Qaqwqwrqw
Qaqwqwrqw

Rutger Hauer - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Zdjęcie
Podziel się
Qaqwqwrqw

Jeden z najsłynniejszych Holendrów w historii kina światowego. Choć obecnie kojarzony jest głównie z gwiazdorskimi występami w drugorzędnym kinie akcji, ma na swoim koncie również znaczące, dramatyczne kreacje w tak wartościowych produkcjach, jak chociażby nagrodzona Złotym Lwem w Wenecji „Legenda o świętym pijaku”. Aktor charakterystyczny, z uwagi na błękit oczu nazywany czasem „holenderskim Paulem Newmanem”. Pamiętny przywódca replikantów w legendarnym „Łowcy androidów”.

Urodził się 23 stycznia 1944 roku w miejscowości Breukelen niedaleko Amsterdamu. Jako syn dwójki aktorów, na scenie zadebiutował bardzo wcześnie, bo już w wieku 11 lat w wyreżyserowanej przez nich inscenizacji sofoklesowskiego „Ajaksa”. Zaledwie rok później po raz pierwszy wystąpił przed kamerą, w telewizyjnej adaptacji sztuki „Asmodée” (1956).

Miał buntowniczą naturę, już jako 15-latek rzucił szkołę i opuścił dom rodzinny, wyruszając w międzykontynentalny rejs na pokładzie statku należącego do duńskiej marynarki wojennej. Doświadczenie to było prawdziwą szkołą życia dla dorastającego chłopca: poznanie innych kultur, spotkania z ludźmi z różnych zakątków globu, odkrycie w sobie lingwistycznych zdolności – wszystko to wywarło ogromny wpływ na kształtowanie się jego osobowości.

Po powrocie do Holandii ukończył szkołę w trybie wieczorowym, a po maturze wstąpił na studia aktorskie w Amsterdamie, które ukończył z pewnym opóźnieniem, z uwagi na obowiązek odbycia w międzyczasie służby wojskowej.

Tuż po studiach, przez 6 lat działał aktywnie jako członek fryzyjskiej grupy teatralnej Noorder Compagnie, mającej za zadanie krzewienie kultury teatralnej wśród mieszkańców wsi (1967-73). W międzyczasie rozpoczął występy na ekranie. Zadebiutował w 1969 roku w filmie „Monsieur Hawarden”, jednak sceny z jego udziałem zostały wycięte. W tym samym roku po raz pierwszy spotkał się z reżyserem Paulem Verhoevenem i odniósł pierwszy sukces, dzięki tytułowej roli w przygodowo-historycznym serialu „Floris” (1969, kontynuacja w 1975).

Qaqwqwrqw

* Do 1985 roku był gwiazdą pięciu kolejnych filmów Verhoevena, w tym nominowanego do Oskara dramatu/romansu „Tureckie owoce” (1973) i dramatu „Namiętność Kate” z Monique van de Ven (1975), głośnej, wojennej produkcji „Żołnierz Orański” (1977), sportowego romansu „Spetters” (1980) i zrealizowanego już w Hollywood, filmu akcji „Ciało i krew” z Jennifer Jason Leigh (1985). Owocna współpraca tego duetu reżyser-aktor, oboje wyniosła na szczyty międzynarodowej sławy.*

Amerykańskim debiutem Hauera był film akcji „Nocny jastrząb” z Sylvestrem Stallone (1981). Kolejne występy tej dekady uczyniły z niego hollywoodzką gwiazdę, w czym pomogła mu perfekcyjna znajomość angielskiego i idealny, amerykański akcent. W 1982 roku zagrał jedną ze swoich najbardziej znanych ról, replikanta Roya Batty’ego w klasycznym dzisiaj, a w chwili premiery wyśmiewanym filmie sci-fi „Łowca androidów” Ridleya Scotta. Zanim zasłynął cztery lata później dzięki kreacji psychopatycznego „Autostopowicza” w thrillerze Richarda Harmona (1986), zagrał główne role w takich produkcjach, jak biograficzny dramat TV „Inside the Third Reich” z Johnem Gielgudem (1982), „Eureka” z Genem Hackmanem (1983), kryminalny „Weekend Ostermana” Sama Peckinpaha (1983) i osadzona w średniowieczu baśń „Zaklęta w sokoła” z Michelle Pfeiffer” (1985).

