ycipk-2qrzq6
ycipk-2qrzq6

Leszek Teleszyński - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Miejsce urodzenia:

Kraków

Filmografia:

Ogniem i mieczem (1999)

Dwa księżyce (1993) (przyjaciel Flory)

Bajland (2000)

Opowieść Harleya (1987) (Witek Zapert, narzeczony Ireny)

Diabeł (1972) (1972) (Jakub)

Panna Nikt (1996) (1996) (ojciec Ewy)

Czarny wąwóz (1989) (pruski następca tronu; rola Borysa Marynowskiego)

Dom Wariatów (1984) (Gigi)

Potop Redivivus (2014) (Bogusław Radziwiłł)

Życie na gorąco () (Maj)

Ogniem i mieczem (serial) () (Muchowiecki)

Trzecia część nocy (1971) (Michał)

Klakier (1982) (Jerzyk, mąż Poli)

Beniamiszek (1975)

Napoleon (1990) (1990) (Lauriston)

Jeż Jerzy: The Movie (2010) (Polityk)

Czarodziej z Harlemu (1988) (Romuald Strączek)

Trędowata (1976) (1976) (Waldemar Michorowski)

C.K. Dezerterzy (1985) (major z kontrwywiadu)

Wedle wyroków twoich... (1983) (aptekarz, współpracownik partyzantów)

Wielka miłość Balzaka (1973) (rzy Mniszech, mąż Anny)

Dagny (1977) (przyjaciel Koraba-Brzozowskiego)

Potop (1974) (Bogusław Radziwiłł)

Dudi: Cała naprzód (2017)

Zdjęcie
Podziel się

Charakterystyczny polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, kojarzony przede wszystkim z pamiętnych kreacji Bogusława Radziwiłła w „Potopie” i ordynata Michorowskiego w „Trędowatej” Jerzego Hoffmana oraz jako jeden z odtwórców ról u Andrzeja Żuławskiego. Od lat należy do stałej obsady telenoweli „Złotopolscy”.

Urodził się 21 maja 1947 roku w Krakowie. W 1969 roku ukończył tamtejszą PWST, a 21 grudnia tego samego roku zadebiutował na scenie teatralnej. Przez pierwsze dwa lata kariery, związany był z krakowskim Teatrem Ludowym w Nowej Hucie, przez kolejne trzy – z warszawskim Teatrem Narodowym, a od 1974 roku, niemal nieprzerwanie należy do zespołu Teatru Polskiego w Warszawie. Od 1971 występował również na scenie Teatru TV.

* Jego debiutem filmowym była rola u boku Małgorzaty Braunek w „Trzeciej części nocy” Andrzeja Żuławskiego (1971).* Rok później ponownie spotkał się zarówno z Braunek, jak i Żuławskim na planie „Diabła” z Wojciechem Pszoniakiem w roli głównej (1972).

* Jeden ze swoich bardziej znanych występów – w roli Bogusława Radziwiłła w słynnej ekranizacji powieści Henryka Sienkiewicza „Potop” w reżyserii Jerzego Hoffmana (1974), aktor ponownie dał u boku Małgorzaty Braunek.*

ycipk-2qrzq6

Zagrał jeszcze hrabiego w telewizyjnym „Beniamiszku” Włodzimierza Olszewskiego i przyjaciela Koraba-Brzozowskiego w polsko-norweskiej produkcji biograficznej „Dagny” Haakona Sandoya, zanim stał się obiektem westchnień żeńskiej części publiczności, wcielając się w postać ordynata Michorowskiego w ekranizacji słynnej powieści Heleny Mniszkówny „Trędowata” w reżyserii Jerzego Hoffmana, z Elżbietą Starostecką w roli Stefci Rudeckiej (wszystkie z 1976 roku).

* Rola ta zaowocowała przyznaniem mu Złotego Grona dla najpopularniejszego aktora sezonu filmowego 1976/77, podczas Lubuskiego Lata Filmowego w Łagowie.*

W 1978 roku wystąpił w głównej roli redaktora Maja w serialu Andrzeja Konica „Życie na gorąco”, a po czterech latach przerwy od występów na ekranie powrócił dzięki występowi u boku Joanny Szczepkowskiej w „Klakierze” Janusza Kondratiuka (1982). Rok później ponownie spotkał się z Hoffmanem na planie wojennej produkcji „Wedle wyroków twoich...” (1983), a następnie wystąpił jako brat Adasia w „Domu wariatów” Marka Koterskiego (1984), zagrał jedną z głównych ról w przygodowym filmie „Opowieść Harleya” Wiesława Helaka (1987) i w komedii „Czarodziej z Harlemu” Pawła Karpińskiego (1988) oraz dołączył do obsady popularnej telenoweli „W labiryncie” (1988-90), gdzie wcielił się w postać Krzysztofa Wernera, pilota LOT-u.

Później zagrał jeszcze w jednym z odcinków polsko-francuskiego serialu „Napoleon” (1990), pojawił się jako przyjaciel Flory w „Dwóch księżycach” Andrzeja Barańskiego (1993) i jako ojciec Ewy w „Pannie Nikt” Andrzeja Wajdy (1996), by w 1997 roku związać się na dłużej z telenowelą „Złotopolscy”, gdzie po dziś dzień kreuje postać Jerzego Kowalskiego, biznesmena i właściciela pubu, późniejszego senatora.

W międzyczasie ponownie spotkał się z Hoffmanem, grając księdza Muchowieckiego w jego ekranizacji „Ogniem i mieczem” (1999, serial w 2000 roku), wystąpił w roli prezesa Zenona Parcewicza w serialu Andrzeja Kotkowskiego „Wszystkie pieniądze świata” (1999), zagrał u Jerzego Gruzy w komediowym serialu „Tygrysy Europy” (1999) oraz pojawił się w roli kandydata na prezydenta w filmie „Bajland” Henryka Dederki (2000).

ycipk-2qrzq6

Ponadto zagościł w pojedynczych odcinkach takich produkcji telewizyjnych, jak serial Kazimierza Kutza „Sława i chwała” (1997), sitcom „13 posterunek” (1998), serial kryminalny „As” (2002) i telenowela „Na dobre i na złe” (2005).

ycipk-2qrzq6
ycipk-2qrzq6