Trwa ładowanie...
d21v349
d21v349

Dziewięć piekielnych kręgów Polańskiego

Głosuj
Głosuj
Podziel się
Opinie
d21v349

*Roman Polański postanowił skierować obiektyw kamery na siebie. W swojej karierze robił to już wielokrotnie, wykorzystując kino do rozliczenia się ze swoją zamierzchłą przeszłością - wojną, ubóstwem czy samotnością. Jednak tym razem wspólnie z Laurentem Bouzereau’em polski reżyser zarejestrował rozmowę, w której otwarcie mówi o sobie, swoich największych porażkach, skandalach i demonach. Tak powstał dokument „Roman Polański: moje życie” na który światowa opinia publiczna czekała od śmierci Sharon Tate. Nie będzie to jednak spowiedź jednego z najbardziej kontrowersyjnych twórców w historii Hollywood, tylko opowieść 78-letniego artysty, który żałuje wielu rzeczy i bardzo tęskni za swoimi rodzicami.*

Polański wraz ze swoim przyjacielem, producentem Andrew Braunsbergem, spotyka się w Szwajcarii w zaciszu swojej zimowej posiadłości. Charakterystyczna neutralność kraju, w którym odbywa się wywiad nie sprzyja jednak szczerym wyznaniom. W czasie realizacji dokumentu Polański przebywał w areszcie domowym w Gaastad. Niezważająca na fotoreporterów czyhających przed domem, twórca „Dziecka Rosemary” - niczym Dante Alighieri - zaczyna oprowadzać słuchaczy po największych traumach i skandalach swojego burzliwego życia.

W dokumencie Bouzereau’a linię narracyjną kreują najbardziej przełomowe momenty w historii Polańskiego, poczynając od dzieciństwa. O szkole filmowej w Łodzi reżyser ledwo wspomni, pierwsze małżeństwo z Barbarą Kwiatkowską zostanie przemilczane, a szczegóły pracy nad filmami oraz z gwiazdami światowego formatu zostaną zaledwie poruszone.
Lwią część swojej wypowiedzi polski artysta poświęci wojnie. Wspomnienia matki, ojca oraz siostry i ich życia w okupowanym Krakowie widocznie wzruszą Polańskiego. Łzy tego słynnego introwertyka mogą poruszyć odbiorców bardziej, niż by się spodziewali. Po traumatycznych przeżyciach 12-letniego chłopca, przychodzi czas odrzucenia. Autor nominowanego do Oscara „Noża w wodzie” pragnął zostać aktorem. Po okresie kształtowania się jego świadomości artystycznej i rozpoczynającej się błyskotliwej kariery na świecie, przyszedł czas na publiczne skonfrontowanie się ze śmiercią ukochanej żony, Sharon Tate. Polański po raz pierwszy przed kamerą opowiada o tamtych wydarzeniach, o swoich uczuciach oraz dlaczego od tamtej pory zawisła nad nim klątwa wiecznego wyrzutka.

d21v349

W filmie „...Moje życie”, pokonując kolejne kręgi piekieł w postaci prześladowań i jawnej stygmatyzacji, polski reżyser dochodzi do skandalu z Samanthą Geimer. Główna poszkodowana również zabrała głos w całej sprawie, publicznie wybaczając Polańskiemu.
Dokument w reżyserii Braunsberga nie skupia się jednak tak rzetelnie na głośnym procesie Polaka z 1978 roku, jak znakomity film Mariny Zenovich „Polański: Ścigany i pożądany”. Pozycja obowiązkowa dla wszystkich zainteresowanych kuluarami kontrowersyjnego procesu.

Póżniejsze lata niosą ze sobą kolejne skandale, jak choćby romans z niepełnoletnią Nastassją Kinski. Wreszcie wraz z Emmanuelle Seigner przyszedł czas na stabilizację. Choć tylko chwilową.

Wszystkie te wspomnienia układają się w fascynujący obraz życia, którego nikomu nie należy życzyć. Mistrz światowego kina doświadczył prawdziwych koszmarów, a również sam stał się sprawcą wielu traum. Widzowie nie muszą zrozumieć Romana Polańskiego, czy też mu wybaczyć. Świat po prostu musiał to usłyszeć od niego.

d21v349

Podziel się opinią

Share
d21v349
d21v349