979) i Szymbartowa w filmie dla młodzieży „Szaleństwa panny Ewy” Kazimierza Tarnasa wg słynnej powieści Kornela Makuszyńskiego (1984).

W 1985 roku pojawiła się na planie biograficznego „Tumoru Witkacego” Grzegorza Dubowskiego (1985), a po pięciu latach przerwy od ról ekranowych, wzięła udział w słynnej europejskiej koprodukcji „Europa Europa” Agnieszki Holland (1990).

Kontynuowała występy w filmach dla młodszych widzów: jako Hipolitowa w „Szwedach w Warszawie” Włodzimierza Gołaszewskiego (1991), Amelia Budzisz w filmowej i telewizyjnej adaptacji „Awantury o Basię” (1995, 1996) oraz bohaterka znanych seriali Jerzego Łukaszewicza – „Wow” (1993) i „Tajemnica Sagali” (1996).

W 1993 roku zagrała w „Przypadku Pekosińskiego” Grzegorza Królikiewicza, a w latach 1995-96 i w 1999 roku kreowała postać Palivcovej, żony właściciela piwiarni w telewizyjnej wersji przygód o „dobrym wojaku Szwejku” Wojciecha Gawrońskiego, z Jerzym Stuhrem w roli głównej.

W 2001 roku wystąpiła w roli Doroty w komediowym serialu „Garderoba damska”, a od 2005 roku zaczęła kreować postać Jadwigi Kleiberg w serialu „Egzamin z życia”, na planie którego spotkała się z synem, aktorem Grzegorzem Małeckim.

wp

Oprócz kreacji filmowych, Anna Seniuk ma na swoim koncie szereg wybitnych występów teatralnych i radiowych, za które niejednokrotnie honorowana była ważnymi wyróżnieniami.

Słynne są jej adaptacje „Pchły Szachrajki” Jana Brzechwy i „Balladyny” Juliusza Słowackiego, zrealizowane wraz z mężem, kompozytorem, Maciejem Małeckim dla Teatru Polskiego Radia – za ich kreację i reżyserię otrzymała nagrodę „Złoty Mikrofon 2000”. Nie była to pierwsza nagroda za jej działalność radiową. Trzy lata wcześniej została laureatką specjalnej nagrody Teatru Polskiego Radia „Wielki Splendor” za kreacje antenowe, a w 1986 roku – nagrody Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji za wybitne kreacje aktorskie w Teatrze Polskiego Radia oraz w Teatrze Telewizji.

Na deskach teatrów zasłynęła przede wszystkim z licznych kreacji w komediowym repertuarze, ze spektaklami wg Aleksandra Fredry na czele.

Współpracowała na scenie z wieloma wybitnymi twórcami, m.in. z Konradem Swinarskim, Kazimierzem Dejmkiem, Aleksandrem Bardinim, Jerzym Jarockim, Józefem Szajną, Agnieszką Glińską, Kazimierzem Kutzem.

Ponadto w ciągu kilkudziesięciu lat swojej kariery została wyróżniona: Złotą Honorową Odznaką „Za zasługi dla Warszawy” (1989), Odznaką Honorową Zasłużony Działacz Kultury (1989), Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2003) oraz Doroczną Nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie teatru (2007). O sympatii ze strony publiczności świadczyły zaś: otrzymany w 1980 roku tytuł Gwiazdy Filmowego Sezonu w Łagowie (1980), „Telekamera” dla Najlepszej Aktorki za rok 1999 oraz „Tele Maska” dla najlepszej aktorki w Teatrze Telewizji Polskiej (2004).

wp

Od 1998 roku posiada tytuł naukowy profesora sztuk teatralnych. Pracuje w warszawskiej Akademii Teatralnej.

Data urodzenia

17.11.1942

Miejsce urodzenia

Stanisławów, Polska

Filmografia

Europa Europa (dział. hitlerowska przewożąca Sally'ego do Rzeszy)

Panny z Wilka (Julcia)

Gnomeo i Julia (Lady Modrabulwa)

Wałęsa. Człowiek z nadziei

Romantyczni (służąca)

Kardiogram (Teresa)

Zabijcie czarną owcę (matka Tymona)

Żółw (żona Rafała)

Moja wojna, moja miłość (znajoma ojca Marka)

Motylem jestem czyli romans 40 - latka (Magda Karwowska)

Ojciec Królowej (Maria Kazimiera)

Kiedy Rozum Śpi

Konopielka (Handzia)

Ćma (Magda, kochanka Jana)

Weekendy (Magda)

Głos ma prokurator (Zofia Trepa)

Lenin w Polsce (dziewczyna)

Przygoda Stasia( (Małgorzata Stawińska-Szarakowa, matka Stasia)

Bilet powrotny (Antonina)

Tylko Kaśka (matka Kaśki)

Soból i Panna (gospodyni Marcela)

Szaleństwa Panny Ewy (Szymbartowa)

Tumor Witkacego (Anna Liptowska)

Szwedzi w Warszawie (Hipolitowa, gospodyni Rafałowicza)

Przygody dobrego wojaka Szwejka (Palivcova)

Piotrek zgubił dziadka oko, a Jasiek chce dożyć spokojnej starości (Dzidzia, ciotka chłopców)

Garderoba damska (Dorota)

Wszystkie kobiety Mateusza (Barbara Okońska)

Kanadyjskie sukienki (Zofia)

Wszyscy kochają Romana (Maryla)

Dzwoneczek i zaginiony skarb (Wróżka Duszka)

Przypadek Pekosińskiego (koleżanka Danusia)

Godzina za godziną (Teresa)

Niedziela Barabasza (żona Barabasza)

Niekochana (kelnerka)

Tabliczka marzenia (Eliza, żona Stefana)

Pełnia (bufetowa Zosia)

Ile jest życia (Daniela)

Najważniejszy dzień życia (Marta Chwalkówna)

Pszczółka Maja (Mucha Berta)

Dzwoneczek (Wróżka Duszka)

Chłopiec na galopującym koniu (starsza pielęgniarka)

Opowieść o Józefie Szwejku i jego najjaśniejszej epoce (Paliwcowa)

Zacne grzechy (wiejska dziewczyna)

Awantura o Basię (doktorowa Budzisz)

Kung-Fu (Rowicka)

Czułe miejsca (barmanka)

Lalka (prostytutka Magdalenka)

Potop (Marynia Gasztowtówna-Paculanka)

Opowieść o Józefie Szwejku i jego drodze na front (Palivcowa)

wp
wp