Rok 1987 to gwiazdorska rola w filmie akcji „Poszukiwany żywy lub martwy” Nicka Randalla – pierwszym amerykańskim obrazie, który Hauer firmował swoim nazwiskiem wypisanym wyraźnie nad tytułem filmu. Kolejne lata to udział w wielu produkcjach tego typu, których siłą przyciągającą była przede wszystkim renoma i nazwisko aktora. Filmy te znajdowały wielu zwolenników, jednak generalnie nie wpłynęły korzystnie na wizerunek aktora, który dziś kojarzony jest raczej z kinem akcji, niż z bardziej ambitnymi produkcjami filmowymi i teatralnymi.

* W owym czasie zaliczył jednak parę sukcesów artystycznych, mierzonych prestiżowymi nagrodami i nominacjami: Złotym Globem za rolę w thrillerze wojennym „Ucieczka z Sobiboru” Jacka Golda, z Joanną Pacułą (1987), nominacją do tej nagrody za występ w thrillerze sci-fi „Vaterland – Tajemnica III Rzeszy” (1994), zaś przede wszystkim Golden Space Needle Award na MFF w Seattle za główną rolę bezdomnego w nagrodzonym Złotym Lwem na MFF w Wenecji, włosko-francuskim dramacie „Legenda o świętym pijaku” Ermanna Olmiego (1989).*

W 1997 roku wziął udział w telewizyjnej ekranizacji powieści Jacka Londona „Zew krwi”, rok później zagrał postać króla Vortigerna w głośnym, przygodowym filmie fantasy „Merlin” z Samem Neillem, Heleną Bonham Carter i Johnem Gielgudem (1998), a dwa lata później – w utrzymanym w podobnym klimacie mini-serialu „Dziesiąte królestwo” (2000).

Qaqwqwrqw

W ostatnich latach Hauer pojawił się w drugoplanowych rolach w kilku głośnych filmach, wracając poniekąd na łono mainstreamowych produkcji (debiut reżyserski George’a Clooneya „Niebezpieczny umysł” 2002, „Sin City – Miasto Grzechu” Roberta Rodrigueza i Franka Millera 2005, „Batman – Początek” Christophera Nolana 2005). Nie unikał przy tym ironicznego podejścia do swojego wizerunku ekranowego (vide rola w „Sin City”).

Nadal jest jednym z najbardziej zajętych aktorów filmowych, gra przeważnie w kilku produkcjach rocznie. Całkiem ostatnio wcielił się w rolę niderlandzkiego malarza Petera Breugla w polsko-szwedzkim filmie Lecha Majewskiego „Młyn i krzyż” z Charlotte Rampling i Michaelem Yorkiem (2009).

Rutger Hauer ma na swoim koncie działalność producencką (filmy „Arctic Blue”1993 i „Mr. Stitch” 1995, oba z własnym udziałem ), współpracę przy tworzeniu dialogów filmowych (dramat Liny Wertmüller „W pewną noc, w świetle księżyca” z Faye Dunaway, Nastassją Kinską i Peterem O’Toolem 1989), a nawet debiut reżyserski (nagrodzona na FF w Paryżu krótkometrażówka „The Room” 2001).

Jest założycielem organizacji Rutger Hauer Film Factory w Rotterdamie, działającej wespół z tamtejszą uczelnią filmową. Organizacja ma na celu wspieranie młodych talentów.

