ycipk-2fmsgv
ycipk-2fmsgv

Anna Majcher - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Miejsce urodzenia:

Warszawa, Polska

Filmografia:

Gnoje (1995)

Łuk Erosa (1987) (Nastka)

Kalipso (2000)

Bariery (1985)

Kim był Joe Luis (1992)

Quo vadis (serial) () (Kalwia Kryspinilla)

O czym szumią kierpce () (Helena Paluchowa)

Ogniem i mieczem (serial) () (Karczmarka)

Mów mi Rockefeller (1990) (Jagoda vel Anna Gocławska)

Fanfan Tulipan (2003) (Wanda)

Niezawodny system (2008) (Gąsiorkowa)

Szaleńcy (2004) (recepcjonistka)

Dzień wielkiej ryby (1996) (żona Prezesa)

Pamiętnik znaleziony w garbie (1993) (Lidka, żona Janka )

Zdjęcie
Podziel się

Jedna z najseksowniejszych gwiazd polskiego kina, popularna szczególnie na przełomie lat 80-tych i 90-tych. Na ekranie często wcielała się w niewdzięczne, trudne role. Tworzyła wyraziste portrety prostytutek, złodziejek, służących, barmanek, dorobkiewiczek. Niezapomniana karczmarka z „Ogniem i mieczem” i „Blada” ze „Śmierci dziecioroba”.

Urodziła się 14 sierpnia 1962 roku w Warszawie. Aktorką chciała być od zawsze. W liceum została laureatką pierwszego miejsca w konkursie recytatorskim, z powodzeniem deklamując wiersze Czesława Miłosza. Studiowała w warszawskiej PWST, którą ukończyła w 1985 roku, z miejsca rozpoczynając aktorską karierę – zarówno na scenie (wieloletni angaż w stołecznym Teatrze Współczesnym), jak i na ekranie („C.K. Dezerterzy”, „Bariery”, „Ga, Ga. Chwała bohaterom”, „Jezioro Bodeńskie”, „Pan W.”, „Pewnego letniego dnia...” – wszystkie filmy z 1985 roku).

Wyrazista osobowość, niewątpliwa uroda i odwaga w wyborze kreowanych postaci, szybko uczyniły ją postacią rozpoznawalną i popularną. Druga połowa lat 80-tych przyniosła aktorce szereg udanych występów filmowych: zagrała przedsiębiorczą służącą Nastkę w „Łuku Erosa” Jerzego Domaradzkiego (1987), zmysłową barmankę w „Czarnym wąwozie” Janusza Majewskiego (1989), aktorkę uwikłaną w okupacyjną działalność w „Misji specjalnej” Janusza Rzeszewskiego (1987) i kobietę współpracującą z UB, by ocalić męża w „Stanie strachu” Janusza Kijowskiego (1989). Młodsza publiczność zapamiętała ją jako tą „złą”, po rolach złodziejek w „Panu Samochodziku” (1986) i „Mów mi Rockefeller” (1990).

Dekadę lat 90-tych rozpoczęła od brawurowej roli ciężarnej „Bladej” w „Śmierci dziecioroba” Wojciecha Nowaka, zgarniając jedyną w karierze nominację do aktorskiej nagrody na FPFF w Gdyni w 1991 roku. Rok później nadszedł kolejny sukces w postaci prestiżowej nagrody im. Zbyszka Cybulskiego dla najbardziej utalentowanej aktorki młodego pokolenia.

ycipk-2fmsgv

O Majcher było w tym czasie głośno również za sprawą rozbieranej roli w spektaklu Teatru Telewizji „Zapach orchidei” w reżyserii Kazimierza Kutza (1991). Wbrew pozorom, aktorka wcale nie przyjmowała często ról tego typu. Przeciwnie – odrzucała role-ozdobniki, rozbierane, ale za to nieme, nie chcąc być „tłem dla królującego obecnie męskiego kina, ani kanapą dla najbardziej wziętych kolegów” (źródło: oficjalna strona aktorki). Nie przeszkodziło jej to zapisać się w zbiorowej pamięci jako jedna z najbardziej zmysłowych polskich aktorek.

* W latach 90-tych występowała nieco mniej, co było spowodowane poważną kontuzją, która wymusiła na niej kilkuletnią przerwę w karierze. Wystąpiła u Juliusza Machulskiego („Szwadron” 1992), Jana Kidawy-Błońskiego („Plecak znaleziony w garbie” 1992, „Wirus” 1996), Andrzeja Barańskiego („Dwa księżyce” 1993, „Dzień wielkiej ryby” 1996), Jerzego Zalewskiego („Gnoje” 1995) i Jana Jakuba Kolskiego („Szabla od komendanta” 1995).* Była gwiazdą fińskich produkcji: melodramatu „Kim był Joe Luis” (1991) i serialu dla dzieci „Plecak pełen przygód”, zrealizowanego w koprodukcji polsko- niemiecko- fińskiej (1993).

W 1999 roku zagrała jedną z najsłynniejszych ról filmowych ostatnich lat, wcielając się w drugoplanową postać szczodrze obdarzonej przez naturę, ukraińskiej karczmarki w ekranizacji „Ogniem i mieczem” Jerzego Hoffmana. Dwa lata później wzięła udział w kolejnej, dużej polskiej produkcji, powstałej w oparciu o prozę Henryka Sienkiewicza – „Quo Vadis” Jerzego Kawalerowicza (2001), natomiast w 2003 roku wystąpiła w głośnym, francuskim filmie „Fanfan Tulipan” Gerarda Krawczyka, wg scenariusza Luka Bessona, spotykając się na planie z takimi gwiazdami jak Penélope Cruz i Vincent Perez.

W międzyczasie wystąpiła u Andrzeja Wajdy w telewizyjnej adaptacji „Wyroku na Franiczka Kłosa” (2000), a wraz z gościnnym udziałem w serialach „Badziewiakowie” i „Graczykowie” (1999) rozpoczęła nieco bliższą przygodę z tego typu produkcjami. W ciągu ostatniej dekady pojawiła się gościnnie w takich serialach, jak m.in. „Na dobre i na złe”, „Lokatorzy”, „Niania”, „Zaginiona”, „Kryminalni”, „Pensjonat pod Różą”, „39 i pół”, czy „Ja wam pokażę”. Była też jedną z głównych bohaterek krótko emitowanego serialu „Pucuś” (2000).

Ostatnie role filmowe Majcher to Zawodna w „Rysiu” Stanisława Tyma i Gąsiorkowa w „Niezawodnym systemie” Izabeli Szylko. W 2009 roku można ją było obejrzeć na planie kilku odcinków „Londyńczyków 2”, gdzie wcieliła się w postać pani Zosi.

ycipk-2fmsgv

Ma na swoim koncie wiele ról scenicznych. Występowała w teatrach warszawskich: Ateneum (1984-85 i 1998-2001), Współczesnym (1985-96), Za Dalekim (1990), Muzycznym ‘Roma’ (1994), Studio (1996-98), Rampa (2003) i Komedia (2006). Była również związana z Teatrem Nowym w Łodzi (od 2003 roku). Wystąpiła w kilkunastu spektaklach Teatr Telewizji.

ycipk-2fmsgv
ycipk-2fmsgv