Data urodzenia

23.01.1944

Miejsce urodzenia

Breukelen, Holandia

Reżyser
Filmografia

Rytuał (2011) (Istvan Kovak)

Vaterland - Tajemnica III Rzeszy (1994)

Łowca androidów (1982) (Roy Batty)

Simon Magus (1999) (Albrecht)

Hobo with a Shotgun (2011) (Bezdomny)

Ogary Broadwayu (1989) (The Brain)

Flesh & Blood (1985) (Martin)

Ucieczka z Sobiboru (1987)

Soldaat van Oranje (1977) (Erik Lanshof)

Niebezpieczny umysł (2002) (Keeler)

Osterman Weekend, The (1983) (John Tanner)

Batman: Początek (2005) (Richard Earle)

Nocny jastrząb (1981) (Reinhardt Heymar Wulfgar/Eric)

Zaklęta w sokoła (1985) (kapitan Etienne Navarre)

Blade Runner (1997) (Roy Batty)

Wilby Conspiracy, The (1975) (Blane Van Niekirk)

Happiness Runs (2010) (Insley)

Prawo pustyni () (Tom Burton)

Klucz Salamandry (2010) (Pan Hunt)

Młyn i krzyż (2009) (Peter Bruegel)

Gol II: Żyjąc marzeniem (2006) (Rudi Van Der Merwe)

Monsieur Hawarden (1968)

Pusteblume (1974) (Rick)

Amulett des Todes, Das (1975) (Cris)

Jaar van de kreeft, Het (1975) (Pierre)

Vrouw tussen hond en wolf, En (1979) (Adriaan)

Chanel - Samotność nr 5 (1981)

Beyond Justice (1992) (Tom Burton)

Beans of Egypt, Maine, The (1994) (Reuben Bean)

Crossworlds (1996) (A.T.)

Bone Daddy (1998) (William H. Palmer)

Śmierć w gigabajtach (1999) (David Marx)

Partners in Crime (2000) (Gene Reardon)

Flying Virus (2001) (Ezekial)

Warrior Angels (2002) (Grekkor)

Dracula II (2003) (Dracula)

In the Shadow of the Cobra (2003) (Gallo)

In una notte di chiaro di luna (1989) (John Knott)

Turks fruit (1973) (Eric Vonk)

Pukając do nieba bram (1997) (Curtiz)

Posejdon (2005) (2005) (Biskup August Schmidt)

Repelsteeltje (1973)

Donneuse, La (1975)

Max Havelaar (1976) (Duclari)

Griechische Feigen (1976)

Pastorale 1943 (1978) (August Schultz)

Mysteries (1978) (Johan Nagel)

Grijpstra en de Gier (1979) (De Gier)

Eureka (1983) (Claude Maillot von Horn)

Samotny łowca (1984) (Jim)

Wanted: Dead or Alive (1987) (Nick Randall)

Leggenda del santo bevitore, La (1988) (Andreas)

Arctic Blue (1993) (Ben Corbett)

Gra o przeżycie (1994) (Burns)

Precious Find (1996) (Armond Crille)

Apokalipsa (1996) (Omega Doom)

Mariette in Ecstasy (1996) (Chaplain)

Blast (1996) (Leo)

Bleeders (1997) (Dr. Marlowe)

Deathline (1997) (John Anderson Wade)

Tactical Assault (1998)

Road to Sundance (2000) (Siebie)

Wilder (2000) (Dr. Sam Dennis Charney)

Room, The (2001)

Banchieri di Dio, I (2002)

Epicentrum (2002) (Prezydent Nelson)

Dracula III (2004) (Dracula)

Autostopowicz (1986) (John Ryder)

Keetje Tippel (1975) (Hugo)

Spetters (1980) (Gerrit Witkamp)

Lying In Wait (2000) (Keith Miller)

Ślepa furia (1989) (Nick Parker)

Split Second (1992) (Stone)

Jungle Juice (2001) (Jean-Luc)

Past Midnight (1992) (Ben Jordan)

Hostile Waters (1997) (Britanov)

Blood of Heroes, The (1988) (Sallow)

Anioł śmierci (1994) (Dr. Lem)

Buffy postrach wampirów (1992) (Lothos)

Król Skorpion 4: Utracony tron (2015) (Król Zakkour)

Samson (2018) (Manoah)

Bracia Sisters (2018) (Kontradmirał)

Qaqwqwrqw
Qaqwqwrqw